Όταν έχω εσένα από τον Βιοπαλαιστή στη στέγη

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ & ΛΑΚΗΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

Όταν έχω εσένα μπορώ να ονειρεύομαι ξανά,
να ανοίγω μες στις θάλασσες πανιά,
να πιάνω με τα χέρια μου τον κόσμο να τον φτιάξω...

Όταν έχω εσένα μπορώ να μη βυθίζομαι αργά
τα βράδια που πληγώνεται η καρδιά
και πιάνω το μαχαίρι το σκοτάδι να χαράξω...

Κάνε ένα βήμα, να κάνω εγώ το επόμενο...
Αίμα μου και σχήμα, λόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο!
Όταν έχω εσένα, κοιμάμαι σαν παιδί, έχω έναν άνθρωπο...
Δεν φοβού κανένα.
Εγώ κι εσύ στον κόσμο τον απάνθρωπο...

Εσύ κι εγώ...

Όταν έχω εσένα μπορώ να βάψω με ασήμι τη σκουριά,
μπορώ να κοιμηθώ με σιγουριά,
να πιάσω με τα χέρια μου τους δράκους να σκοτώσω...

Όταν έχω εσένα αντέχω πάω δίπλα στον γκρεμό!
Το ξέρω έχω ένα χέρι να πιαστώ,
κοντά μου έναν άνθρωπο τα χρόνια μου να ενώσω...

Κάνε ένα βήμα, να κάνω εγώ το επόμενο...
Αίμα μου και σχήμα, λόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο!
Όταν έχω εσένα, κοιμάμαι σαν παιδί, έχω έναν άνθρωπο...
Δεν φοβού κανένα.
Εγώ κι εσύ στον κόσμο τον απάνθρωπο...

Εσύ κι εγώ...

Όταν έχω εσένα...

Για να θυμηθούμε τον Κώστα Ηλιάκη

Η Φωτεινή από την Κάρπαθο γράφει για τα Ηλιάκεια 2009

Εγώ απλώς θέλω να ξανακούσω
τον 'Ηλιο Θεό από τον Βασίλη Σκουλά

"Be Brave" βραβείο καλύτερης διαφήμισης

Sometimes it takes more than medication
ή
BE BRAVE
μια διαφήμιση που πήρε βραβείο καλύτερης διαφήμισης στις Κάννες

Έκανε ανάρτηση και η Roadartist και η Γιώτα σχετικά, αλλά ήθελα να την έχω κι εγώ.

Τα παιδιά φεύγουν

από το σπίτι όταν μεγαλώσουν. Γενικός κανόνας της ζωής.
Μέχρι τώρα δεν μ' άγγιζε αυτό. Τα είχα δίπλα μου, γερά κι ευτυχισμένα.
Τώρα τελευταία αρχίζω να αισθάνομαι ότι το φευγιό τους είναι πολύ κοντά.
Ο μεγάλος ετοιμάζεται για Πανεπιστήμιο κι ο μικρός είναι στην Α' Λυκείου.
Θέλω λοιπόν διαρκώς να τ' αγκαλιάζω για να κρατήσω περισσότερο τη ζεστασιά τους στην καρδιά μου και να τα βγάζω φωτογραφίες, βίντεο κλπ. Βρίσκονται όμως σε μια ηλικία ή φάση
να την πω, που αρνούνται την αποθανάτιση των στιγμών αυτών.
Διαμαρτύρομαι, αλλά δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς.
Στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου συμμετείχε ο μικρός μου. Με τη φωτογραφική μου μηχανή τράβηξα την παρέλαση του Πειραματικού Λυκείου Πανεπιστημίου Κρήτης.

Ε-mail : ΚΑΡΟΤΟ, ΑΥΓΟ Ή ΚΟΚΚΟΣ ΚΑΦΕ

Μετά από ένα κουραστικό και πιεστικό διήμερο η διάθεση μου ήταν λίγο έως πολύ χάλια. Καμιά διάθεση για ανάρτηση ή σχόλια. Το μόνο που έκανα ήταν να τριγυρίζω σε άλλα μπλογκ να διαβάζω τις διαθέσεις των φίλων.
Και είναι απόγευμα και ανοίγω τον υπολογιστή μου στο σπίτι αφού δεν είναι κατειλημένος από κάποιο παιδί. Δουλειά πρώτη: Ανοίγω τα mail. Εισερχόμενα μηνύματα (1).
Από Γιώργο.... Ο Γιώργος είναι φίλος και συγγενής, μένει στον Βόλο και πάντα μου στέλνει ό,τι καλό συναντά στο διαδίκτυο. Αυτό, λοιπόν, νομίζω ότι αξίζει να το δείτε, αλλά ακόμη κι αν δεν το δει κανένας άλλος, είναι απ' αυτά που θέλω να κρατήσω στο μπαούλο μου (που λέω εγώ) και μου 'φτιαξε και τη διάθεση. Σ' ευχαριστώ, Γιώργο!


Διαβάστε το είναι πολύ ωραίο!!!

ΚΑΡΟΤΟ, ΑΥΓΟ Ή ΚΟΚΚΟΣ ΚΑΦΕ….


Δεν θα ξαναδείς ένα φλιτζάνι καφέ με τον ίδιο τρόπο ξανά…..

Μία νεαρή γυναίκα πήγε στη μητέρα της και της μίλησε για τη ζωή της και πως τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για εκείνη. Δεν ήξερε πώς να φτιάξει τα πράγματα και ήθελε να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια, να τα παρατήσει. Είχε κουραστεί να προσπαθεί και να παλεύει. Της φαινόταν πως μόλις λυνόταν ένα πρόβλημα, ένα άλλο νέο προέκυπτε.
Η μητέρα της την πήγε στην κουζίνα. Γέμισε τρία δοχεία με νερό και έβαλε το καθένα σε δυνατή φωτιά. Γρήγορα το νερό στα δοχεία άρχισε να βράζει.

Στο πρώτο δοχείο έβαλε καρότα, στο δεύτερο έβαλε αυγά, και στο τελευταίο έβαλε κόκκους καφέ. Τα άφησε λίγο να βράσουν, χωρίς να πει ούτε μια λέξη. Περίπου σε είκοσι λεπτά έκλεισε τα μάτια της κουζίνας. Έβγαλε τα καρότα έξω απ΄το νερό και τα έβαλε σ'ένα μπωλ. Έβγαλε τα αυγά έξω και τα έβαλε σ'ένα μπολ. Μετά έβγαλε τον καφέ έξω και τον έβαλε σε ένα φλιτζάνι.

Γυρνώντας στην κόρη της την ρώτησε: "πες μου τι βλέπεις".
"Καρότα, αυγά και καφέ", της απάντησε η κόρη.

Η μητέρα της την έφερε πιο κοντά και της ζήτησε να αγγίξει τα καρότα. Το έκανε και παρατήρησε ότι ήταν μαλακά.
Μετά η μητέρα ζήτησε απ΄την κόρη της να πάρει ένα αυγό και να το σπάσει. Αφού έβγαλε τα τσόφλια, παρατήρησε ότι το αυγό ήταν σφιχτό. Στο τέλος, η μητέρα ζήτησε απ΄την κόρη της να πιει μια γουλιά απ΄τον καφέ.
Η κόρη χαμογέλασε καθώς μύρισε το πλούσιο άρωμά του. Μετά η κόρη ρώτησε: "τι σημαίνουν όλα αυτά μητέρα;".
Η μητέρα της της εξήγησε ότι το καθένα απ΄αυτά τα διαφορετικά αντικείμενα είχε αντιμετωπίσει τις ίδιες συνθήκες, δηλαδή βραστό νερό. Το καθένα όμως αντέδρασε διαφορετικά. Το καρότο αρχικά μπήκε μέσα στο νερό δυνατό και σκληρό. Εντούτοις, εφόσον τοποθετήθηκε στο βραστό νερό, μαλάκωσε και έγινε αδύναμο. Το αυγό ήταν εύθραυστο. Το λεπτό εξωτερικό του περίβλημα είχε προστατέψει το υγρό εσωτερικό του, αλλά μετά την τοποθέτησή του σε βραστό νερό, το εσωτερικό του σκλήρυνε. Όμως οι κόκκοι του καφέ ήταν μοναδικοί. Μετά την τοποθέτησή τους σε βραστό νερό, άλλαξαν το νερό.
"Ποιο απ΄αυτά είσαι εσύ;" ρώτησε την κόρη της.
"Όταν η δυσκολία χτυπάει την πόρτα σου, πώς ανταποκρίνεσαι;" Είσαι καρότο, αυγό ή κόκκος καφέ;"

Σκέψου το λίγο: Τι απ΄αυτά είσαι εσύ;
Είσαι το καρότο που φαίνεται δυνατό, αλλά με τον πόνο και τις δυσκολίες λυγίζεις και μαλακώνεις και χάνεις τη δύναμή σου;
Είσαι το αυγό που ξεκινάει με μαλακή καρδιά, αλλά αλλάζει με τη θερμότητα; Μήπως είχες "υγρό" πνεύμα, αλλά μετά από έναν θάνατο, έναν χωρισμό, μία οικονομική δυσκολία ή μια άλλη δοκιμασία σκλήρυνες; Μήπως το περίβλημά σου μοιάζει το ίδιο, αλλά μέσα σου έχεις πίκρα και σκληράδα, με σκληρό πνεύμα και σκληρή καρδιά;
Ή μήπως είσαι σαν τον κόκκο του καφέ; Ο κόκκος στην πραγματικότητα αλλάζει το καυτό νερό, δηλαδή τις ίδιες τις συνθήκες που προκαλούν τον πόνο. Όταν το νερό ζεσταίνεται, απελευθερώνει το άρωμα και τη γεύση του. Εάν είσαι σαν τους κόκκους του καφέ, όταν τα πράγματα δεν είναι στα καλύτερά τους, εσύ γίνεσαι καλύτερος και αλλάζεις την κατάσταση γύρω σου.
Όταν δεν είναι και η καλύτερη στιγμή και οι δοκιμασίες σε συναντούν, ανυψώνεις τον εαυτό σου σε άλλο επίπεδο; Πώς αντιμετωπίζεις τις αντιξοότητες; Είσαι καρότο, αυγό ή κόκκος καφέ; Ελπίζω να έχεις αρκετή ευτυχία για να σε κάνει γλυκό, αρκετές δοκιμασίες για να σε κάνουν δυνατό, αρκετή λύπη για να παραμείνεις ανθρώπινος και αρκετή ελπίδα
για να σε κάνει ευτυχισμένο. Οι ευτυχέστεροι των ανθρώπων δεν έχουν απαραιτήτως τα καλύτερα απ΄όλα.
Απλώς κάνουν το καλύτερο που μπορούν με αυτά που τους συμβαίνουν στη διαδρομή τους. Το λαμπρότερο μέλλον πάντοτε θα βασίζεται σε ένα ξεχασμένο παρελθόν.
Δεν μπορείς να προχωρήσεις στη ζωή μέχρι ν΄αφήσεις πίσω τις αποτυχίες σου και τους πόνους σου. Όταν γεννήθηκες έκλαιγες και όλοι γύρω σου χαμογελούσαν. Ζήσε τη ζωή σου έτσι ώστε στο τέλος εσύ να είσαι αυτός που θα χαμογελά και όλοι γύρω σου θα κλαίνε.

Σε όλους που θα λάβετε αυτό το μήνυμα,

σας εύχομαι η ζωή σας να είναι σαν ένα μυρωδάτο φλιτζάνι καφέ.

Πραγματικά να έχετε μία όμορφη μέρα!

Μπορεί να θέλεις να στείλεις αυτό το μήνυμα σ΄αυτούς τους ανθρώπους που σημαίνουν κάτι για σένα (εγώ μόλις το έκανα).
Σ΄αυτούς που έχουν αγγίξει τη ζωή σου με κάποιον τρόπο.
Σ΄αυτούς που σε κάνουν να χαμογελάς όταν πραγματικά το χρειάζεσαι.
Σ΄αυτούς που σε κάνουν να βλέπεις τη φωτεινή πλευρά των πραγμάτων όταν είσαι απογοητευμένος.
Σ΄αυτούς που εκτιμάς τη φιλία τους.
Σ΄αυτούς που σημαίνουν πολλά στη ζωή σου.

Εάν δεν το στείλεις, απλά θα χάσεις την ευκαιρία να φωτίσεις την ημέρα κάποιου μ΄αυτό το μήνυμα!

Μάνος Λοΐζος - σαν σήμερα

Μάνος Λοΐζος -σαν σήμερα πριν από 26 χρόνια έφυγε

Τι να πρωτοθυμηθούμε!

Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας

Από την πρώτη στιγμή που είδα την ταινία, το ζήλεψα!

Και δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω ένα τραγούδι,

γιατί όλα του, μ' αρέσουν

Ο δρόμος με τη φωνή του Μάνου

Τ' ακορντεόν - Μάνος Λοίζος

Σ' ακολουθώ - Μάνος Λοίζος

Ευχηθείτε μου καλό ταξίδι!

Kαταρχήν καλό μήνα σε όλους και στα παιδιά εύχομαι καλή σχολική χρονιά!

Ετοιμάζω ταξίδι για μένα και την οικογένειά μου

Σας αφήνω συντροφιά με την Αmalia Rodriguez για να πάρετε μια ιδέα από το τι μουσική θα ακούω αυτή την περίοδο. Θα είμαι Βαρκελώνη για λίγες μέρες. Καιρός δεν ήταν να κάνω κι εγώ λίγες διακοπές;

Δεν είναι βέβαια Ισπανίδα, αλλά της έχω ιδιαίτερη αδυναμία.



Και flamenco από τον Paco de Lucia

Για όσες μέρες θα είμαι εδώ και μέχρι τελευταία στιγμή (λίγο πριν μπω στο αυτοκίνητο για αεροδρόμιο χα!χα!) θα κυκλοφορώ γύρω γύρω, αλλά ανάρτηση ξανά μετά τις 12 Σεπτεμβρίου!

Η αγάπη και ο χρόνος

Bρήκα μια ωραία ιστορία, δείτε την κι εσείς!

Όμιλος βρακοφόρων Kρήτης

Mια Ρεθεμνιώτικη σούστα κι ένας πεντοζάλης από τα παιδιά του Ομίλου Βρακοφόρων, στην εκδήλωση της 1ης Αυγούστου, στη Φορτέτζα Ρεθύμνου!
Τους ευχαριστώ πολύ, γιατί κοντά τους έμαθαν τα παιδιά μου να χορεύουν τους χορούς μας και πολύ χαίρομαι γι' αυτό!

Τζένη Καρέζη

Πέρασαν 16 χρόνια αλλά στην καρδιά μου έχει ακόμα μια ιδιαίτερη θέση η Τζένη. Μεσουράνησε την ίδια εποχή με την Αλίκη και πολλοί ήταν αυτοί που έλεγαν

ότι θα πρέπει να είσαι ή με την μια ή με την άλλη.

Κάτι σαν Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός ένα πράγμα.

Σε μένα δε λειτούργησε ποτέ έτσι.

Τις λάτρευα και τις δυο και δεν χάνω ταινία τους όποτε κι αν παίζεται.

Από την ταινία "Τα κόκκινα φανάρια"

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος, Στίχοι : Λευτέρης Παπαδόπουλος



Από την ταινία "Το νησί των γενναίων"
Μουσική : Μάνος Χατζιδάκις, Στίχοι : Ι.Ιωαννίδης

Από την ταινία "Τζένη-Τζένη"

Αλίκη Βουγιουκλάκη

Έχουν περάσει σαράντα και πενήντα χρόνια από τότε που βγήκαν στον κινηματογράφο οι ταινίες της Αλίκης κι εγώ ακόμα κάθομαι

και τις παρακολουθώ ευχάριστα.
Απέξω τις έχω μάθει όλες, με όλες τις ατάκες, τα τραγούδια... κι όμως κάθομαι ακόμα και τις βλέπω.
Πέρασαν κιόλας 12 χρόνια από τότε που έφυγε η Αλίκη,

αλλά είναι σαν να είναι εδώ!


Από την ταινία "Η νεράιδα και το παλλικάρι"

Μουσική: Μάνος Λοίζος, Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος


Aπό την ταινία "Το δόλωμα"

Μουσική:Κώστας Καπνίσης, Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος

Από την ταινία "Μανταλένα"

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκης, Στίχοι : Γιώργος Ρούσσος

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί-Νίκος Ξυλούρης

34 χρόνια από την Τούρκικη εισβολή στην Κύπρο

Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

τις πόρτες σπάσαν οι οχτροί

κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές

την πρώτη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

αδέρφια πήραν οι οχτροί

κι εμείς κοιτούσαμε τις κοπελιές

την άλλη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

φωτιά μας ρίξαν οι οχτροί

κι εμείς φωνάζαμε στα σκοτεινά

την τρίτη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

σπαθιά κρατούσαν οι οχτροί

κι εμείς τα πήραμε για φυλαχτά

την άλλη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

μοιράσαν δώρα οι οχτροί

κι εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά

την πέμπτη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

κρατούσαν δίκιο οι οχτροί

κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια

σαν κάθε μέρα

H Μερόπη τα λέει καλύτερα

Γιορτάζει η Μαρίνα σήμερα

Σήμερα λοιπόν γιορτάζει η Μαρίνα κι εγώ θυμήθηκα ένα πολύ παλιό ιταλικό τραγούδι που το βρήκα σε μια από τις πρώτες του εκτελέσεις.



Χρόνια πολλά, λοιπόν, σ' όλες τις Μαρίνες!
-----------
Ψάχνοντας, όλο και κάτι άλλο ανακαλύπτεις,

αν είσαι τυχερός και βρεις και αυτό που ψάχνεις.
Τι βρήκα;

Peppino Di Capri και Speedy Gonzales

Σκέτη απόλαυση! (Για μένα τουλάχιστον)

και η έκπληξη.... το Μelancolie

Enya

Aπόψε γνώρισα την ΕNYA, και μάλιστα από ένα 15χρονο φίλο του γιου μου.

Πάντως, κάλλιο αργά, παρά ποτέ!

Ή κάλλιο αργά, παρά αργότερα...

A day without rain

Storms in Africa

Watermark

Ματωμένος Γάμος - συνέχεια

Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα από το “Θέατρο Τέχνης” το 1948 , σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν, με τον Γιάννη Τσαρούχη στην επιμέλεια των σκηνικών και των κουστουμιών και τους Βάσω Μεταξά, Έλλη Λαμπέτη και Βασίλη Διαμαντόπουλο στους κεντρικούς ρόλους. Το 1955 το έργο ξαναπαίχτηκε πάλι από το «Θέατρο Τέχνης».

Πολλά θεατρικά σχήματα ανέβασαν το έργο αργότερα, στα περισσότερα των οποίων η μουσική του Μ. Χατζιδάκι ήταν αναπόσπαστο τμήμα του όλου εγχειρήματος. Ο ίδιος ο συνθέτης σε πολλές απ’ αυτές τις κατοπινές παραστάσεις ξαναδούλεψε τις αρχικές συνθέσεις του.

Σαν σήμερα - Μάνος Χατζιδάκις

Σαν σήμερα, πριν 14 χρόνια, πέθανε ο Μάνος Χατζιδάκις.

Ο αγαπημένος μου Μάνος!
Ο Μάνος που με μάγεψε στα εφηβικά μου χρόνια κι έμεινε η μαγεία ακόμη,

μέχρι σήμερα.
Η φίλη Roadartist έκανε ένα αφιέρωμα πολύ όμορφο.
Για ακόμα περισσότερα στοιχεία το περιοδικό Ως3 έχει ένα

ολοκληρωμένο αφιέρωμα στον Μάνο.
Εγώ, απλώς παραθέτω ένα κομμάτι από το Χαμόγελο της Τζοκόντας.

Συνέχεια: Το χαμόγελο της Τζοκόντας

Ένα μήνυμα αγάπης

Κουβανέζικη βραδιά

Με αφορμή που χθες βράδυ πήγα σ' ένα εστιατόριο με κουβανέζικη μουσική, πράγμα σπάνιο στη μικρή πόλη του Ρεθύμνου, ας ακούσουμε λίγη μουσική




και ας δούμε λίγο χορό (salsa)

Απολαύστε κι εσείς!

Το χρώμα της αγάπης