………Ζήσε τη στιγμή!………

"Η αδελφότητα των στεναγμών" του Νίκου Ντακάκη από τις εκδόσεις Α.Α.Λιβάνη

2011-01-31T01:12:00.002+02:00

Πριν από ένα χρόνο ακριβώς έκανα την τελευταία μου ανάρτηση σε αυτόν εδώ τον χώρο. Στοίχειωσε αυτός ο "Επιθεωρητής" εδώ μέσα.
Τελικά το blogging είναι δύσκολη υπόθεση. Θέλει κόπο και χρόνο. Από τη στιγμή που δεν είμαι διατεθειμένη να βγάλω τα εσώψυχά μου στο διαδίκτυο, (δεν ενδιαφέρει κανέναν η καθημερινότητά μου), το άφησα. Κράτησα και κρατώ ό,τι είναι καλό, ό,τι συνάντησα όλον αυτό τον καιρό εδώ μέσα που αξίζει, (φίλους και επαφές), και οι εξομολογήσεις... προσωπικά μόνο.

Αφορμή για την ενεργοποίηση αυτή στάθηκε η έκδοση του βιβλίου του Νίκου Ντακάκη "Η αδελφότητα των στεναγμών" από τον εκδοτικό οίκο Α.Α.Λιβάνη.
Ένα βιβλίο που πέρασε από τα χέρια μου, από την πρώτη του σελίδα μέχρι την τελευταία, αφού το δαχτυλογράφησα από το χειρόγραφο του συγγραφέα. Το πονάω σαν δικό μου και χαίρομαι με την επιτυχία του.
Δικαιούμαι, νομίζω, να καμαρώνω και να πανηγυρίζω γι' αυτό.

Aυτό είναι! Δείτε το!

"Η αδελφότητα των στεναγμών"

«Ο ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ» του JOHN B. PRIESTLEY από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης

2010-01-31T19:16:00.000+02:00

Χθες βράδυ, στο Σπίτι του Πολιτισμού, παρακολούθησα από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.ΚΡΗΤΗΣ το έργο "Ο Επιθεωρητής έρχεται" του John B.Priestley

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
Μια ΜεγαλοΑστική Οικογένεια στην Επαρχιακή Αγγλία. Η Οικογένεια Μπέρλινγκ. Πατέρας αυθεντικός Άγγλος βιομήχανος, στυγνός πλουτοκράτης, κλασικός εργοδότης με πλήρη ταξική συνείδηση της ταξικής του αποστολής. Κοσμοπολίτης, φιλόδοξος και άνθρωπος του συμφέροντος και του Βρεταννικού Κατεστημένου. Η σύζυγός του Συμπιλ, μια ήπιων τόνων Αγγλίδα σύζυγος Αστικής οικογένειας, των σαλονιών, των συλλόγων εποχής, των "φιλανθρωπικών" συγκεντρώσεων. Η Κόρη τους Σήλα, μια γλυκύτατη νεαρή Αγγλίδα, κακομαθημένη μάλλον αλλά Όχι φθαρμένη, με ψηλό δείκτη Κοινωνικών αντανακλαστικών και ευαισθησιών, διατηρεί ανέπαφη την αγνότητά της και τον ανθρωπισμό της πνιγμένη στο βαρύ Αστικό περιβάλλον. Ο Αδελφός της Έρικ, ένα κλασικό πλουσιόπαιδο ρεμάλι του στυλ "τα έχω όλα και κάνω ότι γουστάρω...", με εμφανείς τάσεις αλκοολισμού και ο Αρραβωνιαστικός της Σήλα, ο Τζέραλντ Κροφτ, γνήσιο τέκνο και αυτό ΜεγαλοΑστικής οικογένειας.. Καταλύτης στη ζωής τους και στις απόψεις τους, ένας ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ, ο οποίος εισβάλλει στην κυριολεξία στην "ευτυχισμένη" τους θαλπωρή ένα απόγευμα αναγγέλοντάς τους την ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ μιας νεαρής κοπέλλας με την οποία θα αποδειχτεί με τραγικό τρόπο η άμεση ΣΧΕΣΗ ΟΛΩΝ με το πρόσωπό της και τη ζωή της όπως επίσης και το τραγικό της τέλος. Ένας ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ λοιπόν που ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ το ΣΥΜΠΑΝ στη ζωή τους, ανασταίνει τις καλά κρυμμένες ΕΝΟΧΕΣ της οικογένειας και αναδεικνύοντας με ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΧΗ πάνω από την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ διαλύει τον ήδη σάπιο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΣΤΟ τους.
Το ΤΕΛΟΣ του ΕΡΓΟΥ, δοσμένο με ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΑΕΣΤΡΙΑ, απρόοπτο, ανατρεπτικό, ανατρέπει τη ροή του λογικού χρόνου και αναδεικνύει το πρόσωπο του ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ έξω και πάνω από τον Χωρόχρονο, μόνιμου Κοινωνικού Κριτή.

Συντελεστές:
Μετάφραση: Ζωή Ρηγοπούλου
Σκηνοθεσία: Μανούσος Μανουσάκης
Σκηνικά-Κοστούμια: Βάλια Μαργαρίτη
Μουσική: Μανώλης Μανουσάκης
Φωτισμοί: Παντελής Πετράκης

Παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί:
Αλέξης Σταυράκης (Άρθουρ)
Αγάπη Μανουρά (Σύμπιλ Μπέρλινγκ)
Δημήτρης Αγοράς (Επιθεωρητής Γκουλ)
Δημήτρης Τσιλιφώνης (Τζέραλντ Κροφτ)
Βλάσης Πασιούδης (Έρικ Μπέρλινγκ)
Στέλα Ερμή (Σήλα Μπέρλινγκ)
Σοφία Χαλαζιά (Έντνα)

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Πρίν έξι μήνες ο Μιχάλης Αεράκης μου έφερε να διαβάσω το έργο του Πρίσλεϋ «Ο Επιθεωρητής Έρχεται». Δε νομίζω να μπορούσε κάποιος να είχε κάνει καλύτερη επιλογή έργου για την εποχή που διανύουμε.
Η πρόκληση ήταν δελεαστική, από τη μια το υπέροχο έργο που ανακάλυψε ο Μιχάλης, από την άλλη η προοπτική να έχω την ευκαιρία να μείνω στα αγαπημένα μου Χανιά μερικούς μήνες και φέτος τον χειμώνα και να συναντήσω για άλλη μια φορά το υπέροχο θεατρικό κοινό της πόλης μας.
Το έργο γράφτηκε το 1945, διαδραματίζεται το 1912 και αφορά το 2010, το σήμερα δηλαδή και, δυστυχώς, ίσως και το αύριο.
Χίλια εννιακόσια δώδεκα λοιπόν, παραμονές του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, η βιομηχανική επανάσταση προχωρά καλπάζοντας, τεχνολογική κοσμογονία σε όλα τα επίπεδα. Καινούργιες εφευρέσεις εκτινάσσουν τη βιομηχανία, ανακαλύψεις αλλάζουν τη θεώρηση της ύλης και του σύμπαντος, αμύθητος πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια λίγων και πείνα στα στομάχια των πολλών.
Η κοινωνία χάνει τον ιστό που την συνδέει, ο κάθε ένας σκέφτεται μόνον τον εαυτό του τη δουλειά του και την επιτυχία του, τίποτε άλλο, όπως εύγλωττα διακηρύσσει ο Άρθουρ Μπέρλινγκ, ο πρεσβύτερος της παρέας των επιτυχημένων Άγγλων επιχειρηματιών που είναι και οι ήρωες του έργου μας. Ήρωες επηρμένοι, κενόδοξοι, υπερφίαλοι, σίγουροι για τον εαυτό τους και την επιτυχία τους δεν σταματάνε μπροστά σε τίποτα την αδίσταχτη πορεία τους για την απόκτηση όλο και περισσότερων υλικών αγαθών με οποιοδήποτε κόστος σε ανθρώπινες ζωές και ψυχές.
Η «αγία οικογένεια», που είναι ο πυρήνας του έργου, γιορτάζει τον αρραβώνα της κόρης τους με έναν πάμπλουτο και ανώτερης τάξης από αυτούς «ιδανικό γαμπρό».
Την υποκριτική ευωχία έρχεται να την αναταράξει συθέμελα ένας αστυνομικός επιθεωρητής. Όλοι οι συνδαιτυμόνες έρχονται αντιμέτωποι με τις ευθύνες τους. Ευθύνες απέναντι στην κοινωνία, ευθύνες που ποτέ δεν φαντάζονταν ότι μπορούσαν να έχουν.
Το έργο είναι σκληρό, σοφό, άτεγκτο. Παράλληλα ξεχειλίζει από χιούμορ και σαρκασμό. Η κριτική που ασκεί ο Πρίσλεϋ είναι τόσο ουσιαστική ώστε ισχύει διαχρονικά για την ανθρώπινη κοινωνία και τις ανθρώπινες σχέσεις.
Οι ηθοποιοί που είχα την τύχη να συνεργαστώ είναι όλοι τόσο γοητευμένοι από τον ρόλο τους και το έργο ώστε πραγματικά δημιούργησαν μια παράσταση μοναδική. Οι νεώτεροι με το πάθος τους και τον αυθορμητισμό τους και οι παλαιότεροι με την πείρα και την γνώση της τέχνης τους δημιουργούν ένα αρμονικό σύνολο που ισορροπεί και προβάλλει με ιδιοφυή τρόπο τις απρόσμενες εξελίξεις του έργου. Ο δικός μου σκοπός ήταν να τονίσω ιδιαίτερα τον σαρκασμό που υποβόσκει ανάμεσα από τις λέξεις, το καυστικό χιούμορ που έρπει ανάμεσα από τις προτάσεις, και να κινήσω γοργά και σύνθετα τους ήρωες πάνω στην σκηνή δημιουργώντας μια «πραγματικότητα». Η δημιουργία μιας πραγματικότητας είναι και το ζητούμενο για κάθε έργο που ζωντανεύει στη σκηνή ή τις οθόνες και αυτό το κατορθώνουμε τονίζοντας, πέρα από τον λόγο, τις εσωτερικότερες σχέσεις των ηρώων που αναδεικνύονται με την σιωπή.

ΜΑΝΟΥΣΟΣ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ

Update Βραβείων συνέχεια

2010-01-23T21:49:00.002+02:00

Αρχικά είπα να κάνω σχόλιο στην προηγούμενη ανάρτηση, αλλά μετά βγήκε ανάρτηση.
Αγαπητοί μου φίλοι, έκανα "γλεντζιά", όπως λέγαμε παιδιά στα παιχνίδια μας. Αν δεν το καταλάβατε, σας τολέω εγώ, έστω και καθυστερημένα. Ωραία και καλή, πήρα το βραβείο μου και από δω παν' κι οι άλλοι.
Δεν το έδωσα σε κανέναν. Οι λόγοι....πολλοί. Βασικά γιατί, προσωπικά, δεν τα πιστεύω. Δεν βλέπω σε τι ωφελούν αυτά καθεαυτά τα βραβεία. Σε δουλειά να βρισκόμαστε μόνο.(Η αλήθεια είναι πως χάρηκα που με σκέφτηκαν οι φίλοι που μου το απένειμαν).
Όμως, κατόπιν e-παραπόνου της φίλης μου της Κατερίνας, (η οποία αλλάζει σπίτια σαν τα πουκάμισα, και αφού δήλωσε πως θα μείνει στην ανηφόρα), θα της το απονείμω μετά κατάλληλης μουσικής υπόκρουσης. (Μη ψάχνετε να ακούσετε τη μουσική. Φανταστείτε και κάτι. Όλα έτοιμα τα θέλετε;)Στην πορεία σκέφτηκα και
Λοιπόν, απονέμω το βραβείο του "Ηλιόλουστου blog" σε:
1. στην Κατερίνα ΔεΣταΠα με τα αμέτρητα blog,(τελευταία δείχνει να έχει σταθεροποιηθεί στην Ανηφόρα), που έχει γεμίσει το Υoutube με ήλιους, πουλιά και μουσικές
2. στην Κατερίνα -dollitsa που όταν χαμογελά λάμπει η blogο-γειτονιά και
3. στην Artanis, στη Νέα Ζηλανδία, με τα υπέροχα κόκκινα δειλινά, που δεν σταματά να κρατάει επαφή και να μας δείχνει τι γίνεται στην άλλη άκρη του κόσμου.

Το βραβείο σας ηλιόλουστα blogs - αγαπημένα μου είναι αυτό:

Μπορείτε να το παραλάβετε, να το αναρτήσετε στο blog σας και να επιλέξετε και σεις όποιους θέλετε για τους το απονείμετε, αφού τους ενημερώσετε για την βράβευση τους..

Βραβείων συνέχεια.

2010-01-10T20:45:00.042+02:00

Μα, βρε παιδιά, πώς μπορεί ένα blog που είναι "κλειστό" στην ουσία, να βραβεύεται?
Και τι βραβείο! Το βραβείο του "Ηλιόλουστου blog", μέσα στο καταχείμωνο.
Το δέχομαι ευχαρίστως όμως, γιατί εμείς, εδώ, στο Ρέθυμνο, δεν έχουμε χειμώνα.
Μας ξέχασε. Οι θερμοκρασίες μας είναι από 20 βαθμούς και πάνω, εδώ και πολύν καιρό.
Και επίσης, το 90% των φωτογραφιών μου είναι με ηλιοβασιλέματα και ανατολές ηλίου. Οπότε, κατά κάποιο τρόπο, το "αξίζω".
Ευχαριστώ πολύ την Στέλλα και τον Σωτήρη που μου το έδωσαν.

Και δυο λόγια για τη "σιωπή" του blog αυτού.
Έχω ξαναγράψει πως δεν είμαι του γραπτού λόγου. Με καταπιέζει. Με αγχώνει. Ούτε και πολύ των εξομολογήσεων. (τα εν οίκω μη εν δήμω). Οπότε, θα μου πείτε, τι το άνοιξες το ρημάδι το blog;
Ηλεκτρονικό ημερολόγιο, λέει, είναι.
Ε, αφού δεν σου αρέσει να γράφεις, τι το θέλεις;
Εύλογη απορία. Είναι χρήσιμο όμως, γιατί εδώ μέσα γνώρισα πάρα πολύ κόσμο (πραγματικούς ανθρώπους) πίσω από την ανωνυμία του διαδικτύου και έχω κάνει πολλές φιλίες (πραγματικές φιλίες). Εξακολουθώ και παρακολουθώ τα γραπτά εκατοντάδων (κυριολεκτικά) bloggers, χωρίς να μένει χρόνος όμως για σχόλια και e-κοινωνικές τυπικότητες.
Tο κρατάω λοιπόν, "ανοικτό" γιατί είναι ένας ανοικτός δρόμος επικοινωνίας μαζί σας. Οποιαδήποτε στιγμή, με ένα άρθρο, που θα έχει κάτι ουσιαστικό να πει, είμαστε πάλι μαζί.

Ο άστατος καιρός του φθινοπώρου

2009-09-20T11:00:00.006+03:00

Το φθινόπωρο, με τον άστατο καιρό του, δημιουργεί τέτοιες εικόνες στο Ρέθυμνο.

Μ' αυτές τις φωτογραφίες είπα να ξεκινήσω την καινούρια ζωή του παιδιού μου, αύριο,

και να κλείσω έναν κύκλο της ζωής μου που ξεκίνησε πριν 18 χρόνια

με τη γέννηση του πρώτου μου παιδιού.

Όποιος το έχει ζήσει μπορεί να με καταλάβει, όποιος πάλι δεν ξέρει για τι μιλάω,

όταν έρθει στη θέση μου θα με θυμηθεί.

Είναι υπέροχο να έχεις την αίσθηση ότι ολοκλήρωσες σωστά ένα έργο ζωής.

Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί η ανατροφή ενός παιδιού,
"έργο ζωής"!

Λάθη; Πολλά!!!

Αλλά λάθη κάνει κάποιος στην προσπάθειά του να παράγει έργο,

όχι στην απραξία.

Update 26-09-2009

Ξεκίνησα να απαντήσω στα σχόλια και βγήκε σχόλιο-σεντόνι, οπότε το μετέφερα μπροτσά.

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ
Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τις ευχές σας κι εδώ και στο προηγούμενο ποστ. Εύχομαι σε όσους έχουν τέτοιον αγώνα μέσα στον σπίτι τους, καλή και πολλή δύναμη ν' αντέξουν την πίεση κι αυτοί και τα παιδιά τους (για σένα Σοφία και Ελευθερία το λέω. Την Ελευθερία την είδα και από κοντά και με βοήθησε αφάνταστα. Δεν ξέρω πώς να την ευχαριστήσω)
Για όσους έχουν μικρά παιδιά ακόμα, να χαρούν την παιδικότητα των παιδιών τους, πάντα με μια ανοιχτή αγκαλιά και να αξιωθούν να ζήσουν τέτοιες χαρές!

Λοιπόν τα νέα μου!

Οι μέρες πέρασαν και όλα έγιναν όπως θα έπρεπε να γίνουν. Όλο το άγχος για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα έφυγε γιατί τώρα υπάρχει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα μπροστά μας. Μένει η συναρμολόγηση των ήδη αγορασμένων επίπλων που θα γίνει μετά τις εκλογές, οπότε θα κάνω πάλι ένα νέο ταξίδι για να ολοκληρωθεί η εγκατάσταση. Λείπουν κάτι ψιλά όπως μπρίκι, τηγάνι, κατσαρόλες κλπ. Αλλά αυτά είναι μικροπράγματα.
Πολύ τη χάρηκα τη διαδικασία τελικά, παρόλο που ήμουν μέσα στο άγχος τις προηγούμενες μέρες.

Επιτέλους βγήκαν τα αποτελέσματα

2009-08-26T12:00:00.004+03:00

Βγήκαν τα αποτελέσματα των Πανελληνίων εξετάσεων για την εισαγωγή των παιδιών μας στα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Οι κόποι χρόνων παιδιών και γονέων ανταμοίφθηκαν και τώρα τα μεν παιδιά πανηγυρίζουν, οι δε γονείς τρέχουν και δεν φτάνουν.

Χαρισμένο στο γιο μου που έκανε μια προσπάθεια όλο τον προηγούμενο χρόνο και τώρα περιμένει να ζήσει την ανεξαρτησία του σαν φοιτητής, στο σπίτι ΤΟΥ, με τον αποκλειστικό ΤΟΥ χώρο, τον υπολογιστή ΤΟΥ, την τηλεόραση ΤΟΥ κλπ.

Πέρασε στη σχολή που ήθελε και είναι πολύ ευχαριστημένος. Μαζί του κι εμείς οι γονείς του που στόχος μας πάντα είναι η ευτυχία των παιδιών μας.

Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που πέρασαν σε κάποια σχολή και τους εύχομαι καλή φοιτητική ζωή μαζί με τη "συμβουλή" πάνω απ' όλα να προσέχουν τους εαυτούς τους γιατί είναι ΜΟΝΑΔΙΚΑ.

Όλα τα παιδιά που πέτυχαν βρίσκονται εδώ

Update: Ευχαριστώ όλους τους φίλους που άφησαν τις ευχές τους και την καλή τους κουβέντα.

Φάση είναι...θα περάσει!

2009-08-07T11:20:00.003+03:00

Η φωτογραφία δεν είναι δική μου αλλά την πήρα από εδώ

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο

2009-07-11T21:35:00.003+03:00

Στη βόλτα μου στο διαδίκτυο ανακαλύπτω συνέχεια νέα ενδιαφέροντα blogs που τα προσθέτω σ' αυτά που παρακολουθώ. Ενημερώνω τον Google Reader και κάθε μέρα η ασχολία μου είναι η ανάγνωση των νέων αναρτήσεων. Μ' αυτό τον τρόπο έχω φτάσει αισίως να παρακολουθώ κυριολεκτικά σχεδόν τρεις εκατοντάδες blogs.
Όταν ανακαλύψω κάποιο καινούριο blog βρίσκω χρόνο και γυρίζω πίσω, στις παλιές του αναρτήσεις, για να γνωρίσω καλύτερα τον νέο blogger. Σ' αυτή τη βόλτα αρκετές φορές βρίσκω διάφορα πράγματα που μ' ενδιαφέρουν ή που με διασκεδάζουν.
Όλος αυτός ο πρόλογος ήταν για να πω για μια παλιά blogger, που όμως εγώ ανακάλυψα τελευταία, τη DaNaH .
Εκεί βρήκα πολλές, πάρα πολλές αναρτήσεις, που με κράτησαν κοντά της αρκετές ώρες. Μου ξύπνησε υπέροχες αναμνήσεις με τα ταξίδια της, στη Βιέννη, τη Βαρκελώνη, την Πράγα, τη Σαντορίνη και την Ανδαλουσία.
Να είσαι πάντα καλά, κορίτσι μου, σ΄ευχαριστώ!

Τσίμπησα και και ένα πρωτότυπο βιντεάκι για το ταξίδι ενός e-mail σ' ένα διαγωνισμό που έκανε η Google To αποτέλεσμα του διαγωνισμού είναι το παρακάτω βίντεο.

Ο κουρέας της Σεβίλλης από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κρήτης

2009-07-04T10:52:00.002+03:00

και όπως πάντα φωτογραφίες εδώ

Έτσι κάνουν τα παληκάρια!

2009-07-01T18:35:00.003+03:00

.....Αυτός λοιπόν είχε όλα τα πάθη˙ μα τα’κοψε όλα, με το σπαθί. Κάπνιζε σα φουγάρο˙ ένα πρωί σηκώθηκε, πήγε στο χωράφι ν’αλετρίσει, έφτασε, ακούμπησε στο φράχτη, έχωσε, θεριακλής όπως ήταν, με λαχτάρα το χέρι του στη ζώνη, να βγάλει την καπνοσακούλα, να στρίψει ένα τσιγάρο πριν πιάσει δουλειά. Τραβάει την καπνοσακούλα, άδεια, πανί με πανί˙ είχε ξεχάσει να την γεμίσει στο σπίτι.»

Άφρισε από το κακό του, μούγκρισε˙ και μονομιάς, μ’ένα πήδο, στράφηκε πίσω κι άρχισε να τρέχει κατά το χωριό˙ τον είχε, βλέπεις, κυριέψει το πάθος.

Μα ξαφνικά, εκεί που’τρεχε – ο άνθρωπος σου λέω είναι μυστήριο – στάθηκε, ντράπηκε, έβγαλε την καπνοσακούλα, την έκανε με τα δόντια του χίλια κομάτια και την τσαλαπάτησε λυσσασμένος»-Άτιμη, άτιμη! μούγκριζε˙ πουτάνα!»Κι από την ώρα εκείνη, σε όλη του τη ζωή, δεν έβαλε τσιγάρο στο στόμα του.»

Έτσι κάνουν τα παλικάρια, αφεντικό˙ καληνύχτα!

Απόσπασμα από τον '΄Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" του Νίκου Καζαντζάκη.

Σήμερα που αρχίζει η απαγόρευση του καπνίσματος στα μαγαζιά μπήκα στον πειρασμό και το αντέγραψα από την Κατερίνα με το Οικο-φυσικά οικεία

Bραβείο έλαβες, βραβείο θα δώσεις!

2009-06-25T22:45:00.001+03:00

Εδώ και πολύ καιρό κυκλοφορούν διάφορα βραβεία στις μπλογκογειτονιές. Έχω λάβει κι εγώ διάφορα αλλά δεν τα ανταπέδωσα, σπάζοντας έτσι την "αλυσίδα", γιατί δεν πολυπιστεύω στη χρησιμότητά τους κι αυτό γιατί και στην μπλογκόσφαιρα, όπως και στην πραγματική ζωή, υπάρχουν οι μπλογκοκοινωνικές υποχρεώσεις, οι παρέες, οι συμπάθειες και οι αντιπάθειες, οπότε αφού μπαίνουν και όροι του στυλ "δώσε το βραβείο σε .... τόσους bloggers", στο τέλος όλοι έχουν ένα βραβείο και είναι όλοι χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι.
Μήπως, όμως, είναι αυτός ο σκοπός;
Δηλαδή να δώσουμε χαρά στους μπλογκοφίλους;
Νομίζω ότι αυτό είναι, οπότε αλλάζω πολιτική και ανταποδίδω πάραυτα το τελευταίο βραβείο!

Έχουμε, λοιπόν, Ένα Αγαπημένο Βlog (Οne Lovely Blog Award).

Μου το έδωσαν η Ελευθερία και ο Μικρός Αλήτης
και τους ευχαριστώ γι' αυτό.

Οι κανόνες του βραβείου αυτού, είναι:

α) Δεχτείτε αυτό το βραβείο, αναρτήστε το στο blog σας μαζί με το όνομα του ατόμου που σας βράβευσε (το link και το blog).

β) Απονείμετε το βραβείο αυτό σε άλλα 15 αξιαγάπητα blogs.

γ) Θυμηθείτε να επικοινωνήσετε με τους bloggers και ενημερώστε τους ότι τους επιλέξατε γι’ αυτό το βραβείο.

Αφού στόχος είναι να δώσουμε χαρά στους φίλους μας, θα εξαιρέσω αυτούς που το έχουν πάρει ήδη (την πήραν τη χαρά τους) και τα ομαδικά blogs.

και η απονομή αρχίζει:
(Απαραίτητη διευκρίνηση: η σειρά απονομής είναι άσχετη με το μέγεθος των συναισθημάτων)

Κατερίνα Δε.Στα ΄Πα οι πρώτες αγάπες δεν ξεχνιούνται ποτέ
Foteinisou είναι νεούλι στην μπλογκόσφαιρα, νησιώτισσα και συνονόματη
Κatrine είναι σκέτη dollitsa
Άννα (Άμπρα Κατάμπρα) είναι αξιαγάπητη δασκάλα.
6ο Λύκειο Καλλιθέας έχω αδυναμία στα Λύκεια
Δέσποινα Capo d’ Istria με ταξιδεύει όμορφα σε μέρη που δεν έχω πάει
Νίκος-ΑΑΤΟΝ είναι πρόθυμος να βοηθήσει όλους και τρέφω ιδιαίτερα συναισθήματα γι' αυτόν
Ιkor είναι μηχανικός από το Ρέθυμνο
Άσπα και Vassilis είναι μια αξιαγάπητη οικογένεια (πιάνεται για δύο blog, ή για ένα οικογενειακό? Θέλουν διευκρίνιση οι όροι)
Θαλασσινή ματιά μ’ αρέσει το όνομα
Mερόπη μ' αρέσει όπως τα γράφει
Ιουστίνη αγαπημένη συγγραφέας
Άστρια έχω αδυναμία στ' άστρα και το φεγγάρι
Αrtanis στην μακρινή ΝΖ έχει ανάγκη από αγάπη και στοργή
Ria skepseis την παρακολουθώ γιατί μ' αρέσει
Anna-Silia δεν με ξέρει, αλλά την διαβάζω πάντα
Γλαρένια είναι πάντα κοντά μας με γλαρένιες αγκαλιές
Roadartist έχουμε άψογη ενημέρωση περί τα καλλιτεχνικά

ΥΓ. Μη μετράτε! Ήδη έχω υπερβεί τον όρο, αλλά έχω κόψει αρκετούς από τον κατάλογο. Δεν μπορώ να περικόψω άλλους. Και επαναλαμβάνω δεν περιλαμβάνονται οι αγαπημένοι φίλοι που έχουν πάρει ήδη το βραβείο αυτό.

Ποιότητα ενημέρωσης

2009-06-24T18:01:00.000+03:00

Προβληματίστηκα αρκετά για το αν θα κάνω τέτοια ανάρτηση.
Δεν μπορώ να το χωνέψω, όμως, βρε παιδιά!
Αναφέρομαι στο γεγονός της δημοσιοποίησης του "ερχομού στην Αθήνα για τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης, του Πρωθυπουργού της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν" στις κυριακάτικες εκδόσεις των εφημερίδων ΕΘΝΟΣ, ΒΗΜΑ και ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.
Πολύ νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου ξέραμε πως δεν θα έλθει και υπήρχαν και ρεπορτάζ σχετικά στις βραδυνές ειδήσεις. Μόνο το ΒΗΜΑ βγήκε και ζήτησε συγγνώμη από τους αναγνώστες του την επόμενη μέρα.

Μα... ένα κανάλι να μην πει τίποτα;

Μήπως κάνουν κι αυτοί τα ίδια;

Κατασκευάζουν ειδήσεις και δημιουργούν κλίμα κατά τις επιθυμίες των αφεντικών τους;

Ποια ποιότητα ενημέρωσης έχουμε;

Μόνο τα blogs ανέφεραν το θέμα!

ΥΓ. Οι ερωτήσεις είναι ρητορικές. Τις απαντήσεις νομίζω πως τις ξέρουμε όλοι!

Χρήσιμο tip για τον υπολογιστή : Ctrl+ρόδα ποντικιού

2009-06-17T19:00:00.000+03:00

Πάρα πολλές φορές παραπονιέμαι για το μέγεθος των γραμμάτων στα διάφορα blogs. Αν έχεις πρόβλημα με τα μάτια σου είναι ένα πολύ ισχυρό κίνητρο για να μείνεις ή να φύγεις μακρυά από ένα blog. Kαι είναι τόσο απλό!
Το έμαθα μόλις τώρα από ένα blog που προσφέρει στους αναγνώστες του ένα σωρό χρήσιμα πράγματα.
Είναι το Tips για : PC, Windows XP, Internet, Ubuntu και Προγράμματα
και γράφει πως αν πατήσεις το CTRL, κινώντας τη ρόδα του ποντικιού σου αυξομειώνονται τα γράμματα. Το έκανα και δουλεύει. Το βρήκα πολύ χρήσιμο.
Ευχαριστώ, και από εδώ, τα παιδιά που επιμελούνται αυτό το blog!

O χορός των πεταλούδων

2009-06-14T22:13:00.000+03:00

Είναι αδύνατον να σας μεταφέρω αυτό που έζησα το μεσημέρι της Κυριακής.
Η μέρα δεν ήταν για μπάνιο, τελικά. Πήγα το πρωί και γύρισα απλώς βρεγμένη. Είχε κύμα σχετικά λίγο, αλλά τα ρεύματα με τρομάζουν. Είναι η αιτία και έχουν χαθεί πολλοί άνθρωποι. Τέλος πάντων, το πρόγραμμα για σήμερα έλεγε φαγητό έξω οικογενειακώς, οπότε αργά το μεσημέρι πήγαμε ψηλά, στα Καστελάκια.
Μ' αρέσει εκεί γιατί η θέα του είναι απίθανη. Εκεί, λοιπόν, βρέθηκα σ' ενα απίστευτο θέαμα. Μου ήρθε αμέσως στο νου ο χορός των πεταλούδων (εξ ου και ο τίτλος της ανάρτησης).
Μέσα σ' αυτό το...πανδαιμόνιο χρωμάτων δεκάδες πεταλούδες πετούσαν από λουλούδι σε λουλούδι. Ναι, μέσα εδώ υπάρχουν πεταλούδες!
Δεν προλάβαινα να τραβώ φωτογραφίες.
Και κυριολεκτώ στο δεν προλάβαινα. Τραβούσα μακρινές...χανόταν οι πεταλούδες μέσα, έκανα ζουμ... έχανα τις πεταλούδες όπως πετούσαν. Απελπισία!

Γυρίζω τη μηχανή στη βιντεοσκόπηση...τι να προλάβω... Κακή ποιότητα βίντεο.
Δεν μπορώ με τίποτα να σας μεταδώσω ό,τι είδα
για να ζήσετε κι εσείς μαζί μου τη στιγμή αυτή!

Κάποια στιγμή μού "έκανε τη χάρη" μια και στάθηκε ακίνητη για λίγα δευτερόλεπτα!

Υπάρχουν κι άλλες φωτογραφίες εδώ

Μια βραδυά με πολλή μουσική

2009-06-14T17:30:00.011+03:00

Κάποια πράγματα συμβαίνουν από το τίποτα. Ξαφνικά. Χωρίς πρόγραμμα.
Η χθεσινή βραδυά εξελίχθηκε σε ύμνο στην καλή παρέα. Φαγητό, κουβεντούλα και πολλή μουσική.
Πολυπολιτισμική η βραδυά μας, ή πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω το ότι ακούσαμε μουσική από τον τόπο καταγωγής όλων των μελών της παρέας;
Ακούσαμε αράβικα αφού είχαμε Παλαιστίνιο οικοδεσπότη,
κρητικά για μένα και τον τόπο κατοικίας μας,
ποντιακά, κλαρίνο σε όλες τους τις παραλλαγές, και διάφορα άλλα, κατά το δοκούν, του εκάστοτε dj.
Έτσι έμειναν όλοι ευχαριστημένοι!

Σε τρία κομμάτια συμφώνησαν όλοι, ανεξαρτήτου καταγωγής.

1) Ένα ήλιος Θεός-Βασίλης Σκουλάς

2) Του φεγγαριού -Παντελής Θαλασσινός

3) Δημοτικά και άλλα παλιά τραγούδια από τη Έφη Θώδη

Όταν έχω εσένα από τον Βιοπαλαιστή στη στέγη

2009-06-10T18:30:00.001+03:00

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ & ΛΑΚΗΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

Όταν έχω εσένα μπορώ να ονειρεύομαι ξανά,
να ανοίγω μες στις θάλασσες πανιά,
να πιάνω με τα χέρια μου τον κόσμο να τον φτιάξω...

Όταν έχω εσένα μπορώ να μη βυθίζομαι αργά
τα βράδια που πληγώνεται η καρδιά
και πιάνω το μαχαίρι το σκοτάδι να χαράξω...

Κάνε ένα βήμα, να κάνω εγώ το επόμενο...
Αίμα μου και σχήμα, λόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο!
Όταν έχω εσένα, κοιμάμαι σαν παιδί, έχω έναν άνθρωπο...
Δεν φοβού κανένα.
Εγώ κι εσύ στον κόσμο τον απάνθρωπο...

Εσύ κι εγώ...

Όταν έχω εσένα μπορώ να βάψω με ασήμι τη σκουριά,
μπορώ να κοιμηθώ με σιγουριά,
να πιάσω με τα χέρια μου τους δράκους να σκοτώσω...

Όταν έχω εσένα αντέχω πάω δίπλα στον γκρεμό!
Το ξέρω έχω ένα χέρι να πιαστώ,
κοντά μου έναν άνθρωπο τα χρόνια μου να ενώσω...

Κάνε ένα βήμα, να κάνω εγώ το επόμενο...
Αίμα μου και σχήμα, λόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο!
Όταν έχω εσένα, κοιμάμαι σαν παιδί, έχω έναν άνθρωπο...
Δεν φοβού κανένα.
Εγώ κι εσύ στον κόσμο τον απάνθρωπο...

Εσύ κι εγώ...

Όταν έχω εσένα...

Ευρωεκλογές 2009

2009-06-05T23:25:00.000+03:00

Μια από τις τιμωρίες που δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική είναι ότι καταλήγεις να σε κυβερνούν οι κατώτεροί σου.
Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

Ευρωεκλογές 2009

2009-06-05T00:01:00.004+03:00

Τι λένε τα κόμματα για το περιβάλλον

εδώ σύντομα

H αφισσούλα ΔΕΝ είναι δική μου. Ζητώ συγγνώμη απ' τον δημιουργό της, αλλά δεν θυμάμαι από πού την "ψάρεψα" στο διαδίκτυο. Αν κάποιος ξέρει τίνος είναι, ας το πει, για να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι!
update: η αφίσσα από τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΔΙΚΤΥΟΓΡΑΦΟ
και το σύνθημα από το Κόκκινο μπαλόνι

Update: 08/06/2009
Αποτελέσματα εδώ

Bauhinia variegata για τον μικρό μου

2009-05-31T16:05:00.000+03:00

το γιο, που κλείνει σήμερα τα 16!

Συνήθως όταν έχω αγωνία για κάτι, καταπιάνομαι με κάτι άσχετο για να ξεχαστώ.
Όλες αυτές τις μέρες, λοιπόν, των Πανελλαδικών εξετάσεων του γιου μου, που η αγωνία μου έπρεπε να κρύβεται επιμελώς και να παρουσιάζεται μια αισιόδοξη και χαρούμενη μαμά στο σπίτι, εγώ βρήκα την "Bauhinia variegata" για να αχοληθώ.
Η ιστορία από την αρχή.

Εδώ και πολύ καιρό έβλεπα ένα δέντρο στην αυλή του Γενικού Νοσοκομείου Ρεθύμνου

Ερώτηση δική μου προς φίλους και γνωστούς : Έχεις δει το δέντρο που είναι στην αυλή του νοσοκομείου, δεξιά όπως μπαίνεις;
Και όλοι, ναι όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, έδιναν την ίδια αρνητική απάντηση.
Μα είναι δυνατόν, βρε παιδιά, είναι τεράστιο και πανέμορφο, περνάτε κάθε μέρα από κει και δεν το παρατηρήσατε; (Με αφορμή αυτό, διαπίστωσα για άλλη μια φορά, ότι δεν βλέπουμε γύρω μας. Κοιτάζουμε και δεν βλέπουμε)
Ρώτησα πολλούς, αλλά τη σωστή απάντηση την έδωσε πάλι ο Γιώργος που με βοήθησε και για τα κρινάκια της άμμου

Τι εστί, λοιπόν, Bauhinia variegata; Μετά από πολύ κόπο και ψάξιμο τη βρήκα και εδώ

και συγγνώμη που είναι ξενόγλωσσο, αλλά σε ελληνικά δεν βρήκα τίποτα.

Δεν χορταίνω να το φωτογραφίζω γιατί ήδη τα λουλούδια του έχουν πέσει και κάνει καρπούς(?) και προσπαθώ να περνώ απέξω για να κλέβω ματιές μέχρι να τελειώσει η ανθοφορία του.

Όσο για φωτογραφίες....κλασσικά εδώ

Ξυλάγγουρα και αγκινάρες με τ' αγκάθια

2009-05-24T08:00:00.000+03:00

Στην Κρήτη υπάρχουν κάποια φυτά που δεν υπάρχουν στην υπόλοιπη Ελλάδα (αυτή την εντύπωση έχω, τουλάχιστον, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος).
Ένα απ' αυτά είναι το ξυλάγγουρο. Όσο κι αν έψαξα στο Google δεν βρήκα ούτε μία φωτογραφία. Φωτογράφησα εγώ, λοιπόν, τις σημερινές αγορές μου από το μανάβη.

Το ξυλάγγουρο, κοινώς ατζούρι ή κλωσάκι, είναι λαχανικό θερμής εποχής. Παρόλο που ο καρπός και το κοινό όνομα θυμίζουν αγγούρι, βοτανικά ανήκει στο πεπόνι. Καταναλώνουμε τον άγουρο καρπό του συνήθως τον Αύγουστο, σαν σαλάτα αντί του αγγουριού που είναι ούτως ή άλλως εκτός εποχής. Ευδοκιμεί σε πολλά νησιά του Αιγαίου και είναι πολύ διαδεδομένος καρπός στην Κρήτη. Καλλιεργείται συνήθως υπαίθρια αν και σε μερικές περιοχές υπάρχουν και θερμοκηπιακές καλλιέργειες. Ενώ υπάρχουν πολλοί παραδοσιακοί πληθυσμοί στα διάφορα νησιά του Αιγαίου δεν υπάρχει πιστοποιημένος σπόρος στο εμπόριο. Ο πολλαπλασιασμός και η διάσωση των πληθυσμών αυτών είναι ευθύνη των παραγωγών. Ο κάθε παραγωγός μαζεύει κάποια ποσότητα σπόρου, από καρπούς φυτών που ο ίδιος άφησε να σποροποιήσουν για να τα σπείρει την επόμενη χρονιά.

Στη Βικιπαίδεια γράφει : Στην Κρήτη μια ποικιλία αγγουριού, που σπάνια βρίσκεται στις αγορές, ονομάζεται ξυλάγγουρο. Έχει σχήμα μικρού πεπονιού, ελαφριού πράσινου χρώματος, εξωτερικά καλυμμένου με ελαφρύ χνούδι. Η σάρκα του είναι πιο σκληρή από του κοινού αγγουριού και είναι εξαιρετικά εύγευστη. Είναι το μόνο φαγητό που δεν μπορούν να φάνε οι κατσαρίδες.
Ομολογώ πως αυτό το τελευταίο δεν το ήξερα!

Και εδώ κομμένο, ακαθάριστο (με το εξωτερικό φλούδι εννοώ), με λίγο αλάτι,
έτοιμο προς βρώσιν, σκέτο ή με συνοδεία ρακής!

Αν δεν δοκιμάσεις δεν μπορείς να καταλάβεις για τι πράγμα μιλάμε.
Οποιαδήποτε αναφορά του στυλ "αυτός είναι σαν ξυλάγγουρο" δεν έχει καμία σχέση με τη γευστική απόλαυση που προσφέρει αυτό το "φρούτο"!

Κι ερχόμαστε στις αγκινάρες με τ' αγκάθια!

Εδώ δεν δυσκολεύτηκα να βρω υλικό. Υπάρχει άφθονο στο internet, αλλά αναφέρεται στην ήμερη αγκινάρα, αυτήν χωρίς αγκάθια. Δεν μπορούσα να ξεχωρίσω ποιο site ήταν το καλύτερο για να το δώσω. Κάποιος που ενδιαφέρεται θα βρει σίγουρα την άκρη!

Γευστικά δεν έχουν καμία σχέση αλλά δεν είναι και εύκολο να καθαρίσεις αγκινάρες!!!

Αυτή η φωτογραφία είναι από τα Λειβάδια Άνδρου
(δεν πήρα τους δρόμους να ψάχνω αγκιναρόκηπους να τους φωτογραφήσω)

Αυτή την εποχή βρίσκεις αγκινάρες σε όλα τα μανάβικα

Τις καθάρισα από τα εξωτερικά φύλλα

και από τα υπολείματα των φύλλων

και γρήγορα, πριν μαυρίσουν, τις άλειψα με λεμόνι.
Τώρα είναι έτοιμες για κόψιμο.
Αν μεν τις θέλεις για μαγείρεμα (με κατσικάκι είναι...θεός), κόβονται σε δύο κομμάτια οι μικρές, ή σε τέσσερα οι μεγαλύτερες. Μια μπουκιά, δήλαδή το καθένα.
Αν τις θέλεις για σαλάτα, φρέσκιες, τις κόβεις σε πολύ μικρότερα κομματάκια,
αλλειμένες με μπόλικο λεμόνι και αρκετό αλάτι.
Δεν υπάρχει καλύτερος μεζές για ρακή!

Για όσους έχουν υπομονή να καθαρίσουν μεγάλες ποσότητες, γίνονται πεντανόστιμες τουρσί, μαγειρεύονται με κρέας ή χωρίς κρέας, και γίνονται ακόμα και ομελέτα!

Για να θυμηθούμε τον Κώστα Ηλιάκη

2009-05-23T23:58:00.007+03:00

Η Φωτεινή από την Κάρπαθο γράφει για τα Ηλιάκεια 2009

Εγώ απλώς θέλω να ξανακούσω
τον 'Ηλιο Θεό από τον Βασίλη Σκουλά

ΓΕΛΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ...ΧΑΘΗΚΑΜΕ!!!

2009-05-22T12:22:00.007+03:00

Μια πρωτότυπη εκδήλωση στο Ρέθυμνο

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2009

Γιατί έχουμε ξεχάσει να γελάμε στην καθημερινή μας ζωή; Πώς το άγχος, το «τρέξιμο» και οι υποχρεώσεις, μας μετέτρεψαν σε στρατιωτάκια «κινούμενα» κι αγέλαστα;
Η λύση είναι εδώ. Tο γέλιο είναι το καλύτερο φάρμακο!

Η ιδέα ξεκίνησε από την Ινδία κι έχει διαδοθεί σε ολόκληρο τον κόσμο με 300.000 μέλη.

Τα οφέλη του Γέλιου:

● Το γέλιο σαν αεροβική άσκηση είναι μια διασκεδαστική και απλή μορφή άσκησης, που σε κάνει να νιώθεις καλά. Μια καλή προπόνηση χωρίς κόπο και ιδρώτα. Ενδείκνυται για άτομα που κάνουν καθιστική ζωή, ή είναι καθηλωμένοι στο κρεβάτι, σε αναπηρικό καροτσάκι, καθώς και για ηλικιωμένους. Με 20’ λεπτά γέλιου, γεμίζουμε ενέργεια για όλη τη μέρα.

● Το γέλιο ενεργοποιεί πάνω από τους μισούς μας μυς και γυμνάζει στομάχι, κοιλιακούς, μέση και μυς της λεκάνης.

● Παρέχει εσωτερικό μασάζ της πεπτικής οδού και των εσωτερικών οργάνων, όπως το συκώτι, η σπλήνα, το πάγκρεας, τα νεφρά και τα επινεφρίδια.

● Τονώνει την κυκλοφορία του λεμφικού συστήματος, προϋπόθεση για ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα.

Νοητικά, συνθηματικά, πνευματικά οφέλη

― Το γέλιο κάνει ευκολότερη την αντιμετώπιση της ζωής και των προκλήσεών της.

―Μας τοποθετεί στην παρούσα στιγμή, και βοηθάει να ζούμε το «τώρα».

―Το γέλιο εξουδετερώνει επώδυνα συναισθήματα όπως: φόβο, θυμό, ανία, απελευθερώνοντάς τα.

Δημιουργώντας θετική ενέργεια

Όταν οι άνθρωποι γελούν μαζί σε μια ομάδα, αναπτύσσεται θετική ενέργεια σε όλη την ομάδα, η οποία πηγάζει από θετικές σκέψεις, αισθήματα και συναισθήματα, εξουδετερώνοντας κυριολεκτικά αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις.

Καλλιέργεια αυτοπεποίθησης

― Το γέλιο μετουσιώνει τη συστολή μας, κάνοντάς μας να νιώθουμε πιο ασφαλείς και με περισσότερη αυτοπεποίθηση.

― Όταν κάνουμε κάποιον να γελάσει, εκείνος με τη σειρά του ανταποκρίνεται.

Βελτίωση επικοινωνίας

Είναι δύσκολο να παραμένεις σε σύγκρουση με κάποιον ενώ γελάς.

Το γέλιο μας επιτρέπει να είμαστε πιο ανοιχτοί ο ένας με τον άλλο.

Περισσότερες πληροφορίες στο www.laughter-yoga.gr

Όλα αυτά θα έχουμε την ευκαιρία να τα δοκιμάσουμε την Παρασκευή 22 Μαΐου στα ΚΑΠΗ Ρεθύμνου, καθώς και Σάββατο 23 και Κυριακή 24 Μαΐου στον Δημοτικό Κήπο στις 11:00 π.μ. Κάτω από τα δέντρα η Ελένη & Βασιλική Σκρέκου, Πιστοποιημένες Δασκάλες Σχολής Γέλιου θα μας δείξουν πώς μπορούμε να ξαναβρούμε το «χαμένο» μας χαμόγελο με διάφορες πολύ απλές τεχνικές και αναπνοές. Απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες και η συμμετοχή είναι ελεύθερη.

«Χαμόγελο στο Ι.Χ.»

Αμέσως μετά, τα χαρούμενα Ποδήλατα θα ξεχυθούν στους Ποδηλατόδρομους και στην Παλιά Πόλη, «μεταδίδοντας» το χαμόγελο σε πεζούς και σε οδηγούς.

Η παρουσία του Κλαμπ Γέλιου στις εκδηλώσεις στο Ρέθυμνο είναι αφιλοκερδής. Η οργάνωση και το κόστος των εκδηλώσεων είναι προσφορά των «φίλων του Ποδηλάτου» Ρέθυμνο.

Αναμετάδοση από τα Ρεθεμνιώτικα Νέα

Updated

Aσκήσεις γέλιου

Πρώτη μέρα Πανελλαδικών εξετάσεων

2009-05-15T18:30:00.000+03:00

Σηκώθηκα στις 6,30 πμ. Φως πολύ έμπαινε απ' έξω. Βγήκα στο μπαλκόνι.
Ανατολικά ο ήλιος είχε ήδη σηκωθεί ψηλά.

Δυτικά, αυτό το χρώμα τού ορίζοντα με ηρέμησε.

Θα τους σκίσουμε; Θα του σκίσουμε!!!

Ελπίζω και εύχομαι

Μια μέρα μετά τη γιορτή της μητέρας

2009-05-11T22:15:00.001+03:00

Eχθές, Κυριακή, ήταν η παγκόσμια γιορτή της μητέρας. Είμαι κόρη, οπότε όφειλα Χρόνια Πολλά στη μαμά μου, αλλά και μάνα, οπότε περίμενα από τα παιδιά μου ευχές.
Αυτό, για να κάνω μια αναφορά στη χθεσινή γιορτή, που αμφιβάλω αν υπάρχουν blogs, έστω ένα 5%, που δεν έκαναν σχετική ανάρτηση.
Όλες αυτές τις παγκόσμιες ημέρες εγώ δεν τις πολυπιστεύω.
Κάτι σε υπερκαταναλωτισμό μου φέρνουν. Τέλος πάντων. Άλλο θέμα.

Με την αναμονή των πανελληνίων εξετάσεων είμαστε κάπως περίεργα στο σπίτι μας. Δεν παύει όμως να είναι Κυριακή, που σημαίνει μια πιο χαλαρή μέρα για μένα, αφού δεν πάω στη δουλειά. Δεν είμαι από τις γυναίκες που μόλις βρουν λίγο ελεύθερο χρόνο πέφτουν με τα μούτρα στην εξόντωση κάθε είδους μικροοργανισμού ή ακάρεως που κυκλοφορεί μέσα στο σπίτι, άρα η χθεσινή μέρα ήταν μια πάρα πολύ ωραία μέρα για να την χαραμίσω κλεισμένη μέσα.
Κάποιοι τολμηροί, μαζί και ο μικρός μου γιος, άρχισαν κιόλας τα μπάνια, αλλά εμένα αν δεν μπει Ιούλιος..., το κυματάκι δεν με βρέχει!

Πήρα λοιπόν τον ανατολικό δρόμο να πάω σ' ένα κοντινό χωριό να βρω μια φίλη. Δεν ήταν η πρώτη φορά που έκανα τη διαδρομή, αλλά με τέτοιο καιρό και με μηδενική κίνηση, την απόλαυσα κυριολεκτικά. Χάζευα δεξιά και αριστερά το ανοιξιάτικο Ρέθυμνο, με το ραδιόφωνο στο Δεύτερο πάντα. Κάποια στιγμή πέρασα από έναν τριανταφυλλόκηπο. Μέχρι να συνειδητοποιήσω τι ήταν, είχα φύγει μακριά, αλλά στην επιστροφή...σταμάτησα.
Η είσοδος ενός εργοστασίου ήταν που φτιάχνει ζωοτροφές. Οι εγκαταστάσεις κλειστές λόγω Κυριακής κι εγώ βρήκα χώρο και χρόνο και πήρα τη φωτογραφική μηχανή. Πραγματικά δεν ήξερα τι να πρωτοφωτογραφήσω.
Άμα είναι μερακλής ο άνθρωπος... είναι παντού και πάντα!

Φωτογραφίες εδώ!

Ε, λόγω της ημέρας, αφιερώνω αυτά τα τριαντάφυλλα στη μητέρα μου.

Πρόσφατα διάβασα και το παρακάτω ποίημα, που δεν το ήξερα, και το κράτησα εδώ.

ΔΑΚΡΥΑ -Ν.Λαπαθιώτης

Δεν είναι τίποτα στο σπίτι, Μάνα μου
να μη Σε φέρνει ολάκερη στη σκέψη,
- και μήτε τίποτα στη ζωή μου, Μάνα μου
που να μη τόχεις κάπως σημαδέψει.

Κι ούτε που κάνω βήμα, τώρα, Μάνα μου,
χωρίς οι λογισμοί Σου να με ζώσουν
καθώς αγγίζω ή αντικρύζω, Μάνα μου
το καθετί που μεταχειριζόσουν.

Κι όχι το καθετί, μονάχα, Μάνα μου,
δικό Σου, είναι μονάκριβο για μένα,
μα ως και τα μέρη, που περνούσες,
Μάνα μου, κι εκείνα τα θαρρώ σαν αγιασμένο.

Κι όχι τα μέρη εκείνα, μόνο Μάνα μου,
κάτι, για μένα, έχουν του παραδείσου,
- μα ως και τον ίδιο τον εαυτό μου, Μάνα μου,
τον αγαπώ, γιατί ήτανε παιδί Σου...

Πάει κι αυτός!

2009-05-10T10:12:00.001+03:00

Άλλος ένας μεγάλος Έλληνας έφυγε!
Από την πρώτη στιγμή που είδα αυτή τη διαφήμιση ήθελα να την κρατήσω.
Δυστυχώς η αφορμή δεν είναι ευχάριστη.
Καλό ταξίδι, Καραγκιόζη!

Σαν σήμερα

2009-05-05T19:10:00.000+03:00

Συνήθως στο "Σαν σήμερα" αναφερόμαστε σε μεγάλα γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας ή τέλος πάντων σημαντικές επετείους.
Δεν συμβουλεύτηκα τη Google για να γράψω, γιατί έχω δικά μου μεγάλα γεγονότα.
Θυμήθηκα, λοιπόν, πως πέρυσι "σαν σήμερα" ήμουνα στη διαδρομή από το Σινά στο Κάιρο.
Πόσο έχω επιθυμήσει ένα ταξιδάκι έστω και 3 ημερών!
Με την πίεση και το άγχος και την κούραση των πανελληνίων εξετάσεων στο σπίτι μου περιμένω πώς και πώς να περάσει ο Μάιος να ηρεμήσουμε.

Το άλλο έγινε πριν 20 χρόνια. Τέτοια ώρα είχα ήδη υπογράψει στο δημαρχείο Ιτάμου
και από τότε είμαι διαρκώς και αδιαλείπτως παντρεμένη.

Χρειάζομαι και άλλα μεγάλα γεγονότα;

Για όποιο θέλει όμως υπάρχει και το site τού Σαν σήμερα που γράφει περισσότερα και πιο ενδιαφέροντα για σας.

Έτος Ρίτσου - Επιτάφιος

2009-05-01T00:01:00.002+03:00

Η Αγγελική Κώττη-Εαρινή Συμφωνία μας παροτρύνει να ασχοληθούμε με τον Ρίτσο αφού η επίσημη πολιτεία ..."αργεί". Έτσι κι αλλιώς, μια που πλησιάζει ο Μάιος, είχα σκοπό να ασχοληθώ λίγο μ' αυτό, γιατί Γιάννης Ρίτσος για μένα σημαίνει "Επιτάφιος".
Πρώτα και πάνω απ' όλα του τα έργα! Γιατί; Ήταν αυτό που πρωτοδιάβασα μαθήτρια του γυμνασίου πριν πολλά χρόνια και δεν έχει πάψει να με κάνει ν' ανατριχιάζω κάθε φορά που διαβάζω τους στίχους του.
Δεν θα γράψω στοιχεία για τη ζωή και το έργο του. Άλλωστε η Αγγελική έχει γράψει ολόκληρο βιβλίο για τον Ρίτσο και το περιοδικό Ως3 έχει κάνει ένα ωραίο αφιέρωμα.
Μόνο αποσπάσματα από τον Επιτάφιο.

Γιάννης Ρίτσος - Ἐπιτάφιος (ἀποσπάσματα)

(Θεσσαλονίκη. Μάης τοῦ 1936. Μιὰ μάνα, καταμεσὶς τοῦ δρόμου,
μοιρολογάει τὸ σκοτωμένο παιδί της. Γύρω της καὶ πάνω της,
βουΐζουν καὶ σπάζουν τὰ κύματα τῶν διαδηλωτῶν - τῶν ἀπερ-
γῶν καπνεργατῶν. Ἐκείνη συνεχίζει τὸ θρῆνο της):

Γιέ μου, σπλάχνο τῶν σπλάχνων μου, καρδούλα τῆς καρδιᾶς μου,
πουλάκι τῆς φτωχιᾶς αὐλῆς, ἀνθὲ τῆς ἐρημιᾶς μου,

πῶς κλείσαν τὰ ματάκια σου καὶ δὲ θωρεῖς ποὺ κλαίω
καὶ δὲ σαλεύεις, δὲ γρικᾷς τὰ ποὺ πικρὰ σοῦ λέω;

Γιόκα μου, ἐσὺ ποὺ γιάτρευες κάθε παράπονό μου,
Ποὺ μάντευες τί πέρναγα κάτου ἀπ᾿ τὸ τσίνορό μου,

τώρα δὲ μὲ παρηγορᾶς καὶ δὲ μοῦ βγάζεις ἄχνα
καὶ δὲ μαντεύεις τὶς πληγὲς ποὺ τρῶνε μου τὰ σπλάχνα;

Πουλί μου, ἐσὺ ποὺ μοῦ ῾φερνες νεράκι στὴν παλάμη
πῶς δὲ θωρεῖς ποὺ δέρνουμαι καὶ τρέμω σὰν καλάμι;

Στὴ στράτα ἐδῶ καταμεσὶς τ᾿ ἄσπρα μαλλιά μου λύνω
καὶ σοῦ σκεπάζω τῆς μορφῆς τὸ μαραμένο κρίνο.

Φιλῶ τὸ παγωμένο σου χειλάκι ποὺ σωπαίνει
κι εἶναι σὰ νὰ μοῦ θύμωσε καὶ σφαλιγμένο μένει.

Δὲ μοῦ μιλεῖς κι ἡ δόλια ἐγὼ τὸν κόρφο δές, ἀνοίγω
καὶ στὰ βυζιὰ ποὺ βύζαξες τὰ νύχια, γιέ μου μπήγω.

Κορώνα μου, ἀντιστύλι μου, χαρὰ τῶν γερατειῶ μου,
ἥλιε τῆς βαρυχειμωνιᾶς, λιγνοκυπάρισσό μου,

Πῶς μ᾿ ἄφησες νὰ σέρνουμαι καὶ νὰ πονῶ μονάχη
χωρὶς γουλιά, σταλιὰ νερὸ καὶ φῶς κι ἄνθο κι ἀστάχυ ;

Μὲ τὰ ματάκια σου ἔβλεπα τῆς ζωῆς κάθε λουλούδι,
μὲ τὰ χειλάκια σου ἔλεγα τ᾿ αὐγερινὸ τραγούδι.

Μὲ τὰ χεράκια σου τὰ δυό, τὰ χιλιοχαϊδεμένα,
ὅλη τη γῆς ἀγκάλιαζα κι ὅλ᾿ εἴτανε γιὰ μένα.

Νιότη ἀπ᾿ τὴ νιότη σου ἔπαιρνα κι ἀκόμη ἀχνογελοῦσα,
τὰ γερατειὰ δὲν τρόμαζα, τὸ θάνατο ἀψηφοῦσα.

Καὶ τώρα ποὺ θὰ κρατηθῶ, ποὺ θὰ σταθῶ, ποὺ θἄμπω,
ποὺ ἀπόμεινα ξερὸ δεντρὶ σὲ χιονισμένο κάμπο;

Γιέ μου, ἂν δὲ σοὖναι βολετὸ νἀρθεῖς ξανὰ σιμά μου,
πᾶρε μαζί σου ἐμένανε, γλυκειά μου συντροφιά μου.

Κι ἂν εἶν᾿ τὰ πόδια μου λιγνά, μπορῶ νὰ πορπατήσω
κι ἂν κουραστεῖς, στὸν κόρφο μου, γλυκὰ θὰ σὲ κρατήσω.

III

Μαλλιὰ σγουρὰ ποὺ πάνω τους τὰ δάχτυλα περνοῦσα
τὶς νύχτες ποὺ κοιμόσουνα καὶ πλάϊ σου ξαγρυπνοῦσα,

Φρύδι μου, γαϊτανόφρυδο καὶ κοντυλογραμμένο,
καμάρα ποὺ τὸ βλέμμα μου κούρνιαζε ἀναπαμένο,

Μάτια γλαρὰ ποὺ μέσα τους ἀντίφεγγαν τὰ μάκρη
πρωινοῦ οὐρανοῦ, καὶ πάσκιζα μὴν τὰ θαμπώσει δάκρυ,

Χείλι μου μοσκομύριστο ποὺ ὡς λάλαγες ἀνθίζαν
λιθάρια καὶ ξερόδεντρα κι ἀηδόνια φτερουγίζαν,

Στήθεια πλατιὰ σὰν τὰ στρωτὰ φτερούγια τῆς τρυγόνας
ποὺ πάνωθέ τους κόπαζε κ᾿ ἡ πίκρα μου κι ὁ ἀγώνας,

Μπούτια γερὰ σὰν πέρδικες κλειστὲς στὰ παντελόνια
ποὺ οἱ κόρες τὰ καμάρωναν τὸ δείλι ἀπ᾿ τὰ μπαλκόνια,

Καὶ γώ, μὴ μοῦ βασκάνουνε, λεβέντη μου, τέτοιο ἄντρα,
σοῦ κρέμαγα τὸ φυλαχτὸ μὲ τὴ γαλάζια χάντρα,

Μυριόρριζο, μυριόφυλλο κ᾿ εὐωδιαστό μου δάσο,
πῶς νὰ πιστέψω ἡ ἄμοιρη πῶς μπόραε νὰ σὲ χάσω;

ΙV

Γιέ μου, ποιὰ Μοῖρα στὄγραφε καὶ ποιὰ μοῦ τὄχε γράψει
τέτοιον καημό, τέτοια φωτιὰ στὰ στήθεια μου ν᾿ ἀνάψει;

Πουρνὸ - πουρνὸ μοῦ ξύπνησες, μοῦ πλύθηκες, μοῦ ἐλούστης
πριχοῦ σημάνει τὴν αὐγὴ μακριὰ ὁ καμπανοκρούστης.

Κοίταες μὴν ἔφεξε συχνὰ - πυκνὰ ἀπ᾿ τὸ παραθύρι
καὶ βιαζόσουν σὰ νἄτανε νὰ πᾶς σὲ πανηγύρι.

Εἶχες τὰ μάτια σκοτεινά, σφιγμένο τὸ σαγόνι
κι εἴσουν στὴν τόλμη σου γλυκός, ταῦρος μαζὶ κι ἀηδόνι.

Καὶ γὼ ἡ φτωχειὰ κ᾿ ἡ ἀνέμελη καὶ γὼ ἡ τρελλὴ κ᾿ ἡ σκύλα,
σοὔψηνα τὸ φασκόμηλο κι ἀχνὴ ἡ ματιά μου ἐφίλα

Μιὰ - μιὰ τὶς χάρες σου, καλέ, καὶ τὸ λαμπρό σου θωρὶ
κι ἀγαλλόμουν καὶ γέλαγα σὰν τρυφερούλα κόρη.

Κι οὐδὲ κακόβαλα στιγμὴ κι οὐδ᾿ ἔτρεξα ξοπίσω
τὰ στήθεια μου νὰ βάλω μπρὸς τὰ βόλια νὰ κρατήσω.

Κι ἔφτασ᾿ ἀργὰ κι, ὤ, ποὺ ποτὲς μὴν ἔφτανε τέτοια ὥρα
κι, ὦ, κάλλιο νὰ γκρεμίζονταν στὸ καύκαλό μου ἡ χώρα.

Σήκω, γλυκέ μου, ἀργήσαμε· ψηλώνει ὁ ἥλιος· ἔλα,
καὶ τὸ φαγάκι σου ἔρημο θὰ κρύωσε στὴν πιατέλα.

Ἡ μπλέ σου ἡ μπλοῦζα τῆς δουλειᾶς στὴν πόρτα κρεμασμένη
θὰ καρτεράει τὴ σάρκα σου τὴ μαρμαρογλυμμένη.

Θὰ καρτεράει τὸ κρύο νερὸ τὸ δροσερό σου στόμα,
θὰ καρτεράει τὰ χνῶτα σου τ᾿ ἀσβεστωμένο δῶμα.

Θὰ καρτεράει κ᾿ ἡ γάτα μας στὰ πόδια σου νὰ παίξει
κι ὁ ἥλιος ἀργὸς θὰ καρτερᾷ στὰ μάτια σου νὰ φέξει.

Θὰ καρτεράει κ᾿ ἡ ρούγα μας τ᾿ ἁδρὸ περπάτημά σου
κ᾿ οἱ γρίλιες οἱ μισάνοιχτες τ᾿ ἀηδονολάλημά σου.

Καὶ τὰ συντρόφια σου, καλέ, ποὺ τὶς βραδιὲς ἐρχόνταν
καὶ λέαν καὶ λέαν κι ἀπ᾿ τὰ ἴδια τοὺς τὰ λόγια ἐφλογιζόνταν

Καὶ μπάζανε στὸ σπίτι μας τὸ φῶς, τὴν πλάση ἀκέρια,
παιδί μου, θὰ σὲ καρτερᾶν νὰ κάνετε νυχτέρια.

Καὶ γὼ θὰ καρτεράω σκυφτὴ βραδὶ καὶ μεσημέρι
νἀρθεῖ ὁ καλός μου, ὁ θάνατος, κοντά σου νὰ μὲ φέρει.

...

ΙΧ

Ὦ Παναγιά μου, ἂν εἴσουνα, καθὼς ἐγώ, μητέρα,
βοήθεια στὸ γιό μου θἄστελνες τὸν Ἄγγελο ἀπὸ πέρα.

Κι, ἄχ, Θέ μου, Θέ μου, ἂν εἴσουν Θεὸς κι ἂν εἴμασταν παιδιά σου
θὰ πόναγες καθὼς ἐγώ, τὰ δόλια πλάσματά σου.

Κι ἂν εἴσουν δίκειος, δίκαια θὰ μοίραζες τὴν πλάση,
κάθε πουλί, κάθε παιδὶ νὰ φάει καὶ νὰ χορτάσει.

Γιέ μου, καλὰ μοῦ τἄλεγε τὸ γνωστικό σου ἀχεῖλι
κάθε φορὰ ποὺ ὁρμήνευε, κάθε φορὰ ποὺ ἐμίλει:

Ἐμεῖς ταγίζουμε ζωὴ στὸ χέρι: περιστέρι,
κ᾿ ἐμεῖς οὔτ᾿ ἕνα ψίχουλο δὲν ἔχουμε στὸ χέρι.

Ἐμεῖς κρατᾶμε ὅλη τὴ γῆς μὲς στ᾿ ἀργασμένα μπράτσα
καὶ σκιάχτρα στέκουνται οἱ Θεοὶ κι ἀφέντη ἔχουνε φάτσα.

Ἄχ, γιέ μου, πιὰ δὲ μοὔμεινε καμιὰ χαρὰ καὶ πίστη,
καὶ τὸ χλωμὸ καὶ τὸ στερνὸ καντήλι μας ἐσβήστη.

Καί, τώρα, ἐπὰ σὲ ποιὰ φωτιὰ τὰ χέρια μου θ᾿ ἀνοίγω,
τὰ παγωμένα χέρια μου νὰν τὰ ζεστάνω λίγο;

Background

2009-04-29T06:30:00.000+03:00

Kι εκεί που δεν το περίμενα, έρχεται το Δεσποινάριον και παρουσιάζει το νέο της γραφείο όπου το μπακγκράουντ του υπολογιστή της είναι ένα κολλάζ από το ρεθεμνιώτικο καρναβάλι.
Πολύ μεγάλη και ωραία έκπληξη για μένα. Πού να ξέρει ότι εγώ έχω "κλέψει" δική της φωτογραφία με θάλασσα και τη βλέπω κάθε μέρα στην οθόνη μου;!
Θα μου πεις, στο Ρέθυμνο μένεις, δεν έχεις μια δική σου φωτογραφία να βάλεις;
Κι όμως! Τέτοιο χρώμα θάλασσα δεν έχω.
Ασημένια! Δεν είναι υπέροχη;
Σ΄ευχαριστώ, Δεσποινάκι, για τη φωτογραφία σου!

Μ' ένα μπουκέτο

2009-04-26T22:30:00.001+03:00

κίτρινες μαργαρίτες έρχομαι (καθυστερημένα και ζητώ συγγνώμη γι' αυτό) να ευχαριστήσω όλους εσάς τους φίλους που περάσατε από το σπιτικό μου και αφήσατε με πολλή αγάπη τις ευχές σας τις άγιες αυτές μέρες.
Ειλικρινά, εύχομαι σε όλους και στον καθένα ξεχωριστά, από τα βάθη της καρδιάς μου, υγεία και αγάπη στη ζωή σας και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά να ανταλλάξουμε ξανά ευχές στην μπλογκογειτονιά μας!

Πάσχα...το κλασσικόν!

2009-04-20T11:59:00.001+03:00

Το Πάσχα πέρασε. Και του χρόνου με υγεία, λοιπόν!

Δεν θα φέρω φαγητά για να δείτε, άλλωστε όλοι έχουν δει κι έχουν φάει αρκετά,
αλλά θα φέρω εξοχή. Άνοιξη στην εξοχή!

το κλασσικό πια σουβλιστό αρνί που επιμελήθηκε ο αδελφός μου

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

2009-04-16T17:36:00.003+03:00

ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΧΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

ΜΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Μιμητισμός ή νέα περίπτωση "Μέγκαν-Λόρι Ντρου" ο Δημήτρης;

2009-04-13T19:15:00.001+03:00

Την Παρασκευή το πρωί στην οδό Πειραιώς, ένας 19άχρονος σπουδαστής από τη Σχολή Μαθητείας ΟΑΕΔ στην περιοχή του Ρέντη πυροβόλησε και τραυμάτισε τρία άτομα (έναν συμμαθητή του και δύο εργαζόμενους που βρέθηκαν στο δρόμο του) και στη συνέχεια αυτοπυροβολήθηκε.

Στοπ!

Το μυαλό κολλάει. Δεν μπορεί να λειτουργεί με φυσιολογικό τρόπο και ρυθμό.

Εμένα κόλλησε στη μικρή Μέγκαν, πριν ένα χρόνο περίπου. Δεν θυμόμουνα το όνομα, θυμόμουνα πολύ καλά, όμως, την περίπτωση.

Έκανα την αναζήτησή μου και βρήκα τη Μάνια Σ (Σάββατο, 23 Αυγούστου 2008 1:04 μμ) που το πήρε, λέει, από το μπλογκ του Μιχάλη.

"Έχετε αναρωτηθεί, όλοι εσείς που σερφάρετε στο διαδίκτυο ποιος κρύβετε πίσω από το πληκτρολόγιο;
Μιλάτε με κάποιον διαδικτυακό φίλο, αλλά στην ουσία δε ξέρετε ποιος βρίσκεται πίσω από το προφίλ που διαβάζετε.Ακόμα και οι φωτογραφίες που μπορεί να έχει, μπορεί να είναι ψεύτικες. Φωτομοντάζ για παράδειγμα.Το διαδίκτυο δίνει μια μοναδική ευκαιρία σε όλους, να γίνουμε όποιοι θέλουμε. Να διαλέξουμε ή να φτιάξουμε όποια προσωπικότητα θέλουμε. Να παίξουμε όποιο ρόλο θέλουμε.

Η άρνηση βέβαια της πραγματικότητας είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι.

Η Μέγκαν αυτοκτόνησε.
Κρεμάστηκε στην ντουλάπα του παιδικού της δωματίου.
Ο Τζος Έβανς είναι ο δολοφόνος.
Ο Τζος Έβανς είναι η εικονική προσωπικότητα που δημιούργησε η Λόρι Ντρου.

Μια γειτόνισσα της Μέγκαν.
Η Λόρη Ντρου είναι 47 χρονών. Έχει όλη την εμπειρία να δημιουργήσει μια γοητευτική προσωπικότητα, όπως ο 16χρονος Τζος Έβανς.Έχει όλη την εμπειρία για να κάνει τα 6 βήματα προσέγγισης και να φτάσει στην αθώα ψυχή της 13χρονης Μέγκαν.Έχει όλη την εμπειρία να δομήσει τον λόγο της.Ξεκίνησαν με συνομιλίες που εξελίχθηκαν σε ένα πολύ δυνατό ειδύλλιο εξ αποστάσεως.

Κέρδισε την εμπιστοσύνη της. Πήρε το κλειδί της ψυχής της και είδε τον κόσμο της 13χρονης Μέγκαν.

Τον εσωτερικό της κόσμο. Ό,τι ποιο πολύτιμο δηλαδή σε έναν άνθρωπο.
Η Λόρι Ντρου με ακρίβεια χειρούργου και κινήσεις ταχυδακτυλουργού, οδήγησε την Μέγκαν σε θέσεις όπου η μικρή κοπέλα της εξομολογήθηκε γεγονότα και συναισθήματα τόσο ενδόμυχα, που δύσκολα θα έλεγε.
Όλα αυτά η Λόρι Ντρου δε τα διάβασε απλώς, αλλά τα κράτησε, τα αποθήκευσε στον Υπολογιστή της, ώστε όταν έρθει η σωστή ώρα, να χτυπήσει σκληρά.
Και τι είναι ποιο σκληρό από την δημοσιότητα των ενδόμυχων συναισθημάτων και σκέψεων μας;

Τι φοβάσαι, τι μισείς, τι αγαπάς, τι όνειρα έχεις.

Η Λόρι Ντρου ή για την μικρή Μέγκαν Τζος Έβανς όταν ήρθε η ώρα, έκανε την δημοσιοποίηση των συνομιλιων.Βρήκε την ευκαιρία όταν η Μέγκαν της γράφει ότι θα κάνει ένα πάρτι γενεθλίων. Τότε βρίσκει την ευκαιρία και αλλάζει προσωπικότητα.
Ο Τζος Έβανς παύει να ειναι ο γλυκός και υπέροχος, γίνεται κακός και άσχημος. Σαρκαστικός και επιθετικός.Η Μέγκαν τα χάνει. Δε μπορεί να καταλάβει γιατί ο σύντροφος της, συμπεριφέρεται έτσι.

Ένα κοριτσάκι 13 χρονών δεν έχει τα ψυχολογικά αντισώματα για να αντιδράσει.
Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί αυτός που αγαπάει της συμπεριφέρεται τόσο άκαρδα.
Ο Λόρι Ντρου ως Τζος Έβανς προχωράει ακόμα πιο πολύ.
Δημοσιεύει όλες τις συνομιλίες με τις εξομολογήσεις της. Της βγάζει σε κοινή θέα. Τώρα όλοι μπορούν να τις διαβάσουν. Φίλοι και γνωστοί. Να χλευάσουν ή στην καλύτερη περίπτωση να την συμπονέσουν. Πως ήταν τόσο αφελής;
Όλοι ειναι σε θέση να δουν την ψύχη της Μέγκαν, όχι όμως όπως πραγματικά είναι: αθώα, αλλά όπως γίνεται πάντα διεστραμμένα. Έτσι το καημένο το κοριτσάκι έγινε βορά στα δόντια των αρπακτικών.
Όμως η Λόρι Ντρου, δεν αρκείται ούτε σ'αυτό, θέλει κάτι περισσότερο.
Έτσι στέλνει το τελευταίο σχόλιο της ως Τζος Έβανς: Νομίζω ότι ο κόσμος θα είναι καλύτερος χωρίς εσένα.

Η μικρή Μέγκαν που είναι διαλυμένη, ο άνθρωπος που αγάπησε την διαλύει κομματάκι κομματάκι και δε ξέρει το γιατί. Τι έκανε για να αξίζει τέτοια μεταχείριση.

Η εικονική προσωπικότητα που αγάπησε η Μέγκαν είναι άκαρδη και σκληρή. Θέλει το θάνατό της.

Η Μέγκαν κρεμάστηκε από την ντουλαπα της. Άφησε την τελευταία της πνοή στο παιδικό της δωμάτιο, έτσι απλά.

Ήταν μόνο 13 χρονών.

Ο σερίφης της περιοχής υποστήριξε ότι η Λόρι Ντρου δε διέπραξε κανένα έγκλημα.

Ευτυχώς υπάρχει και το ομοσπονδιακό δικαστήριο.

Στις 15 Μαΐου 2008,το Ομοσπονδιακό δικαστήριο άσκησε δίωξη εναντίον της Λόρι Ντρου με τις κατηγορίες της συνωμοσίας και της άσκησης συναισθηματικής βίας."

Και αργότερα ο ΑΑΤΟΝ στις 22-02-2009 γράφει:

Γονείς, σας ενδιαφέρει πολύ

Αφιερώνεται σε όλους τους γονείς που δηλώνουν χαλαρά «Α, εγώ δεν έχω ιδέα από κομπιούτερ. Σε αυτά το παιδί μου πραγματικά σκίζει».
Αφιερώνεται στους εφήβους που γράφουν συνθηματικά "pos", δηλαδή "Γονείς από πάνω μου" όταν βρίσκεται ο γονιός στο δωμάτιο και δεν θέλουν να δει τι συνομιλία έχουν.
Η ιστορία είναι συγκλονιστική. Πρόκειται για μια από τις πιο φρικιαστικές απάτες που έχουν γίνει στο Διαδίκτυο με θύμα, ένα νέο και ..νεκρό πλέον 13χρονο κορίτσι.

Η κοινή γνώμη παρακολουθεί με κομμένη ανάσα την δίκη που άρχισε στην Αμερική. Το γεγονός είναι παλιό. Ξεχάστηκε αλλά επανήλθε στο προσκήνιο έπειτα από τις έρευνες του FΒΙ.

Δύο παιδιά στην εφηβεία τους γνωρίζονται μέσα από μια δημοφιλή ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, ένα site με εκατομμύρια μέλη ανά την υφήλιο. Ο Τζος Έβανς, 16 ετών, μόλις μετακομίζει στην γειτονιά της 13χρονης Μέγκαν, αρχίζει να επικοινωνεί διαδικτυακά μαζί της. Της γράφει πως δεν πάει σχολείο: εκπαιδεύεται στο σπίτι με ιδιαίτερα μαθήματα. Δεν έχει τηλέφωνο: δεν το είχαν εγκαταστήσει ακόμα. Σιγά σιγά, οι «συνομιλίες» γίνονται όλο και πιο εξομολογητικές. Ένα «εξ αποστάσεως ειδύλλιο» δεν αργεί να ανθήσει. (Φυσικά, δεν έχουν συναντήσει ποτέ ο ένας τον άλλον.) Η Μέγκαν χαρούμενη, ετοιμάζει το πάρτι γενεθλίων της.

Τότε, εντελώς ξαφνικά, ο 16χρονος αλλάζει. Γίνεται επιθετικός, σαρκαστικός, την βρίζει, την κατηγορεί ότι είναι διπρόσωπη.

Η Μέγκαν τα χάνει, αποσυντονίζεται, παγώνει. Και δεν ξέρει ακόμα ότι τα χειρότερα έρχονται. Γιατί ο Τζος είχε αποθηκεύσει όλες τις συνομιλίες με το κοριτσάκι. Και μια ωραία πρωία δημιουργεί ιστοσελίδα που περιείχε τις εξομολογήσεις της, τα μυστικά της, την ζωή της ολόκληρη.

Έτσι φόρα παρτίδα, κάνει την ψυχή της βορά στα κοφτερά δόντια γνωστών και αγνώστων. Η Μέγκαν δεν αντέχει τον χλευασμό, τον διασυρμό από γνωστούς, γείτονες, συμμαθητές, φίλους. Κι όταν ο Τζος της έστειλε το τελευταίο μήνυμα «Νομίζω ότι ο κόσμος θα είναι πολύ καλύτερος χωρίς εσένα», το 13χρονο κοριτσάκι κρεμιέται στην ντουλάπα του παιδικού του δωματίου. Έτσι ξεψύχησε, έτσι την βρήκε η μάνα της...

Μετά τον θάνατό της, βγήκαν όλα στην φόρα.
Ο ηθικός αυτουργός του εγκλήματος, ο 16χρονος Τζος, ούτε Τζος λεγόταν ούτε 16χρονος ήταν. Όλο αυτό το ειδύλλιο, όλη αυτή η φρικαλέα εικονική πραγματικότητα που οδήγησε στην αυτοκτονία, ήταν το δημιούργημα μιας γειτόνισσας της μικρής Μέγκαν.
Όνομα: Λόρι Ντρου. Αυτή παρίστανε τον (ανύπαρκτο) Τζος! Αυτή οδήγησε ψυχρά, συνειδητά, οργανωμένα την μικρή σε θάνατο. Πρώτα κερδίζοντας την εμπιστοσύνη της, ύστερα διαπομπεύοντάς την, σπρώχνοντάς της στον πάτο: μέχρι να φτάσει στην αυτοκτονία, που ήταν και το τελικό ζητούμενο της Λόρι Ντρου.
Γιατί το έκανε αυτό; Ποιο το κίνητρο;
Η Λόρι είχε μια κόρη την Σάρα. Σάρα και Μέγκαν ήταν χρόνια κολλητές φίλες. Σε κάποια φάση, η φιλία τους διακόπηκε. Τότε η μητέρα- Λόρι μεταμορφώθηκε σε «έφηβο Τζος». Για να εκδικηθεί την νεαρή γειτονοπούλα, πρώην φίλη της κόρης της.
Αργότερα, στην Αστυνομία η Λόρι Ντρου, μόνο μετανιωμένη δεν εμφανίστηκε. Ο συνήγορός υποστήριξε ότι η μικρή ήταν ένα προβληματικό παιδί που έπασχε από κατάθλιψη. Κι ότι το μόνο που επεδίωκε η πελάτισσά του ήταν να μάθει τους λόγους που «ξέκοψε» την φιλία με την κόρη της.

Όταν μαθεύτηκε πως μια γυναίκα 47 χρόνων έστησε παγίδα θανάτου σε ένα 13χρονο κοριτσάκι, ξέσπασε ο χαμός. Η οργή του κόσμου ανάγκασε την Αστυνομία της περιοχής να περιπολεί το σπίτι της γυναίκας μέρα-νύχτα γιατί οι γείτονες είχαν σκοπό να την λιντσάρουν! Στο μεταξύ, η κινητοποίηση της διαδικτυακής κοινότητας ήταν τεράστια με χαρακτηριστικά ψυχολογίας του όχλου. Μέσα από γνωστές σε όλους μας υπηρεσίες ο καθένας μπορούσε με δυο- τρία κλικ να βρει όλα τα
προσωπικά δεδομένα της Λόρι Ντρου. Διεύθυνση, τηλέφωνα, μέχρι και φωτογραφίες του σπιτιού της. Το καταπληκτικό είναι άλλο: ότι σύμφωνα με την δήλωση του σερίφη της περιοχής, η Λόρι Ντρου, παρά το αξιόποινο των πράξεών της, ΔΕΝ ΥΠΕΠΕΣΕ ΣΕ ΑΔΙΚΗΜΑ.

Όμως, στις 15 Μαΐου 2008, το ομοσπονδιακό δικαστήριο άσκησε δίωξη εναντίον της Λόρι Ντρου με τις κατηγορίες της συνωμοσίας και της άσκησης συναισθηματικής βίας. Οι διώξεις αυτές μπορούν να επισύρουν ποινή φυλάκισης μέχρι και 25 χρόνια. Η Λόρι Ντρου είναι σήμερα γνωστή ως η «χειρότερη μητέρα στις ΗΠΑ».

Όσο για το ηθικόν δίδαγμα; Βγαίνει από μόνο του:
ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να ξέρουμε τι κάνουν τα παιδιά μας όταν ανοίγουν τον υπολογιστή τους.
ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να τους μάθουμε πως ο «άλλος χρήστης» στο όποιο τσατ μπορεί να ΔΗΛΩΝΕΙ συνομήλικός τους και να είναι έως και παιδεραστής.
ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να τους μαθαίνουμε να μη μοιράζονται ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ τα προσωπικά τους δεδομένα. Να μη λένε ποιοι είναι, τι κάνουν, πού μένουν.
Να μην εμπιστεύονται ένα «πληκτρολόγιο» από το πουθενά.
Και να καταλάβουν πως αυτό το μέσον μπορεί να είναι χρηστικό, ψυχαγωγικό, ενημερωτικό, «επικοινωνιακό»... αλλά πάντα υπάρχει και η αθέατη πλευρά της σελήνης: αυτήν που εμείς ως γονείς ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να διδάξουμε στα παιδιά μας.
Για να υπάρχουν λιγότερες «Μέγκαν» στο μέλλον...
Αν προφταίνουμε ακόμα...
Αν αυτό είναι ακόμα εφικτό...

Η ανάρτηση βγήκε μακροσκελέστατη, δεν ήθελα, όμως, να "κόψω" τίποτα απ' όσα έγραψαν οι παραπάνω φίλοι. Έχω κι εγώ παιδιά και δεν ξέρω με ποιους συναναστρέφονται στο διαδίκτυο. Μπορούν ν' αντισταθούν;

Υποθέτουμε, βέβαια, ότι εμείς οι μεγάλοι μπορούμε να αντισταθούμε και γνωρίζουμε τους κινδύνους.

Αλήθεια, τους ξέρουμε;

Μπορούμε να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας κι εμείς;

Ποιος ξέρει να μου πει τι αποτέλεσμα της δίκης της Λόρι Ντρου;

Ο πόνος της μάνας

2009-04-09T17:54:00.009+03:00

Στις 6 Απριλίου στην περιοχή L’Aquila της κεντρικής Ιταλίας 130 χιλιόμετρα ανατολικά της Ρώμης, σημειώθηκε ένας απο τους ισχυρότερους και πολυνεκρότερους σεισμούς της γείτονος χώρας τα τελευταία χρόνια. 6,3 βαθμοί της κλίμακας Ρίχτερ σημείωσαν οι σεισμογράφοι και επιβεβαίωσε η υπηρεσία USGS (U.S Geological Survey). Ο τελευταίος (9-4-09 ώρα 18,00) προσωρινός απολογισμός για τα θύματα, είναι τουλάχιστον 279 νεκροί, ανάμεσά τους και ο 28χρονος Έλληνας φοιτητής Βασίλης Κουφολιάς. Η αστυνομία της περιοχής κάνει λόγο για 1.170 τραυματίες, από τους οποίους οι 179 είναι σε κρίσιμη κατάσταση. Οι άστεγοι ανέρχονται σε περίπου 28.000. Τις τελευταίες ώρες σημειώθηκαν αρκετοί μετασεισμοί με τον ισχυρότερο να καταγράφεται στους 5,6 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ.

Ο Γιώργης Σηφάκης (Σιμισακογιώργης ) μίλησε με μαντινάδες για τον πόνο της μάνας τού Βασίλη και για κάθε μάνα.

Mια μάνα στα ερείπια
μοιρολογεί το γιο τζη
και προκαλεί μετασεισμό
με το παράπονό τση.

Δονήσεις μέσα στην ψυχή
αυτών που τη γροικούνε
και ψάχνουν για παρηγοριά
δυο λέξεις να τση πούνε.

Να ΄χε μπορούσε θα 'σκαβε
ίσαμε να ματώσει,
κάτω απ' τα ερείπια
το σπάχνο τση να σώσει.

Μ' αλίμονο ήταν γραφτό
να χάσει το Βασίλη
το γέλιο να μην ξαναβγεί
πάνω στα δυο τση χείλη!!!

Για τη μνήμη της Ειρήνης

2009-04-05T23:15:00.000+03:00

Η σημερινή μέρα ξεκίνησε πρωί πρωί με το Φράγμα των Ποταμών

και τον Ψηλορείτη κρυμμένο στην κατσιφάρα

συνέχισε με δυνατή βροχή

και μετά...στην Αγία Γαλήνη

και επιστροφή!

Ήταν σκέτη απόλαυση, όλες τις ώρες!

Πρωταπριλιάτικες φάρσες

2009-04-01T00:01:00.003+03:00

Η φωτογραφία του Πινόκιο είναι από τους Ανεμολογίτες

Εξομολόγηση, με τη θρησκευτική έννοια, δεν έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου. Οι λόγοι πολλοί, που δεν είναι όμως της παρούσης. Εξομολογητές μου έχουν γίνει κατά καιρούς οι διάφοροι φίλοι, για πράγματα που δεν πρέπει να ξέρουν οι δικοί μου άνθρωποι (άνδρας, παιδιά, μητέρα, αδέλφια και λοιποί συγγενείς) και οι δικοί μου άνθρωποι, για όλα τα υπόλοιπα. Κάτι άλλο, μεγαλύτερο, που θέλω να βγάλω από μέσα μου και δεν μπορεί ή δεν πρέπει να το ακούσει κανείς εκ των παραπάνω προσώπων, δεν μου έχει συμβεί μέχρι τώρα. Έρχομαι λοιπόν τώρα να εξομολογηθώ κάτι που ενώ έχουν περάσει 30 χρόνια από τότε δεν μπορώ να συγχωρήσω τον εαυτό μου.

Ήμουν μαθήτρια του λυκείου. Ο πατέρας μου είχε πεθάνει όταν ήμουν στην τρίτη γυμνασίου και η μητέρα μου μια νέα γυναίκα, άνεργη, με μια σύνταξη του ΙΚΑ, προσπαθούσε να τα βγάλει πέρα με την σκληρή καθημερινότητα, για να επιβιώσει αυτή και τα τρία της παιδιά. Όνειρό της πάντα ήταν εμείς να μάθουμε γράμματα περισσότερα από αυτά που, παρά το ότι ήθελε, δεν μπόρεσε αυτή να μάθει.

Κάποια στιγμή είχε περάσει από την περιοχή μας μια πλασιέ βιβλίων-βοηθημάτων για το σχολείο και η μητέρα μου είχε βάλει μηνιαία γραμμάτια, προκειμένου να μας τα πάρει και να μας βοηθήσει στο σχολείο. Δεν θυμάμαι το ποσόν ακριβώς ποιο ήταν, θεωρώ ότι ήταν σχετικά μικρό, αλλά μεγάλο για το μέγεθος τής τότε σύνταξης. Από το υστέρημα, κυριολεκτικά, αγορασμένα αυτά τα βιβλία.

Ήταν συνεπής στις μηνιαίες πληρωμές της πάντα. Εκείνον τον Μάρτη για κάποιο λόγο που δεν θυμάμαι, καθυστέρησε την πληρωμή κάποιες μέρες, πράγμα που το ήξερα, αφού πάντα μου έλεγε την οικονομική μας κατάσταση (ήμουν η μεγαλύτερη, οπότε κάπου έπρεπε να τα πει κι αυτή).

Εκεί, λοιπόν, δούλεψε το διεστραμμένο μου μυαλό να της κάνω πρωταπριλιάτικη φάρσα. Εκείνη την εποχή τα ταχυδρομεία δούλευαν με τον «προσωπικό» μας ταχυδρόμο, ας πούμε, και ξέραμε πόσο έκαναν τα γράμματα για να έλθουν. Ποντάρισα στην σωστή λειτουργία των ταχυδρομείων, πήρα φάκελο ίδιο με την αλληλογραφία της τράπεζας, πολύ προσεκτικά μιμήθηκα τα τυπωμένα γράμματα, είχα πρόσβαση και σε γραφομηχανή και δαχτυλογράφησα ένα γράμμα δήθεν από την τράπεζα που έλεγε για καθυστέρηση και κατάσχεση και άλλα τυπικά και αυστηρά λόγια, το ταχυδρόμησα και γυρίζοντας την 1η Απριλίου από το σχολείο, περίμενα την άφιξη της φάρσας. (Ο ταχυδρόμος ερχόταν μετά τις δύο το μεσημέρι στην περιοχή μας αφού ήμασταν το τελευταίο του δρομολόγιο).

Θυμάμαι, η μητέρα μου έπλενε ρούχα έξω από το σπίτι μας, στη σκάφη (θυμάται κανείς τη σκάφη πλυσίματος;), ήρθε ο ταχυδρόμος και με το που πήρε το φάκελο, πάνιασε. Μόνο που δεν έπεσε κάτω. Τον άνοιξε, διάβασε το περιεχόμενο και πανικοβλήθηκε. Θα μας πάρουν τα βιβλία; Και πώς; Και τι θα κάνουμε τώρα; Κλπ. (Τώρα μόνο μπορώ να καταλάβω πώς αισθάνθηκε εκείνη την ώρα.)

Κάπου εκεί της είπα ότι ήταν πρωταπριλιάτικη φάρσα. Δεν μου είπε τίποτα, αλλά από τότε, δεν ξανάκανα σε κανέναν, ποτέ, πρωταπριλιάτικη φάρσα.

Πώς μπόρεσα να παίξω με τον πόνο της; Τόση σκληρότητα τα νιάτα;

Xάρισα 10 λεπτά από τη ζωή μου

2009-03-29T17:17:00.000+03:00

Προχθές είδα αυτή την αφίσα στον δρόμο. Με την αφορμή που επισκέφθηκα συγγενικό μου πρόσωπο στο νοσοκομείο, βρήκα την ευκαιρία να υλοποιήσω την υπόσχεση που είχα δώσει πριν πέντε μήνες.

Απλώς τώρα έβγαλα και κάρτα εθελοντή αιμοδότη!
Την επόμενη φορά (Ιούλιος) που θα ξαναπάω, θα προσπαθήσω να πείσω τον γιο μου να έλθει μαζί μου.
Με την ενηλικίωσή του, εκτός από την δυνατότητα του "εκλέγειν και εκλέγεσθαι",
ας γίνει και εθελοντής αιμοδότης και μακάρι να μην του χρειαστεί ποτέ στη ζωή του.(Αυτό είναι η ευχή της μάνας)

Ώρα της Γης

2009-03-27T18:35:00.001+02:00

Μόλις έκανα τα πρώτα μου βήματα στην μπλογκόσφαιρα πέρυσι και είχα μάθει για την Earth Hour. Τότε ήμασταν λίγοι, φέτος όμως, ήρθε το παρακάτω ενημερωτικό mail (19-03-2009):

Ώρα της Γης

Πρώτη στον κόσμο η Ελλάδα !

Με την εντυπωσιακή συμμετοχή σας στην Ώρα της Γης, η Ελλάδα κατακτά μια παγκόσμια πρωτιά στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Το δικό σας δυναμικό «παρών» καθώς και περισσότερων από 270 Δήμων και κοινοτήτων μας δίνει την πρώτη θέση παγκοσμίως μεταξύ των χωρών με την εντονότερη συμμετοχή στη μεγαλύτερη συμβολική δράση κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη που διοργανώθηκε ποτέ.

Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα καταφέρνει να ξεπεράσει ακόμη και τους Αυστραλούς, τους εμπνευστές της πρωτοβουλίας της Ώρας της Γης, οι οποίοι «βρέθηκαν» στην τρίτη θέση πίσω από τον δεύτερο Καναδά.

Η πραγματική δύναμη του μηνύματος της Ώρας της Γης παραμένει η ενεργή συμμετοχή όλων εμάς ξεχωριστά. Όλοι εμείς πρέπει να «αξιοποιήσουμε» τη μεγάλη αυτήν ευκαιρία δηλώνοντας ότι απαιτούνται εδώ και τώρα γενναία μέτρα για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής και υιοθετώντας πρακτικές εξοικονόμησης ενέργειας στην καθημερινότητά μας. Περισσότεροι από 18000 Έλληνες έχουμε ήδη δηλώσει ηλεκτρονικά την προσωπική συμμετοχή μας (http://www.earthhour.org/signup/gr:el), αποδεικνύοντας ότι όλοι μαζί μπορούμε να ασκήσουμε πίεση στην πολιτική ηγεσία για να εντείνει τις προσπάθειές της ενάντια στην κλιματική αλλαγή.

Η ελληνική συμβολή στην παγκόσμια εκστρατεία της Ώρας της Γης δεν εξαντλείται στη μαζική μας συμμετοχή. Ελληνικά μνημεία και τοπόσημα παγκόσμιας ακτινοβολίας θα προσθέσουν αίγλη στην διεθνή αυτή πρωτοβουλία. Με τη σύμφωνη γνώμη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, πολιτιστικά μνημεία παγκόσμιας εμβέλειας, όπως ο Παρθενώνας, ο Ιερός Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ο Ναός του Ηφαίστου στην Αρχαία Αγορά και το Μνημείο του Φιλοπάππου θα προσδώσουν λάμψη στην Ώρα της Γης με τη συσκότιση τους… Επιπλέον, οι δήμοι της Αρχαίας Ολυμπίας και των Δελφών, με τη συμμετοχή τους, κάνουν ακόμη πιο ισχυρό το μήνυμα προς τους παγκόσμιους ηγέτες για την ανάγκη άμεσης λήψης μέτρων κατά της κλιματικής αλλαγής. Κύρος όμως θα προσθέσουν στην ελληνική Ώρα της Γης και τοπόσημα διεθνούς αναγνωρισιμότητας της σύγχρονης Ελλάδας, με αποκορύφωμα τη μεγαλύτερη σε μήκος καλωδιωτή γέφυρα πολλαπλών ανοιγμάτων στον κόσμο, τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου.

Όλα αυτά στο μεγάλο ραντεβού της 28ης Μαρτίου, 20:30 - 21:30 το βράδυ, στην Ώρα της Γης 2009.

Σας ευχαριστούμε και σας συγχαίρουμε!

Γιώργος Βελλίδης

Επικεφαλής Τμήματος Επικοινωνίας WWF Ελλάς

Και έρχεται η αντίθετη άποψη που λέει : Απαντούμε με φως!!!
δίνοντας μια άλλη εκδοχή.
Ίσως και να έχουν δίκιο σε κάποια σημεία.
Εγώ, μετά από την τόση αποδοχή από τον κόσμο, λέω ότι
ΜΠΟΡΟΥΜΕ να σπρώξουμε όλοι μαζί στη σωστή κατεύθυνση, για σωστές αποφάσεις για τη διάσωση του πλανήτη μας.

Eκτός απ' αυτό όμως, ας αλλάξουμε συμπεριφορά στην καθημερινότητά μας.
Αν εξοικονομούμε ενέργεια στις καθημερινές μας δραστηριότητες, κάτι καλό θα προκύψει για τη ΓΗ, εκτός από την οικονομία στην τσέπη μας!
Μη σπαταλάμε το νερό. Είναι πολύτιμο!
Να οδηγούμε "πράσινα" και
τέλος τέλος, πότε θα βγουν στη μαζική παραγωγή οικολογικά αυτοκίνητα που θα καταναλώνουν ρεύμα, νερό, υδρογόνο, φύκια ή ό,τι άλλο τέλος πάντων έχουν ανακαλύψει οι απανταχού επιστήμονες στον πλανήτη μας???

«Να είσαι ήλιος, να χαρίζεις φως»

2009-03-19T22:00:00.002+02:00

"ελεύθερος αυτός που νοιαζεται τους άλλους"

H Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου) πλησιάζει και ακόμα και οι εφημερίδες έχουν γράψει γι' αυτό.

Η Ελευθεροτυπία 13-03-2009 έγραψε:
Ο ποιητής της Ρωμιοσύνης στα χέρια bloggers

Το 6ο Λύκειο Καλλιθέας και το 10ο του Πειραιά ένωσαν τις δυνάμεις τους για την παράσταση «Να είσαι ήλιος, να χαρίζεις φως».
(σημείωση δική μου: κάπου, κάπως "μπλέχτηκε" και το Γυμνάσιο και Λύκειο Χρυσοβίτσας Ιωαννίνων, δεν ξέρω όμως πώς)

Συμμετοχή του Μουσείου Μπενάκη στην Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου)

Γ. Ρίτσος: 1909-1990.

Φέτος είναι η χρονιά του και, τουλάχιστον, κάποιοι τη γιορτάζουν.

Είναι μαθητές, bloggers και αγαπούν την ποίηση του Γιάννη Ρίτσου. Δύο σχολεία που διαθέτουν blogs, το 6ο Λύκειο Καλλιθέας και το 10ο Λύκειο Πειραιά, θα τιμήσουν τον ποιητή της «Ρωμιοσύνης», με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του.

Μ' αυτή την εκδήλωση επέλεξε να τιμήσει την Ημέρα Ποίησης (Σάββατο 21 του μήνα, 7 μ.μ.) το Μουσείο Μπενάκη στον χώρο της οδού Πειραιώς 138.

Η πρόταση έγινε από τη δημοσιογράφο και μελετήτρια του έργου του Γιάννη Ρίτσου, Αγγελική Κώττη.

Να θυμίσουμε ότι η χρονιά που διανύουμε έχει ανακηρυχθεί επίσημα «Έτος Γιάννη Ρίτσου».

Οι μαθητές των δύο σχολείων συναντήθηκαν πρώτα στο Διαδίκτυο και ύστερα από κοντά στα σχολεία τους, επιχειρώντας να συνθέσουν μια εκδήλωση για τον Γιάννη Ρίτσο. Συγκέντρωσαν υλικό, το μελέτησαν και, τέλος, επέλεξαν ποιήματα και πεζά, τραγούδια, σχέδια, φωτογραφίες, βίντεο, μαρτυρίες, συνεντεύξεις, CD και ντοκιμαντέρ. Μέσα απ' αυτό το υλικό θα περάσουν η ζωή και το έργο του ποιητή: γέννηση στη Μονεμβασιά, παιδικά χρόνια, αγώνες και εξορίες, έρωτας και επανάσταση. Οι μαθητές ζωγραφίζουν, απαγγέλλουν, φτιάχνουν ταμπλό με φωτογραφικό και εικαστικό υλικό, τραγουδούν, φτιάχνουν γκράφιτι, γυρίζουν βίντεο, οπτικοποιούν.

Όλο αυτό μαζί γέννησε την παράσταση «Να είσαι ήλιος, να χαρίζεις φως», που θα δοθεί στο Μουσείο Μπενάκη.

Να θυμίσουμε, επίσης, ότι δεκατρία χρόνια μετά την πρώτη έκδοσή της, κυκλοφορεί εκ νέου, η βιογραφία «Γιάννης Ρίτσος. Ενα σχεδίασμα βιογραφίας», με την υπογραφή της Αγγελικής Κώττη («Ελληνικά Γράμματα»). Ενα μεγάλο μέρος του υλικού του βιβλίου συγκεντρώθηκε όταν ο ποιητής βρισκόταν εν ζωή και βασίζεται σε δικές του αφηγήσεις. Η έκδοση παρακολουθεί όλη τη ζωή του Γιάννη Ρίτσου, από τη γέννησή του, την Πρωτομαγιά του 1909, ώς τον θάνατό του, στις 11 Νοεμβρίου 1990.
Β.Κ.Κ.

Να είστε όλοι εκεί!

«Σώσε και εσύ ένα δέντρο, μπορείς»

2009-03-19T17:00:00.001+02:00

Το e-mail ήρθε από τη Νορμανδία.
Από την Αριστέα Μαραγκάκη-Delacroix.

"καλησπερα σου Φωτεινη!

καλησπερα στο ομορφο Ρεθυμνο σου!

κουκλα μου γλυκια σου στελνω αυτην την πρωτοβουλια διασωσης εαν θελεις να την γνωστοποιησεις μεσω της ιστοσελιδα σου και φυσικα να την προωθησεις σε φυσιολατρες!

οσο περισσοτερος κοσμο τη δει τοσο το καλυτερο!

θα την περασω και εγω στην δικια μου ιστοσελιδα!

φιλια γλυκα απο μια ηλιολουστη Νορμανδια!"

Τι παράξενο, αλήθεια. Το μήνυμα "Σώσε κι εσύ ένα δέντρο, μπορείς"
έρχεται από τόσο μακριά!
Το ίδιο μήνυμα το είδα κaι στον Busy Bee
και το αναμεταδίδω.

Πρωτοβουλία για τη διάσωση ενός από τους αρχαιότερους ελαιώνες της Μεσογείου, του Κρητικού ελαιώνα, αναλαμβάνει ο πολιτιστικός σύλλογος Βενεράτου(στο Ηράκλειο-Κρήτης) «Απόλλωνας» ζητώντας παράλληλα τη συνεργασία και των υπόλοιπων πολιτιστικών συλλόγων του νησιού, πολλοί από τους οποίους ήδη έχουν αναπτύξει ανάλογες δραστηριότητες.
Με κεντρικό σύνθημα «Σώσε και εσύ ένα δέντρο, μπορείς», ο πολιτιστικός σύλλογος Βενεράτου άρχισε να επιλέγει και να καταγράφει τα ιστορικά ελαιόδεντρα της περιοχής του. Παράλληλα ενημερώνει τους ιδιοκτήτες τους για την ιστορική αξία αυτών των δέντρων. Πρόκειται κυρίως για ελιές με ηλικία αρκετών αιώνων, τις οποίες δυστυχώς η γενιά μας καταστρέφει…
Συγχρόνως ο πολιτιστικός σύλλογος διοργανώνει εξορμήσεις στην ύπαιθρο, όπου μαζί με παιδιά του χωριού, αναγράφει πάνω στα παλαιά, επιλεγμένα δέντρα την ένδειξη SOS.
«Πόσα παιδιά χρειάζονται για να αγκαλιάσουν ένα δέντρο;»
Κατά παράφραση της λαϊκής ρήσης «πόσοι άνθρωποι χρειάζονται για να αγκαλιάσουν μια ελιά», τα παιδιά αγκαλιάζουν τα ελαιόδεντρα σε μία συμβολική κίνηση για την προστασία τους με στόχο τη διάσωση της φυσικής – πολιτιστική μας κληρονομιάς. Άλλωστε αυτά τα παιδιά θα κληρονομήσουν τα δέντρα που θα διασωθούν.
Παράλληλα, ο πολιτιστικός σύλλογος Βενεράτου, αναζητά τη συνεργασία και άλλων πολιτιστικών συλλόγων της Κρήτης, για τη διάσωση του ιστορικού ελαιώνα του νησιού. Ως γνωστό, πολλοί πολιτιστικοί σύλλογοι έχουν ήδη αναπτύξει ανάλογες δραστηριότητες. Σύμφωνα με τον πολιτιστικό σύλλογο Βενεράτου, ήρθε η ώρα να συνεργαστούν για να γίνει πιο συστηματική δουλειά. Συγκεκριμένα μπορούν:
-Να γίνονται εκδρομές μεταξύ των μελών των πολιτιστικών συλλόγων διαφορετικών περιοχών, όπου θα καταγράφονται τα ιστορικά ελαιόδεντρα και θα φέρουν το σήμα SOS.
-Στη συνέχεια να ενημερώνονται οι ιδιοκτήτες τους με σκοπό τη διατήρηση τους
-Σε περίπτωση που οι ιδιοκτήτες για διάφορους λόγους υποχρεώνονται να εκριζώσουν τα ιστορικά δέντρα, τότε να προταθεί στους δήμους ή σε άλλους φορείς να αναλάβουν την εκρίζωση και μεταφύτευση των ελαιόδεντρων σε δημοτικούς ή δημόσιους χώρους. Έτσι είναι δυνατόν να δημιουργηθούν σε κάθε περιοχή της Κρήτης «πάρκα» ιστορικών δέντρων.
-Οι από κοινού δραστηριότητες των συλλόγων είναι δυνατόν να οδηγήσουν στην ίδρυση δικτύου διάσωσης της πολιτιστικής κληρονομιάς μεταξύ όλων των πολιτιστικών συλλόγων της Κρήτης που ενδιαφέρονται να συνεργαστούν για αυτό το σκοπό. Οι στόχοι είναι κοινοί και η διάσωση του ελαιώνα της Κρήτης, άμεση προτεραιότητα.
-Επίσης, σε συνεργασία με φωτογράφους, μπορεί να δημιουργηθεί έκθεση καλλιτεχνικής φωτογραφίας με θέμα τον ελαιώνα της Κρήτης, η οποία είναι δυνατόν να μεταφέρεται σε κάθε σημείο της χώρας, αλλά και να χρησιμοποιηθεί σε δράσεις προβολής του κρητικού ελαιόλαδου.
Ιστορικά δέντρα «στην πυρά»
Η ανάγκη που οδήγησε τον πολιτιστικό σύλλογο Βενεράτου στη συγκεκριμένη πρωτοβουλία, είναι αυτή της διάσωσης ιστορικών δέντρων από την καταστροφή. Τα τελευταία χρόνια η Κρήτη έχει χάσει σημαντικά μνημεία της φύσης, κυρίως ιστορικά ελαιόδεντρα, λόγω της αλλαγής χρήσης των αγροτεμαχίων (π.χ. οικοπεδοποίηση, δρόμοι κλπ). Πολλοί παραγωγοί επίσης αναγκάζονται με πόνο ψυχής να εκριζώνουν παλιά μη αποδοτικά πλέον δέντρα, τα οποία μάλιστα καταλαμβάνουν μεγάλα τμήματα των ιδιοκτησιών τους, για να αξιοποιήσουν διαφορετικά τα χωράφια τους με στόχο υψηλότερα εισοδήματα.
Σε αυτούς τους ανθρώπους, με την πρόταση του ο πολιτιστικός σύλλογος, προσπαθεί να δώσει διέξοδο: Να εξακολουθούν να χαίρονται τα δέντρα τους, έστω και σε άλλους χώρους, αν οι δημοτικές και άλλες αρχές, αναλάβουν την εκρίζωση και επαναφύτευση των ελαιόδεντρων σε δημοτικούς και δημόσιους χώρους.

για να μη συνηθίσουμε ποτέ

2009-03-16T00:01:00.003+02:00

Oι φωτογραφίες "ντύθηκαν" με το Dedication από το "Reflectiοης"

αλλά εμένα ο Χατζιδάκης με κέρδισε με "Το χαμόγελο της Τζοκόντας"
που βρίσκεται εδώ κι εδώ

Update: Aνακάλυψα στον Έφηβο μια ανάρτηση αναλυτικώτατη για το συγκεκριμένο έργο.

2009-03-13T22:15:00.002+02:00

Μελίνα Μερκούρη

2009-03-08T13:28:00.010+02:00

"Αν επιτευχθεί η ευαισθητοποίηση του παιδιού στον Πολιτισμό θα δημιουργηθεί μια άλλη κοινωνία , μια άλλη νοοτροπία , μια άλλη πολιτική".

( Μελίνα Μερκούρη )

Εκεί στηρίχθηκε το Πρόγραμμα«ΜΕΛΙΝΑ – Εκπαίδευση και Πολιτισμός»

Το Πρόγραμμα «ΜΕΛΙΝΑ - Εκπαίδευση και Πολιτισμός» είναι ένα πιλοτικό πρόγραμμα των Υπουργείων Παιδείας και Πολιτισμού που στοχεύει στην προώθηση των τεχνών και του πολιτισμού μέσα στο σχολείο και στην αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας μέσω των τεχνών και της καλλιτεχνικής έκφρασης.

Στην περίοδο 1995-2001, εφαρμόστηκε σε 92 Δημοτικά Σχολεία σε όλη την ελληνική επικράτεια και σε δύο Δημοτικά Σχολεία της Κύπρου. Από το 2001 εφαρμόζεται πειραματικά το μοντέλο γενίκευσης του προγράμματος, στο οποίο μετέχουν όλα τα Δημοτικά σχολεία της πόλης των Χανίων σε συνεργασία με τους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Στα πλαίσια του προγράμματος παρέχεται επιμόρφωση στους δασκάλους σε θέματα τέχνης και πολιτισμού και εκπαιδευτικό υλικό για τις δραστηριότητες που οι δάσκαλοι επιχειρούν στις τάξεις τους. Λειτουργούν πέντε εργαστήρια τεχνών με τα εξής αντικείμενα: εικαστικά, μουσική, χορός-κίνηση, θέατρο,οπτικοακουστική έκφραση.

Απευθύνεται σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς.

Λίγος κόσμος ξέρει για το συγκεκριμμένο πρόγραμμα. Κι εγώ τυχαία το έμαθα από έναν εκπαιδευτικό που συμμετείχε σ' αυτό. Θα ήθελα τα παιδιά μου να είχαν δουλέψει στο σχολείο σ' αυτό το πρόγραμμα. Θεωρώ ότι είναι η λύση στο αδιέξοδο σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα. Δεν είμαι ειδικός "περί την Παιδεία", ένας απλός πολίτης αυτής της χώρας είμαι που βλέπει και ζει το χάλι της εκπαίδευσης. Ειδικά της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Έψαξα στο Google για να βρω τι γίνεται με αυτό.

Συνεχίζεται; Πού;

Ποια είναι τα συμπεράσματα από την δεκαετή (?) εφαρμογή του;

Έγινε μελέτη και σύγκριση των παιδιών που ακολουθούσαν το πρόγραμμα με τα υπόλοιπα;

Η αλήθεια είναι πως βρήκα πολύ εκπαιδευτικό υλικό.

Εδώ βρήκα μια συντέντευξη του Νίκου Παΐζη , συντονιστή Προγράμματος "ΜΕΛΙΝΑ"

Όσο για αφιερώματα και βιογραφικά για τη Μελίνα, υπάρχουν στο Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη

όπως επίσης και στο Ως3

Eίμαστε ευτυχισμένοι, να γελάμε κάθε μέρα!

2009-03-08T13:00:00.004+02:00

Πολλές φορές σχεδιάζω να κάνω κάποια πράγματα και στη συνέχεια βγαίνω εκτός προγράμματος από διάφορα άσχετα πράγματα. Κυριακή πρωί και μιας που τα παιδιά μου είναι απασχολημένα με δικές τους δραστηριότητες βρήκα τον χρόνο ν' ασχοληθώ με το blogging.
Μέρα, λέει, αφιερωμένη στη γυναίκα, πφ!!!
Ήθελα να ψάξω για τη Μελίνα που πέθανε πριν 15 χρόνια, 6 Μαρτίου, και χρόνο δεν έβρισκα
Το πρόγραμμα Μελίνα Εκπαίδευση και Πολιτισμός, θέλω να το δω κάπως περισσότερο, αλλά ξεστράτισα.
Βρήκα στην Άγονη Γραμμή από τον Παπαδάκη τον Χάρη αυτό το άρθρο που το αντέγραψα για να το έχω κι εγώ.
Δεν μπορούσα να μην το συνδυάσω με τον Νick Vujicic, που είναι 26 χρονών..

Γεννήθηκε δίχως χέρια και πόδια..

Kαι όμως αυτό δε στάθηκε αφορμή για να αποθαρρυνθεί, να παρατήσει τη ζωή, να πάψει να κυνηγά τα όνειρα του..

Δηλώνει ευτυχισμένος.., γεμάτος στόχους και όνειρα..

Ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, επισκέπτεται φυλακές, σχολεία και πανεπιστήμια, δίνοντας διαλέξεις και ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους για να ...αγαπήσουν τη ζωή!
Το επίσημο site του Nick Vujicic είναι εδώ
και ένα βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους και θέμα "Προοπτική-Όραμα-Επιλογές" που βρήκα με τη βοήθεια της Roadartist και της Γιώτας Παπαδημακοπούλου.

Nick Vujicic-No arms, no legs, no worries @

Και
τo άρθρο του Παπαδάκη Χάρη Από την Άγονη Γραμμή

Κάποτε πριν δεκατέσσερα χρόνια γνώρισα μια κοπέλα, που την έλεγαν Ωραιοζίλη και την φωνάζαμε χαϊδευτικά Ζήλεια (το πρόσωπο είναι υπαρκτό, υπάρχει και Αγία Ωραιοζίλη). Εκείνο το διάστημα είχα έντονα προσωπικά προβλήματα και δεν γελούσα ποτέ, αντίθετα με την Ωραιοζίλη που γελούσε πάντα. Μια μέρα με ρώτησε γιατί δεν γελάω και είμαι πάντα κατσούφης και της εξήγησα το πρόβλημα μου.

Α! μου λέει μη σκας, θα σου πω το φάρμακο της ευτυχίας και θα γελάς πάντα. Άκου «Κάθε πρωϊ που θα ξυπνάς θα στέκεις όρθιος, θα γεμίζεις ένα ποτήρι νερό και θα το πίνεις κοιτώντας τον ουρανό»

Απόρησα και ζήτησα να μου εξηγήσει, πώς θα είμαι ευτυχισμένος με ένα ποτήρι νερό.

Ξαναγέλασε και μου είπε:

«Στέκεις όρθιος, άρα έχεις τα πόδια σου. Πιάνεις το ποτήρι, άρα έχεις τα χέρια σου. Ανοίγεις τη βρύση και ακούς το νερό που τρέχει, άρα έχεις τα αυτιά σου. Πίνεις νερό, άρα έχεις τα χείλη σου και τη γλώσσα σου. Βλέπεις τον ουρανό, άρα έχεις τα μάτια σου. Σκέψου, πόσα άτομα την ίδια στιγμή στον κόσμο δεν έχουν πόδια, δεν έχουν χέρια, δεν έχουν αυτιά, δεν έχουν χείλη και γλώσσα, δεν έχουν μάτια. Άρα έχεις τα πάντα, είσαι ευτυχισμένος, μην είσαι κατσούφης, γέλα!»

Εφαρμόστε τη συνταγή φίλοι μου. Ας ξεχάσουμε τις μικρότητες, είμαστε τυχεροί που τα έχουμε όλα, είμαστε ευτυχισμένοι, να γελάμε κάθε μέρα.

Slumdog Millionaire

2009-03-07T00:45:00.004+02:00

Το Slumdog Millionaire γνωστό κι ως Φτωχόσκυλο είναι μια βρετανική δραματική ταινία του 2008, σκηνοθετημένη από τον Ντάνι Μπόιλ και την Λαβλίν Ταντάν (Loveleen Tandan), σε σενάριο του Σάιμον Μποφόι (Simon Beaufoy). Είναι διασκευή του βραβευμένου μυθιστορήματος Q and A, του Ινδού Συγγραφέα και διπλωμάτη Vikas Swarup.

Διαδραματίζεται και γυρίστηκε στην Ινδία και παρουσιάζει την ιστορία ενός νεαρού αμόρφωτου Ινδού από τις φτωχογειτονιές της Βομβάης, ο οποίος εμφανίζεται στην ινδική εκδοχή του τηλεπαιχνιδιού "Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος" και ξεπερνά τις προσδοκίες του κοινού, εγείροντας τις υποψίες του τηλεοπτικού οικοδεσπότη και της αστυνομίας.

Η ταινία έχει κερδίσει πέντε βραβεία κριτικών (Critics' Choice Awards), τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, επτά βραβεία ΒΑFTA και οκτώ Όσκαρ (από τα δέκα για τα οποία ήταν υποψήφια).

Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι 2009 01-03-09

2009-03-01T16:30:00.001+02:00

Έφτασε και το τέλος της Αποκριάς! Σήμερα γίνεται το καρναβάλι στο Ρέθυμνο κι εγώ πήρα τη μηχανή μου κι έκανα μια βόλτα, πριν ξεκινήσει η παρέλαση. Τα άρματα είναι στη θέση τους και ο κόσμος μαζεύεται σιγά-σιγά για ν' αρχίσει στις 2,00 μμ η παρέλαση αρμάτων και 12.000 καρναβαλιστών.
Θέμα του καρναβαλιού είναι το νερό.
Εντύπωση μεγάλη μου έκανε ο κόσμος. Πολύς κόσμος, επισκέπτες στην πόλη. (Ευτυχώς ο καιρός μας έκανε τη χάρη και ήταν καλός) και καρναβαλιστές.Πολλοί καρναβαλιστές. Πλημμύρισαν οι δρόμοι με χρωματιστά κοστούμια.
Πολλές φωτογραφίες εδώ.

Πολλές φωτογραφίες έβγαλε και η Ελευθερία και όλες μαζί είναι εδώ

Φρέζιες, νοσταλγία και αναμνήσεις

2009-02-27T19:30:00.000+02:00

Mετά από πολλές μέρες κακοκαιρία (φτάσαμε και +6 βαθμούς θερμοκρασία προηγούμενες μέρες), σήμερα έβγαλε ήλιο. Με λίγα "δόντια" βέβαια, αλλά δεν παύει να είναι ήλιος.
+13 βαθμούς, άλλες χώρες δεν βλέπουν στο θερμόμετρό τους, ούτε τον Ιούνιο!
Πήρα το ποδήλατό μου, λοιπόν, και βγήκα να κάνω δουλειές στην πόλη.
Γύριζα κανένα δίωρο και στην επιστροφή, καθώς ανέβαινα σπρώχνοντας το ποδήλατο στην ανηφόρα, μου ήρθε στη μύτη αυτή η φίνα και διακριτική μυρωδιά τής φρέζιας.
Γύρισα το κεφάλι μου και είδα.

Κάγκελα από ένα παλιό σπίτι, που ξεπρόβαλε ανάμεσα τους αυτό το λουλουδάκι. Σεμνό και μικρό, με το υπέροχο άρωμα. Πριν το σκεφτώ καν, η φωτογραφική μηχανή ήταν στο χέρι μου κι εγώ φωτογράφιζα κοιτάζοντας γύρω γύρω μη με πάρει είδηση κανένα μάτι και με πάρουν για "αρπαγμένη". Αισθάνθηκα όμορφα και γέμισα νοσταλγία*.
Μερικά λουλούδια είναι δεμένα με παιδικές και εφηβικές αναμνήσεις.
Πρώτον, το τριαντάφυλλο, το βυσσινί με τα βελούδινα πέταλα.
Και δεύτερον, οι φρέζιες.
Πριν...ν το πλήθος χρόνια, όταν ήμουν μαθήτρια Λυκείου, μέναμε σ΄ ένα σπίτι περίπου 2,5 χιλιόμετρα μακριά από το σχολείο μου. Μεταφορικό μέσον άλλο από το "πεζό 2" δεν υπήρχε, οπότε τουλάχιστον δυο φορές τη μέρα έκανα την ίδια διαδρομή. Σπίτι-σχολείο-σπίτι και σπίτι-φροντιστήριο-σπίτι. Αν τώρα βρισκόταν κανένας καλός χριστιανός με αυτοκίνητο στον δρόμο και μ΄έπαιρνε, γλίτωνα τον ποδαρόδρομο, διαφορετικά...
Αυτοκίνητα υπήρχαν λίγα στο Ρέθυμνο και λίγο πολύ όλοι ήταν γνωστοί (μη νομίζετε ότι έμπαινα σε αυτοκίνητα αγνώστων).
Ξέφυγα όμως από το θέμα μου, που είναι η διαδρομή.
Το πρωί, δεν το συζητάμε, ήταν ο κακός μου δαίμονας. Πάντα αργοπορημένη, έτρεχα κυριολεκτικά, για να μην πάρω απουσία την πρώτη ώρα, οπότε πού καιρός για απόλαυση της διαδρομής. Το μεσημέρι, στην επιστροφή, κούραση και ήταν και ανηφόρα, άρα...τίποτα. Το απόγευμα, όμως, που κατέβαινα για το φροντιστήριο, περνούσα από την αυλή μιας μονοκατοικίας που δίπλα στην αυλόπορτα είχε αυτή τη βυσσινί τριανταφυλιά. Όποιο μπουμπούκι ξέφευγε έξω από τα κάγκελα δεν υπήρχε περίπτωση να μείνει πάνω στο φυτό. Άπλωνα χέρι και το 'κοβα, με μόνο σκοπό να γίνει δώρο στον πρώτο μου εφηβικό έρωτα. Κι εδώ κολλάει "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα". Γινόμουν κλέφτρα για ιερό σκοπό. (Το σπίτι αυτό υπάρχει ακόμα και σήμερα, χωρίς την τριανταφυλιά του, όμως).
Στα πεντακόσια μέτρα παρακάτω υπήρχε μια "αλιτάνα" (αλτάνα). Ένα παρτέρι στην άκρη ενός ψηλού μαντρότοιχου, γεμάτο με άγριες φρέζιες. Άνοιξη καιρού γέμιζε το παρτέρι με λουλούδια που έβαζαν σε πειρασμό με το άρωμά τους τους περαστικούς. Γλίτωναν, όμως, γιατί ήταν ψηλά κι έμεναν εκεί να σκορπούν το άρωμά τους και να ομορφαίνουν τη διαδρομή μας.
Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε και σπάνια περνούσα με τα πόδια από κει πια. Όταν, όμως, πρόσφατα, το σπίτι γκρεμίστηκε και μαζί του κι ο μαντρότοιχος, θυμήθηκα τις φρέζιες και το άρωμά τους που ομόρφαινε τις κουραστικές διαδρομές μου, στα μαθητικά μου χρόνια. Κι επιπλεόν, άλλη μια πολυκατοικία χτίστηκε στο Ρέθυμνο.

*νοσταλγία. Νοσταλγία, επιθυμία επιστροφής, νιώθεις για κάτι όμορφο. Ήταν όμορφα τα χρόνια εκείνα; Σίγουρα ήταν δύσκολα για μένα, πολύ δύσκολα. Ήταν, όμως, τα εφηβικά μου χρόνια και τα νοσταλγώ!

Ευχές

2009-02-26T08:11:00.007+02:00

Ένα λιτό e-mail είναι αρκετό: ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Ευχαριστώ, Αργύρη!

Aζαλέες από την Κική

Έχω γιορτή μ' ονοματεπώνυμο, πώς να το κάνουμε;

Ένα ματσάκι μανουσάκια για τα χρόνια μου πολλά στη μπλογκόσφαιρα!

2009-02-21T22:06:00.004+02:00

Εμείς εδώ το λέμε Μανουσάκι, στη Αμοργό Μαρτακούδι, Κινέζικο ιερό κρίνο και επιστημονικά Narcissus tazetta

Διωνυμική ονομασία : Narcissus tazetta Narcissus tazetta

Βασίλειο: Plantae Angiosperms

Διάταξη: Αsparagales

Οικογένεια: Amaryllidaceae

Γένους: Narcissus (Nάρκισσος)

Είδος: N.tazetta

Βολβόρριζο φυτό με πολύ ωραίο άρωμα. Βλαστός ισχυρός, κυλινδρικός. Φύλλα στην βάση, γλαυκά, γωνιώδη με ύψος όσο περίπου κι ο βλαστός. Άνθη λευκά με στεφάνη πορτοκαλοκίτρινη, μέχρι 12 με κλίση προς τα κάτω.

Narcissus tazetta (Chinese Sacred Lily, Bunch-flowered Narcissus, Joss flower) is a perennial ornamental plant of the family Amaryllidaceae that grows from a bulb.

The so called Chinese sacred lily is Chinese but neither sacred nor a lily. In the Romanized form of written Mandarin it is called shui xian hua (shway sheyan hwa). The Chinese form is Narcissus tazetta V. Chinensis or Ruen. It's fragrance is quite different from its distant cousin the paperwhite narcissus which has an animal scent to many people. Special topiary carving techniques mold leaves and flowers into fanciful shapes. The flower is an important element in the Chinese lunar new year celebration. It is believed to be good luck to have the flower bloom on the first day of the Chinese lunar new year spring festival. Chinese sell the flower at flower markets before the Chinese New Year

Από την Κατερίνα έλαβα

Tσικνοπέμπτη και Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι

2009-02-19T17:29:00.007+02:00

Μέρες τώρα το Ρέθυμνο ζει στους ρυθμούς του Καρναβαλιού. Με το που μπήκε το Τριώδιο η πόλη στολίστηκε με τα άρματα του περυσινού καρναβαλιού.
Όπως εδώ

Και του χρόνου με υγεία!

Ουράνιο τόξο

2009-02-14T22:04:00.015+02:00

Σήμερα, τυχαία, καθώς κοίταζα τις φωτογραφίες που τράβηξα μέσα από το αυτοκίνητο, όπως οδηγούσα προς Ηράκλειο, έφτιαξα αυτό το βιντεάκι.

Update: Από τα σχόλιά σας κατάλαβα ότι το ουράνιο τόξο δεν έχετε τη δυνατότητα να το βλέπετε συχνά. Μια φίλη μου, μάλιστα, είπε πως το έχει δει μόνο δυο φορές στη ζωή της. Είμαι, λοιπόν, προνομιούχα αφού πολύ συχνά το απολαμβάνω εδώ, στο Ρέθυμνο.
Πριν από 3 μήνες είχα τραβήξει κι άλλες φωτογραφίες εδώ

Ουράνιο τόξο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Διπλό ουράνιο τόξο, ορατό με τα νώτα πάντα προς τον Ήλιο.

Το ουράνιο τόξο είναι ένα πολύχρωμο οπτικό και μετεωρολογικό φαινόμενο, κατά το οποίο εμφανίζεται το φάσμα των χρωμάτων που συνθέτουν το ορατό φως στον ουρανό. Το φαινόμενο εμφανίζεται όταν οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν πάνω σε σταγονίδια βροχής στην ατμόσφαιρα της Γης και αποτελεί ένα παράδειγμα διάθλασης, μετά από ανάκλαση. Το κάθε χρώμα (δηλαδή κάθε μήκος κύματος) διαθλάται υπό διαφορετική γωνία μέσα στα σταγονίδια (που δρουν σαν μικρά πρίσματα), παθαίνει διαφορετική εκτροπή κι έτσι το ορατό λευκό φως αναλύεται στα διάφορα χρώματα που το συνθέτουν, δηλαδή στο φάσμα του. Έτσι εμφανίζεται το φάσμα του ηλιακού φωτός ως ένα πολύχρωμο τόξο, με το κόκκινο χρώμα να κυριαρχεί στην εξωτερική του πλευρά, και το βιολετί στην εσωτερική. Η διαφορετικότητα της γωνίας του κάθε μήκους κύματος (χρώματος) και του σχήματος των σταγονιδίων εξηγεί και το τοξοειδές σχήμα του φαινομένου και όχι κάποιο άλλο.

Για να γίνει αντιληπτό το ουράνιο τόξο από παρατηρητή θα πρέπει να έχει στραμμένα τα νώτα του στον Ήλιο.

Αν και τα ουράνια τόξα εμφανίζουν μια ευρεία γκάμα χρωμάτων, τα πιο ευδιάκριτα είναι το κόκκινο, το το κίτρινο, το μπλε, δηλαδή τα βασικά χρώματα και το λουλακί το βιολετί και τοπορτοκαλί. Ας σημειωθεί όμως ότι το ουράνιο τόξο στην πραγματικότητα είναι συνεχές φάσμα και εμφανίζονται και όλες οι ενδιάμεσες αποχρώσεις των παραπάνω χρωμάτων.

Κατά ένα γνωστό ευρωπαϊκό μύθο, στη βάση του ουράνιου τόξου ένα τσουκάλι γεμάτο χρυσάφι περιμένει όποιον καταφέρει να φτάσει εκεί, πράγμα φυσικά αδύνατο καθώς το ουράνιο τόξο είναι οφθαλμαπάτη που δεν εντοπίζεται στο χώρο.

Το facebook κι εγώ

2009-02-09T01:00:00.003+02:00

Από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2009 αντιγράφω:

Στο σφυρί οι πληροφορίες από το Facebook

Ο ιδρυτής της ιστοσελίδας θα πουλήσει τα δεδομένα σε επιχειρήσεις

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Κίττυ Ξενάκη
Σε τροχιά σύγκρουσης με τις οργανώσεις προστασίας προσωπικών δεδομένων μπαίνει (και πάλι) το Facebook. Όπως ανακοίνωσε ο δαιμόνιος ιδρυτής του, ο 25χρονος Μαρκ Ζάκερμπεργκ, το Facebook σκοπεύει να κεφαλαιοποιήσει τον πλούτο των πληροφοριών που διαθέτει για τους χρήστες του, προσφέροντάς τες σε επιχειρήσεις προκειμένου να κάνουν έρευνες αγοράς.
Το Facebook, είπε, ήδη πειραματίζεται με την ανάλυση των συναισθημάτων του χρήστη, αξιολογώντας τη διάθεσή του μέσα από τις on-line ενέργειές του Την περασμένη εβδομάδα, ο Ζάκερμπεργκ έκανε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός μια μικρή επίδειξη του πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας ιστότοπος κοινωνικής δικτύωσης ώστε να μετράται ο «σφυγμός» συγκεκριμένων ομάδων χρηστών: Ζήτησε από χρήστες στα παλαιστινιακά εδάφη, και στη συνέχεια στο Ισραήλ, την άποψή τους για την προσπάθεια αναζωογόνησης της ειρηνευτικής διαδικασίας και μέσα σε μερικά λεπτά αναμετέδωσε τα αποτελέσματα στο Νταβός. Ρώτησε επίσης περισσότερους από 100.000 Αμερικανούς χρήστες του Facebook αν πιστεύουν πως το σχέδιο τόνωσης της οικονομίας που προωθεί ο Μπαράκ Ομπάμα είναι επαρκές: δύο στους πέντε είπαν όχι...

Έντονη χρονιά

Το 2009, δήλωσε ο Ζάκερμπεργκ, θα είναι μια «έντονη» χρονιά για το Facebook. Οι παριστάμενοι σχολίασαν με νόημα ότι ήταν ίσως η πρώτη φορά που ο 25χρονος ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του δημοφιλούς ιστότοπου εμφανίστηκε φορώντας γραβάτα. Η εταιρείαεπεσήμανε ο 25χρονος που εγκατέλειψε το Χάρβαρντ προτού ολοκληρώσει τις σπουδές του και σήμερα είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο- ήδη πειραματίζεται με την ανάλυση των συναισθημάτων του χρήστη, αξιολογώντας τη διάθεσή του μέσα από τις online ενέργειές του. Παρόμοιες πληροφορίες έχουν εν δυνάμει τεράστιο ενδιαφέρον για τις μεγάλες επιχειρήσεις.
Η τεχνολογία που χρησιμοποιεί το Facebook ήδη επιτρέπει στους διαφημιστές να επιλέγουν το προφίλ του χρήστη που θα βλέπει την ηλεκτρονική τους διαφήμιση όταν συνδέεται με την ιστοσελίδα: Μπορούν να επιλέξουν με βάση την ηλικία, το φύλο, τον τόπο διαμονής ακόμα και τα είδη των βίντεο που έχει ανεβάσει στην προσωπική του σελίδα. Πέρυσι, το Facebook έκανε ακόμα ένα βήμα: έθεσε σε εφαρμογή το εργαλείο Εngagement Αds, το οποίο επιτρέπει στους διαφημιστές να δημοσιεύουν δημοσκοπήσεις σε προσωπικές σελίδες χρηστών. Ο χρήστης καλείται για παράδειγμα να παρακολουθήσει και να βαθμολογήσει το τρέιλερ μιας ταινίας. Κατόπιν, μπορεί να δει πώς ψήφισαν οι φίλοι του και άλλοι χρήστες- ενώ οι διαφημιστές συλλέγουν δεδομένα.

Το Facebook έχει επίσης ένα εργαλείο ονόματι Lexicon, το οποίο μοιάζει λίγο με το Google Τrends, από την άποψη ότι επιτρέπει στους χρήστες να παρακολουθούν ποια θέματα συζητιούνται περισσότερο στο Facebook. Το Google Τrends χρησιμοποιεί για τον σκοπό αυτόν τις λέξεις που πληκτρολογούνται προς αναζήτηση. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πως το Facebook διαθέτει ήδη τόσο τις πολύτιμες πληροφορίες που χρειάζονται οι επιχειρήσεις όσον αφορά τους χρήστες του όσο και τα εργαλεία που χρειάζονται προκειμένου να χρησιμοποιηθούν οι πληροφορίες αυτές σε έρευνες αγοράς.

Όχι ότι δεν υποψιαζόμουνα πως κάτι τέτοιο συμβαίνει στο διαδίκτυο, αλλά να μας το λένε κι έτσι, φάτσα-φόρα, και να παίρνουν και την άδεια αποπάνω από αρχές κλπ, πάει πολύ...
Επιτόπου έκανα διαγραφή ένα λογαριασμό που είχα ανοίξει παλιότερα όταν ψαχνόμουνα στο διαδίκτυο και πάνω στη μόδα της εποχής. Στο μεταξύ, είδα πως κανένα όφελος δεν έχω από το να κάνω 100 άτομα ξαφνικά φίλους, από το πουθενά και τη στιγμή μάλιστα που δεν έχω χρόνο να "συντηρήσω" τους υπάρχοντες μπλογκοφίλους. Πώς , λοιπόν, θα βάλω κι άλλους στο παιχνίδι; Συγγνώμη, αλλά δεν θα συνεχίσω αυτό το παιχνίδι.
Οπότε για μένα το facebook και επισήμως βγήκε εντελώς από τη ζωή μου!!!

update: 27/02/2009 ΤΑ ΝΕΑ

Νίκος Ξυλούρης -σαν σήμερα πριν 29 χρόνια

2009-02-08T10:00:00.003+02:00

Σ' άγγελους επαράγγειλα
την έννοια σου να έχουν
και μου 'παν πως οι άγγελοι
αγγέλους δεν προσέχουν

.: Η ζωή του Ψαρονίκου :.

Γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1936 στα Ανώγεια της Κρήτης. Είναι 5 χρονών όταν οι κατακτητές Γερμανοί καίνε το χωριό του και μεταφέρουν τους κατοίκους του, πρόσφυγες στο Μυλοπόταμο. Επιστρέφουν στ΄Ανώγεια μετά την απελευθέρωση. Από πολύ μικρός δείχνει την κλίση του στο τραγούδι και στη λύρα. Στα δώδεκα ο πατέρας του τού αγοράζει την πρώτη του λύρα για να εξελιχθεί πολύ γρήγορα σ΄ έναν από τους πλέον περιζήτητους σε γάμους, βαφτίσια και λοιπές κοινωνικές εκδηλώσεις, οργανοπαίχτες και τραγουδιστές της περιοχής του. Σε ηλικία 17 χρόνων κατεβαίνει για πρώτη φορά να δουλέψει στο Ηράκλειο, στο κέντρο " Κάστρο". Όπως λέει αργότερα σε αφηγήσεις του, εκεί αρχικά τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.'

"...Εις τα ορεινά χωριά της Κρήτης δεν ημπορούσε να εισχωρήσει αυτό που εισχώρησε στις πόλεις. Εκεί χόρευαν ταγκά, βαλς, ρούμπες,σάμπες και είμαστε υποχρεωμένοι εμείς να τα μαθαίνουμε αυτά τα τραγούδια, να τα παίζουμε στα πανηγύρια και στους γάμους, για να μπορούμε να ζήσουμε και ΄μεις, να βγάλουμε τα έξοδα μας και να τους κάνουμε σιγά-σιγά ν΄ αλλάξουνε και να αγαπήσουνε την κρητική μουσική".

Στα τέλη του 1958 πραγματοποιεί την πρώτη του ηχογράφηση για δίσκο. Είναι το τραγούδι " Κρητικοπούλα μου"("μια μαυροφόρα όταν περνά"). Λίγους μήνες πιο πριν είχε παντρευτεί την Ουρανία Μελαμπιανάκη, κόρη ευκατάστατης οικογένειας του Ηρακλείου. Εγκαθίστανται στο Ηράκλειο οι οικονομικές δυσκολίες είναι στην αρχή μεγάλες. Το 1960 γεννιέται το πρώτο τους παιδί, ο Γιώργος, και 6 χρόνια μετά το δεύτερο, η Ρηνιώ. Την επιτυχία του πρώτου εκείνου τραγουδιού ακολουθούν αρκετές ακόμα ηχογραφήσεις σε μικρά δισκάκια. Ακριβώς το 1966 βγαίνοντας για πρώτη φορά από την Ελλάδα, συμμετέχει σ΄ ένα φολκλορικό φεστιβάλ στο Σαν-Ρέμο και να παίρνει το πρώτο βραβείο. Το 1967 ανοίγει στο Ηράκλειο το πρώτο κρητικό κέντρο τον "Ερωτόκριτο". Τα πράγματα έχουν γίνει αισθητικά καλύτερα γι΄ αυτόν.

Τον Φεβρουάριο του 1969 ηχογραφεί την ανοιχτή "Ανυφαντού", ένα τραγούδι που κυριολεκτικά "σπάει τα ταμεία" μέσα στην παραδοσιακή δισκογραφία της εποχής. Τον Απρίλη εκείνης της χρονιάς έρχεται για πρώτη φορά για εμφανίσεις στην Αθήνα, στο κέντρο "Κονάκι" και το Σεπτέμβριο εγκαθιστάται μόνιμα στην πρωτεύουσα. Ο σκηνοθέτης Ερρίκος Θαλασσινός, με τον οποίο γνωρίζονται στο "Κονάκι", μιλάει γι΄ αυτόν στον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο, Ήδη όμως από το 1965 οι δυνατότητες του αλλά και ο χαρακτήρας του έχουν προκαλέσει το ενδιαφέρον του διευθυντή -τότε- της δισκογραφικής εταιρείας COLUMBIA, του Τάκη Λαμπρόπουλου. Μετά και την επιτυχία της "Ανυφαντούς", το καλοκαίρι του 1970 ο Λαμπρόπουλος κατεβαίνει μαζί του στ΄ Ανώγεια, γίνονται κουμπάροι και ξεκινούν μια συνεργασία σε νέα πλαίσια.
Πέρα από τα παραδοσιακά τραγούδια της Κρήτης η φωνή του Ξυλούρη θα περάσει στη σύγχρονη "έντεχνη" δημιουργία επώνυμων συνθετών. Μέσω απ' αυτές τις επιλογές, μέλλεται η γνήσια κρητική έκφραση και το παραδοσιακό τραγούδι της Κρήτης να αποκτήσουν μια πανελλήνια εμβέλεια, μια δυναμική που ποτέ δεν είχαν στο παρελθόν, όσο μεγάλοι κι αν ήταν οι καλλιτέχνες, τραγουδιστές κι οργανοπαίχτες που την υπηρέτησαν.

Με τον Γιάννη Μαρκόπουλο συνεργάζονται για πρώτη φορά στο "Χρονικό", μια ενότητα τραγουδιών που θέτει σε νέα βάση τη σχέση της παράδοσης με το παρόν. Έξι μήνες μετά κυκλοφορεί ο δίσκος-αναφορά στα "Ριζίτικα" της Κρήτης. Τον Μάιο του 1971 ξεκινούν κοινές εμφανίσεις στην μπουάτ "Λήδρα" στην Πλάκα. Μέσα στην καρδιά της δικτατορίας η φωνή του Ξυλούρη, είτε λέει τα τραγούδια του Μαρκόπουλου, είτε παραδοσιακά τραγούδια της Κρήτης, γίνεται σημαία αντίστασης. "Πότε θα κάνει ξαστεριά", "Αγρίμια κι αγριμάκια μου". Ακολουθούν δυο ακόμα κύκλοι τραγουδιών του Γιάννη Μαρκόπουλου, η "Ιθαγένεια" και ο "Στρατής ο θαλασσινός" αλλά και συνεργασίες με τον Σταύρο Ξαρχάκο ("Διόνυσε καλοκαίρι μας", "Συλλογή"), τον Χριστόδουλο Χάλαρη ("Τροπικός της παρθένου", "Ακολουθία") και τον Χρήστο Λεοντή ("Καπνισμένο τσουκάλι"). Το καλοκαίρι του 1973 κρατά τον καθοριστικό ρόλο τραγουδιστή σε μια παράσταση που ανεβάζουν η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος στο θέατρο "Αθήναιον" με αντικείμενο την ιστορική διαδρομή της Ελλάδας στα νεότερα χρόνια. Είναι "Το μεγάλο μας τσίρκο". Μέσα από τις αναφορές και τα τραγούδια του βρίσκει τρόπο έκφρασης το τεταμένο πολιτικό κλίμα που οδηγεί στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Είναι από τις ελάχιστες επώνυμες παρουσίες στο χώρο που βλέπουν το φως της δημοσιότητας από τις εφημερίδες εκείνων των ημερών. "Ο Νίκος Ξυλούρης ήταν χτες στο Πολυτεχνείο" ενημερώνουν, μετατρέποντας τον ήδη φορτισμένο πολιτικά τραγουδιστή σε "Κόκκινο πανι" της μεταλλαγμένης δικτατορικής κυβέρνησης που ακολουθεί. Από τη "Λύδρα" στην "Αρχόντισσα", μετά στην "Αποσπερίδα". Ξανά στη "Λήδρα", μετά στο "Κύτταρο" και στο "Θεμέλιο". Είναι οι έξι σταθμοί του στις μπουάτ μέχρι το 1979. Τα μεταπολιτευτικά χρόνια τραγουδά κάποια ακόμα τραγούδια του Χρήστου Λεοντή, του Σταύρου Ξαρχάκου και του Γιάννη Μαρκόπουλου. Παράλληλα ηχογραφεί τα "Αντιπολεμικά" τραγούδια του Λίνου Κόκοτου και του Δημήτρη Χριστοδούλου και κάποια μελοποιημένα από τον Ηλία Ανδριόπουλο ποιήματα του Γιώργου Σεφέρη. Επανέρχεται όμως και στα παραδοσιακά τραγούδια της Κρήτης, ενώ λέει και κάποια λαϊκά τραγούδια του Στέλιου Βαμβακάρη. Με τον "Αργαλειό", το "Φιλεντέμ", τον "Πραματευτή" αλλά και το "Μεσοπέλαγα αρμενίζω" ακούγεται ξανά έντονα η φωνή του. Τώρα λέει και πάλι "τραγούδια ζωής". Είναι όμως η τελευταία φορά που ακούγεται. Ύστερα από ταλαιπωρία ενός χρόνου με την επάρατη νόσο, φεύγει για πάντα στις 8 Φεβρουαρίου του 1980.

Μαντινάδες

Τη μάνα μου την αγαπώ
γιατί πονεί για μένα
Μα όχι αγάπη μου
γλυκιά όσο αγαπώ εσένα

Μα εγώ μικρή μου σ' αγαπώ
μα συ δεν το κατέχεις
Να θελα να σου το πει κανείς
φίλο θελα τον έχεις

Επήρα πάλι το Μαριώ
πέντε - έξι χουβαρντάδες
και πάνε να γλεντήσουνε
στους κάτω Μαχαλάδες

Είπα σου μη μπερδεύεσαι
στης ζώνης μου τα κρούσα
γιατί θα σύρεις βάσανα
ως σαν την Αρετούσα

Χωρίς να κάνω έγκλημα
και δίχως να σου παίξω
έκλεισες σκύλα την καρδιά
και μ' αφησες απ' έξω

Ως έχει μια κουτσουρολιά
εφύσηξε ο νους της
και δεν ανεμαζώνεται
στο σπίτι του κυρού της

Ως έχει μια κουτσουρολιά
ξανοίγει να με κάψει
ουρανέ μην το δεχτείς
και γη μην το βαστάξεις

Ένας καλός παλιός ψαράς
με μάθε να ψαρεύω
και μου 'πε στα ρηχά νερά
ψαριά να μη γυρεύω

Σαν είναι ο κυνηγός καλός
τ' άρματα ήντα τα θέλει
αφού οι πιο πολλοί λαγοί
πιάνονται με το τέλι

Ανάθεμα τόνε το νιο
που θα παρακαλέσει
από δυο φορές προξενητή
στην κοπελιά να πέψει.

τρακόσες αγαπητικιές
να κάνει ο νιος το χρόνο,
και μια να κάνει η κοπελιά
είναι ντροπή στο κόσμο.

στον άντρα δεν είναι εντροπή
αν αγαπά και δέκα
ντροπή είναι όμως να αγαπά
δυο άντρες μια γυναίκα.

Γυναίκας μη θαρρεύεσαι
και λίγος είναι ο νους της
σαν τόνε δει τον όμορφο
ξελησμονά του αντρού της.

είναι γυναίκα που βαστά
παλικαριού ταμπιέτι
και κατά που 'ναι ο άνθρωπος
του κάνει το ραέτι.

πολλά λογιάζω να σου πω
μα σα σε δω τα χάνω
από την αγάπη την πολλή
άλλη κουβέντα πιάνω

Αναγυρίζω το στενό
και πάω από άλλο τόπο
να μη σε βάλω αγάπη μου
στις γλώσσες των ανθρώπων

Σα θες εσύ να σ' αγαπώ
κρυφά από τσι γειτόνους
βάλε μηλιά στην πόρτα σου
να χώνομαι τσι κλώνους

Στην γειτονιά που κάθεσαι
είναι οι όμορφες κοντά σου
μα συ 'σαι το χρυσό δεντρί
κι άλλες τα κλαδιά σου

Πρόβαλλε στο παράθυρο
να δω το πρόσωπο σου
να δροσερέψω να γενώ
σαν το βασιλικό σου

Αρισμαροβιτσόβεργα και
διαμαντένια πέτρα
πως να 'θελα ανταμώσουμε
το μάτι μου εξεπέτα

Πάλι καυγά εβάλανε
τα γιασεμιά κι οι κρίνοι
γιατί μυρίζουνε αυτά
και όμορφοι είναι εκείνοι

Είναι λουλούδια που περνούν
στην μυρωδιά τον Κρίνο
μα η ομορφιά του είναι αφορμή
και προτιμούν εκείνο

Πάντα καθίζω σα σε 'δω
για δε μπορώ να στέκω
φως μου το γιαντιλίκι σου
και πως να το παλέψω

Να σε φιλήσω θέλω εγώ
'πο κάτω στο πηγούνι
εκεί που παίζει και χτυπά
του τράγου το κουδούνι

Να πας να βρεις ένα παπά
μεγάλο ξομολόγο
και πες του πως μ' αρνήθηκες
χωρίς κανένα λόγο

Εκομποδέσαν οι κλωστές
μπερδέψανε στο χτένι
και αρρώστησε η Ανυφαντού
να λύνει και να δένει

Αρρώστησε η Ανυφαντού
και μπλιό της δεν ξυφαίνει
εκομποδέσαν οι κλωστές
και σπάσανε το χτένι

Το ξηροστεριανό νερό
λένε πως έχει αβδέλλες
μα 'κείνο το μαριόλυκο
βγάζει όμορφες κοπέλες

Για πες μου ποιός σου τα μπλέξε
τα φρύδια σου γαϊτάνι
να δώσω 'γω τα πλεχτικά
να τα 'χομε ομάδι

Η μάνα σου λέει το ναι
και ο αδερφός σου το όχι
τάξε πως θα μοιράσομε
στ' αγάκου το μετόχι

Εγώ 'μαι του μπαξέ πουλί
και σε εξοχές δεν κάνω
θέλω να χτίζω την φωλιά
στις ροδαρές απάνω

Η κάθε βιόλα στον μπαξέ
έχει την ομορφιά της
μα σαν την κόψεις χάνεται
κι αυτή κι η μυρωδιά της

Πάντοτε μια φτωχή καρδιά
την εχτυπούν οι πόνοι
στο μονοπάτι της ζωής
οπού βαδίζει μόνη

Δεν κλαίνε οι δυνατές καρδιές
η μοίρα όταν τη φέρνει
γιατί πιστεύουνε καιρό
πως κάθε πόνος γιαίνει

Ζήσω πεθάνω στην ζωή
εσύ 'χεις την ευθύνη
γιατί χαρά δεν μου 'δωσες
που κάθε αγάπη δίνει

Λίγες ελπίδες μου έδωσες
και βάσανα μεγάλα
πες μου το πως δε μ' αγαπάς
κι ας υποφέρω κι αλλά

Διώχνει μακριά το στεναγμό
το βλέμμα το δικό σου
και ελπίδα δίνει στην καρδιά
κάθε χαμόγελο σου

Ζαμάνια το 'χα να σε δω
καιρούς να σ' ανταμώσω
κι αγρίεψες μου σα πούλι
και πως να σε μερώσω

Εμπήκα μέσα στο μπαξέ
μα δεν μπορώ να διαλέξω
την βιόλα την καλύτερη
να κόψω να μισέψω

πες μου ποιος σε πότιζε
τόσο καιρό που λείπω
γιατί και εγώ δεν πάτησα
ποτέ σε ξένο κήπο

Οψές στ' αγιάζι πότιζες
τις βιόλες του σοχόρου
ήσουνα και κουκουβιστή
θαρρείς πως δεν σε θώρου

Λεμονιά όντε θα δεις ντελικανή
χαρά την έχεις κόρη
σαν το κοπέλι απού θα βρει
την πουλιτσά στα όρη

Καλιά να σκοτωθεί κανείς
να πάρει μια τρομάρα
παρά να πάρει άσκημη
να 'χει η καρδιά του λαύρα

Απόψε μουσαφίρης σου
κι ο,τι κι αν θες με κάνε
μπεϊζαντές θα μου φανεί
αν θέσω 'γω και χάμε

Ανάθεμα σε κοπελιά
αν δεν σε μπαλοτάρω
να σε γεμίσω μπαλωθιές
κι ύστερα να σε πάρω

Ανάθεμα τη μάνα σου
και με την εδική μου
που κάμανε τη συντεκνιά
κι είσαι συναδερφή μου

Στο ρίζωμα του χαρακιού
κάνει ασκιανό να κάτσω
να θέσω ν' αποκοιμηθώ
τσ' αγάπης να ξεχάσω

Σ' αγάπησα μα ο,τι 'παθα
καλά καλά μου βγαίνει
κατέχω το πως η πληγή
τσ' αγάπης πως δεν γιαίνει

Σύννεφα πάρτε με μακριά
στης θάλασσας τα βάθη
και το δικό μου το χαμό
κανένας μην το μάθει

Σύννεφα φέρετε βροχή
κι αστροπελέκια νύχτα
και τα δικά μου δάκρυα
μέσα στην μπόρα πνίχτα

Ποτέ στη φιλενάδα σου
μην πεις το μυστικό σου
φίλη στη φίλη θα το πει
κι είναι κακό δικό σου

Μικρή μου η φιλενάδα σου
είναι πρωτύτερη σου
ζηλεύει κι αγαπά τόνε
η τον ντελικανή σου

Μια πέρδικα συχνοτσιμπά
τσι βιόλες του μπαξέ μου
στο πάτημα την έβλεπα
και έπαιξε κι έφυγε μου

Όποτα θέλω πέρδικα
μπορώ να σε σκοτώσω
μόνο σ' αφήνω και πετάς
ίσως και σε μερώσω

Ακ' κλούθα μου τσι πέρδικες
να μάθεις να ξαμώνεις
γιατί είσαι ακόμα ατζαμής
και πράμα δε σκοτώνεις

θα σου κλουθώ τσι πέρδικες
να κάθομαι από πέρα
για να μετρώ τσι μπαλωθιές
που παίζεις στον αέρα

Μα 'γω 'χω 'να καλό τσιφτέ
και ένα καλό κουλούκι
κι όταν θα βγω εις τσι πέρδικες
μου πέφτουνε μπουλούκι

Η κακομοίρα η μάνα μου
πάντα παράγγελνε μου
τση μαυρομάτας το στενό
μην το περνάς -ι-γιε μου

Ισόβια με δίκασαν
μα τι έχεις να κερδίσεις
ένα κορμί απ' τη ζωή
παντοτινά θα σβήσεις

Τι μ' ωφελεί αν σήμερα
εσύ έχεις μετανιώσει
αφού μου πήρες την καρδιά
του χάρου να την δώσεις

Όλα τα στοιχεία είναι από το πολύ όμορφο site http://www.mires.gr

.

Έλαβα πρόσκληση για την Αβάνα της Ιουστίνης

2009-02-07T17:00:00.001+02:00

Πρόσκληση

Η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στο Μόντρεαλ

κα Μαρία Καρνούτσου

σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου

της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

«Ημερολόγιο Αβάνας» (Ηλέκτρα 2008).

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν η δήμαρχος Πλατό Ελεν Φωτόπουλος, ο σύμβουλος τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας Θεοδόσης Δημητρακόπουλος, ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών και διευθυντής του ΚΕΕΚ Στέφανος Κωνσταντινίδης, ενώ αποσπάσματα θα διαβάσει ο Ηλίας Μοσχάκης.

Θα ακολουθήσει δεξίωση και υπογραφή βιβλίων από τη συγγραφέα.

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου, 2-5μ.μ

Ελληνικό Κοινοτικό Κέντρο

5777 Wilderton Ave.

Είσοδος ελεύθερη σε όλη την παροικία.

αλλά το μόνο που μπορώ να πω είναι :

Καλή επιτυχία, Ιουστίνη

Ένα παιδί μετράει τα άστρα από το 6ο Λύκειο Καλλιθέας

2009-02-06T23:00:00.005+02:00

Αύριο, Σάββατο, είναι η σειρά των παιδιών του 6ου Λυκείου Καλλιθέας να ανεβάσουν την παράσταση που έχουν ετοιμάσει,

με τίτλο " Ένα παιδί μετράει τα άστρα "
στο 3ο Πολύτεχνο Διαδημοτικό Μαθητικό Φεστιβάλ Έκφρασης και Δημιουργίας 2009, που διοργανώνεται από τη Δ΄Διεύθυνση Β΄θμιας Εκπαίδευσης Αθήνας και, με τίτλο " ΜΙΛΑ ΜΟΥ…ΓΙΑ ΣΕΝΑ ", και είναι αφιερωμένο στο διαπολιτισμικό διάλογο.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ!

Update: τα μέτρησε και...τα βρήκε σωστά!

Στιγμές μοναδικές

2009-02-03T18:16:00.004+02:00

6,01 μμ 3-2-2009

6,02 μμ 3-2-2009

6,05 μμ 3-2-2009

Λίγο πριν νυχτώσει σήκωσα τα μάτια μου από το γραφείο μου και κοίταξα έξω.
Θεέ και Κύριε! Τι είναι αυτό!
Η βεράντα ήταν "κοκκινοπορτοκαλί".
Δεν το έχασα. Πρόλαβα και το αποθανάτησα.

Update - Yγρός χρόνος

2009-02-02T23:30:00.001+02:00

Μπορεί να μην πήγα στην εκδήλωση στον Πολυχώρο της Άγκυρας
αλλά, χάρη στις τεχνικές γνώσεις κάποιων φίλων, μπορούμε να δούμε την παράσταση ΕΔΩ

Απολαύστε την!

Ήθελα να πάω εκεί!

2009-01-30T17:25:00.001+02:00

Είδα την πρόσκληση εδώ και θα ήθελα να πάω κι εγώ, αλλά...

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΑΝΕ ΘΕΑΤΡΟ

Ο ΑΓΚΥΡΑ ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ διοργανώνει:

Θεατρικοποιημένη μουσική παράσταση με αφορμή
τα βιβλία της Ελένης Γκίκα και τις μουσικές της Αναστασίας Παπαδημητρίου
με τίτλο «Υγρός Χρόνος».
Παραστάσεις: Σάββατο 31/1, Κυριακή 1/2, Σάββατο 7/2 και Κυριακή 8/2,
Ώρα: 21:00 μ.μ.,
στον ΑΓΚΥΡΑ ΠΟΛΥΧΩΡΟ, Σόλωνος 124, Αθήνα

Μια νέα πρόταση από τις εκδόσεις ΑΓΚΥΡΑ και τον ΑΓΚΥΡΑ ΠΟΛΥΧΩΡΟ για την παρουσίαση λογοτεχνικών βιβλίων, συνδυάζοντας κείμενα, μουσική και τραγούδια.
Με αφορμή την έκδοση του καινούριου βιβλίου της Ελένης Γκίκα με τίτλο «Υγρός Χρόνος», οι εκδόσεις ΑΓΚΥΡΑ οργανώνουν θεατρικοποιημένη μουσική παράσταση που βασίζεται σε μονολόγους των τελευταίων της βιβλίων.
Λίγα λόγια για την παράσταση: Μια γυναίκα και ένας άντρας με καρμικό παρελθόν, συναντιούνται στο Νησί των Λωτοφάγων. Με συνέπειες ανεξέλεγκτες, και το αίνιγμα να ανήκει για πάντα στο παρελθόν ή στον άλλον. Εξάλλου, το ποίημα της ζωής μας είμαστε πάντοτε εμείς. Ακόμα και όταν προσποιηθούμε πως τ’ αγνοούμε. Μια ιστορία ηδονής και οδύνης. Αυτογνωσίας και αναζήτησης. Με ένα φινάλε ανοιχτό σαν ζωή, διαφορετικό για τον καθένα. Μια ιστορία αναπόφευκτη, ερωτικά εμμονική, χρέος.

Τη μουσική και τα τραγούδια της παράστασης που θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά σε κοινό, έχει γράψει η Αναστασία Παπαδημητρίου, πάνω σε ποιήματα και στίχους των ποιητών: Νάνου Βαλαωρίτη, Φώτη Αγγουλέ, Λευτέρη Παπαδόπουλου, Ζακ Πρεβέρ (μετάφραση: Γιάννης Θηβαίος), Ελένης Γκίκα, Μάρως Βαμβουνάκη και Άννας Παπαδημητρίου.
Μετά την παράσταση ακολουθεί μουσικό αφιέρωμα στους Μ.Χατζιδάκι και Μ. Θεοδωράκη.

Συντελεστές της παράστασης
Δραματοποίηση κειμένων - σκηνοθεσία: Μελίνα Παπανέστορος
Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Κωνσταντινίδης
Παίζουν οι μουσικοί: Γιώργος Κωνσταντινίδης (πιάνο-βιολί), Σπύρος Κοντάκης (κιθάρα)
Παίζουν οι ηθοποιοί και οι καλλιτέχνες: Γιώργος Γεωγλερής, Θάνος Πολύδωρας και Αθηνά Χειλιοπούλου
Τραγουδούν: Πένυ Ξενάκη, Θάνος Πολύδωρας, Αθηνά Χειλιοπούλου

Κατά τη διάρκεια της παράστασης θα προβάλλεται φωτογραφικό υλικό σχετικό με την παράσταση της Χαράς Μπιρμπίλη – Παπαδημητρίου.
Για περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις στα τηλέφωνα: 210 3837667, 210 3837540, τιμή εισιτηρίου: 15 ευρώ

Τουλάχιστον, στέλνω τις ευχές μου για καλή επιτυχία από δω στην Ελένη-Αlef!

Aυτό, πώς λέγεται;

2009-01-27T00:25:00.016+02:00

MATIA

View more presentations or upload your own.

Συγγνώμη, δεν ξέρω τι έγινε και άλλαξε η παρουσίαση που είχα βάλει?!

Επ, δεν υπακούει ο blogger να κάνω διόρθωση ανάρτησης.

Τι γίνεται, βρε παιδιά;

?

Φίλος-Έλληνας πραγματικός φίλος

2009-01-25T10:27:00.007+02:00

Μια που το blog μου κοντεύει να πιάσει αράχνες από την απραξία, έβγαλα από το συρτάρι των εισερχομένων mail κάποιες αμπελοφιλοσοφίες που έχω κρατήσει με θέμα
φίλος-πραγματικός φίλος, σε συνδυασμό με το
έλληνας φίλος-αλλοεθνής φίλος που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό και σε κάποια blogs

Πραγματικός Φίλος

1. όταν ένας απλός φίλος σε επισκέπτεται, συμπεριφέρεται σαν ξένος
# ένας πραγματικός φίλος, ανοίγει το ψυγείο και δεν αισθάνεται περίεργα όταν κλείνει με το πόδι του το συρτάρι με τις μπύρες/pepsi

2. ένας απλός φίλος δεν σε είδε ποτέ να κλαις
# ένας πραγματικός φίλος είναι μουσκεμένος απο τα δάκρυα σου

3. ένας απλός φίλος φέρνει ένα μπουκάλι κρασί στο πάρτυ σου
# ένας πραγματικός φίλος έρχεται νωρίς να σε βοηθήσει στο μαγείρεμα και μένει μέχρι αργά για να σε βοηθήσει στο καθάρισμα

5. ένας απλός φίλος εκνευρίζεται όταν τον παίρνεις τηλέφωνο όταν είναι στο κρεβάτι
# ένας πραγματικός φίλος σε ρωτάει γιατί δεν πήρες τόσες ώρες

6. ένας απλός φίλος επιχειρεί να μιλήσει μαζί σου για τα προβλήματα σου
# ένας πραγματικός φίλος προσπαθεί να σε βοηθήσει να λύσεις τα προβλήματα σου

7. ένας απλός φίλος θεωρεί οτι μια φιλία τελειώνει με μια διαφωνία, ένα τσακωμό
# ένας πραγματικός φίλος σε παίρνει τηλέφωνο μετά τον καυγά

8. ένας απλός φίλος θέλει να είσαι εκεί για αυτόν
# ένας πραγματικός φίλος θέλει να είναι δίπλα σου

9. ένας απλός φίλος θα σου πει αυτό που θέλεις να ακούσεις
# ένας πραγματικός φίλος αυτό που χρειάζεται να ακούσεις

10. ένας απλός φίλος διαβάζει αυτό το email και το διαγράφει
# ένας πραγματικός φίλος το στέλνει σε άλλους, αλλά και σε Εσένα.

'' Ποτέ μην κατσουφιάζεις,

ακόμη και όταν είσαι λυπημένος,

γιατί ποτέ δεν ξέρεις

ποιος είναι ερωτευμένος

με το χαμόγελό σου.''

'' Η πραγματική επιτυχία δεν είναι

να κατακτάς τους στόχους σου,

αλλά το να σηκώνεσαι

κάθε φορά που πέφτεις...''

Τι λέγεται στις Βρυξέλλες για τους Έλληνες φίλους και επειδή μας άρεσε πολύ, θέλαμε σήμερα να το μοιραστούμε μαζί σας:

Οι φίλοι: Θα σου πούνε «γεια»
Οι Έλληνες φίλοι: Θα σου κάνουν μια μεγάλη αγκαλιά και ένα δυνατό φιλί
Οι φίλοι: Αποκαλούν τους γονείς σου «κύριε» και «κυρία».
Οι Έλληνες φίλοι: Αποκαλούν τους γονείς σου «θείε» και «θεία»!
Οι φίλοι: Δεν σ' έχουν δει ποτέ να κλαις.
Οι Έλληνες φίλοι: Κλαίνε μαζί σου.
Οι φίλοι: Τρώνε στο τραπέζι σου και φεύγουν
Οι Έλληνες φίλοι: Ξοδεύουν ώρες τρώγοντας, μιλώντας, γελώντας και απλά κάνοντας παρέα.
Οι φίλοι: Δανείζονται δικά σου πράγματα για λίγες μέρες και σου τα επιστρέφουν.
Οι Έλληνες φίλοι: Κρατούν τα δανεικά πράγματα μέχρι να ξεχάσεις ότι είναι δικά σου!
Οι φίλοι: Γνωρίζουν αρκετά πράγματα για σένα.
Οι Ελληνες φίλοι: Μπορούν να γράψουν βιβλίο για σένα με πολλές λεπτομέρειες.
Οι φίλοι: Σε παρατάνε, αν αυτό κάνει και ο πολύς κόσμος.
Οι Ελληνες φίλοι: Εχουν χεσμένο τον κόσμο και είναι μαζί σου.
Οι φίλοι: Χτυπούν την πόρτα σου ή παίρνουν τηλέφωνο όταν θέλουν να σ' επισκεφτούν.
Οι Έλληνες φίλοι: Μπαίνουν μέσα και φωνάζουν «Ηρθα!»
Οι φίλοι: Είναι για λίγο...
Οι Έλληνες φίλοι: Είναι για μια ζωή!
Οι φίλοι: Θα αγνοήσουν αυτό το κείμενο.
Οι Έλληνες φίλοι: Θα το προωθήσουν στους φίλους τους. (στάνταρ!!!!)

και στο τέλος τέλος :

Οι καλοί φίλοι είναι σαν τα αστέρια…

Δεν τους βλέπεις πάντα, αλλά ξέρεις ότι υπάρχουν.

Έπαινος στην "Ψυχαρίδα" του Νίκου Ντακάκη από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών

2009-01-18T11:40:00.002+02:00

Η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών προκήρυξε τον 27ο πανελλήνιο διαγωνισμό τον περασμένο χρόνο. Η συμμετοχή του Νίκου Ντακάκη στην κατηγορία μυθιστόρημα ήταν η "Ψυχαρίδα". Ε, λοιπόν, πήρε έπαινο!
Σήμερα 18 Ιανουαρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, έγινε η απονομή.
Αισθάνομαι ότι μου ανήκει ένα μικρό μέρος απ' αυτόν τον έπαινο, αφού συμετείχα κι εγώ στην δημιουργία του, δαχτυλογραφώντας το.
Συγχαρητήρια, Νίκο!
Πάντα επιτυχίες!

21 ώρες μετά

2009-01-16T15:29:00.005+02:00

Mπήκα στο ίντερνετ μετά από 20 ώρες κι έπαθα μια μικρή πλάκα.
Πώς έγινε αυτό? Είχε αλλάξει η γραμματοσειρά στην προηγούμενη ανάρτηση σε webdings,
με αποτέλεσμα να φαίνεται η ανάρτηση με σχηματάκια "κινέζικα".
Είδα και κάτι άλλο .
"Έφυγε ο παππούς" και δεν πήρα είδηση.
Λυπάμαι πολύ, Κατερίνα.
Τα συλληπητήριά μου σε σένα και στον άντρα σου.

Βlack out

2009-01-15T17:55:00.003+02:00

Kάτι έπαθα. Μπλόκαρα. Εξακολουθούν να μου φαίνονται "αστεία" τα πράγματα γύρω μου, ενώ συμβαίνουν τέτοια πράγματα στον κόσμο. Θα μου πεις, πάντα συνέβαιναν άσχημα, τώρα σε πήρε ο πόνος; Ε, Τώρα με πήρε από κάτω. Γυρίζω γύρω γύρω κι ούτε σχόλια έχω όρεξη να γράψω, ούτε να απαντήσω, έστω από ευγένεια, στα δικά σας. Κι αυτά τα γράφω για να μη νεκρώσει εντελώς το blog. Ελπίζω να μου περάσει σύντομα.
Σκέψεις τής στιγμής που γίνονται ανάρτηση εν θερμώ.
Χωρίς δεύτερη σκέψη.
Ωπ, δημοσίευση!

Ένα δικό μας παιδί χαροπαλεύει

2009-01-09T10:00:00.006+02:00

Μετά την επίθεση των Ισραηλινών στη Γάζα και τις συνεχείς μεταδόσεις από τα ΜΜΕ τόσων φρικιαστικών εικόνων, το μυαλό μου σταμάτησε. Το blog νέκρωσε.
Ενώ, θεωρητικά, μετά από τόσες μέρες απουσίας και στέρησης θα ανέβαζα το ένα μετά το άλλο τα θέματα... τίποτα. Stop! Μουγκαμάρα. Δεν έχω διάθεση να γράψω και να παρουσιάσω τίποτα. Μου έρχεται στο μυαλό η παροιμία "Εδώ ο κόσμος καίγεται... κι η Φωτεινή τον χαβά της".

Κάποιοι άνθρωποι έχουν το χάρισμα του γραπτού λόγου. Κατάλογο για ψώνια γράφουν και τους βγαίνει λογοτεχνικό αριστούργημα. Τους ζηλεύω αυτούς τους ανθρώπους!
Μπορούν και εκφράζονται γραπτά, όμορφα και σωστά. Εγώ ζορίζομαι πάρα πολύ να γράφω σκέψεις και απόψεις γι' αυτό και τα κείμενά μου είναι λακωνικά και τα σχόλιά μου τηλεγραφικά. Είναι και θέμα χρόνου βέβαια, αλλά το βασικό είναι η δυσκολία έκφρασης.
Μόλις βρω, λοιπόν, κείμενο ξένο που να με εκφράζει...αντιγραφή, επικόλληση και ανάρτηση αμέσως.

Μετά τον τραυματισμό του Διαμαντή (η θετική μου σκέψη είναι πάντα κοντά του), ήθελα να γράψω κάτι. Ότι κι αυτός είναι δικό μας παιδί. Θύμα κι αυτός.
Αλλά τα λόγια μου, είπαμε, δύσκολα.
Θα αντιγράψω λοιπόν το κείμενο του Νίκου Ντακάκη από τις Αθιβολές που λέει:

Έχε το νου σου στο παιδί

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν
και πώς σε θένε
Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε
Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν
Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα,
διάβασα πριν από λίγες μέρες στις Ματιές του Λευτέρη Παπαδόπουλου, στα Νέα. Είναι ένα συγκλονιστικό τραγούδι που το έγραψε ο ίδιος μαζί με τον μεγάλο μας Μίκη Θεοδωράκη και το επανέλαβε με αφορμή τον άδικο σκοτωμό του Αλέξη και τον ξεσηκωμό των νέων που ακολούθησε. Κι εγώ πήρα το θάρρος να δανειστώ τους στίχους του και να τους αφιερώσω σ’ ένα άλλο παιδί, τον Διαμαντή, που αυτή την ώρα δίνει τη δική του μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.
«Υπερασπίσου το παιδί» που αργοπεθαίνει. Γιατί δεν ήταν εχθρός ο Διαμαντής για να τον πολεμήσουμε. Ούτε ο στρατιώτης του κακού που έπρεπε να εξαφανίσουμε. Δικό μας παιδί είναι. Που τέλειωσε το Λύκειο με λαχτάρες, αγωνίες, πιθανόν και με ξενύχτια, όπως ακριβώς και τα δικά μας παιδιά. Που έδωσε πανελλήνιες και πέρασε στην Αστυνομία. Χωρίς πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων και την, άλλοτε απαραίτητη, συνηγορία του χαφιέ της γειτονιάς. Με οράματα και ελπίδες για έναν κόσμο καλύτερο. Για να συμβάλλει με τις λιγοστές του δυνάμεις στη διαφύλαξη του νόμου και της τάξης που ορίσαμε. Κι εμείς, με την ανοχή μας, αφήσαμε να τον γαζώσουν με τα καλάσνικοφ. Κι είναι εικοσιενός χρονών μόνο! Ας ευχηθούμε να γλιτώσει τουλάχιστον. Έτσι κι αλλιώς οι «γνωστικοί, λογάδες και γραμματικοί», μας έχουν, προ πολλού, πουλήσει.

Είναι ό,τι θα ήθελα να μπορούσα να 'γραφα κι εγώ.
Σ' ευχαριστώ, Νίκο, για την "κλοπή".

Παλαιστίνη

2009-01-07T19:30:00.005+02:00

Από πού ν' αρχίσεις και πού να τελειώσεις τη συζήτηση για το Παλαιστινιακό.
Όλη μου τη ζωή ακούω για το πρόβλημα αυτό.
Άλυτο!
Για μένα είναι άλυτο, γιατί θέλουν να είναι άλυτο.
Τα παιδιά όμως τι φταίνε;

Δεν έχουν περάσει ακόμα 8 μήνες από τότε που έκανα ένα ταξίδι στο Ισραήλ.
Κι όταν λέω Ισραήλ, εννοώ προσκυνηματικό τουρισμό στους Άγιους Τόπους.
Άλλος τουρισμός δεν είναι αναπτυγμένος.
Ο θρησκευτικός φανατισμός σε όλο του το μεγαλείο!
(Τραβάνε με τις σύριγγες μιας χρήσης το λάδι από τα καντήλια του Πανάγιου Τάφου).
Αυτό είναι όμως άλλο θέμα, για άλλη ώρα.
Τα προσκυνήματα ήταν και σε Παλαιστινιακά εδάφη, εν καιρώ εκεχειρίας.
Περνούσαμε φυλάκια για να πάμε από το ένα μέρος στο άλλο.
Οι φωτογραφικές μηχανές απαγορευόντουσαν, βέβαια, αφού περνούσαμε από στρατιωτικές περιοχές. Είδα...πολλά τότε. Δεν σχολίασα τίποτα.
Και τώρα δεν θέλω να σχολιάσω. Δεν είμαι ειδική κι ούτε γνωρίζω σε βάθος το ζήτημα.
Είμαι με το μέρος των Παλαιστινίων, χωρίς να συμφωνώ με τον φανατισμό της Χαμάς.
Σ' ένα πόλεμο όμως ποιος μπορεί να βρει το μέτρο;

Είδα στους τοίχους τέτοια "graffiti"

Τοίχος στη Βηθλεέμ

Πέρασα τέτοια σύνορα και ντράπηκα (το τείχος της ντροπής)

Αυτές τις φωτογραφίες, όμως, δεν τις μπορώ.
Είναι έξω από κάθε λογική.
Έξω από τη δική μου λογική.
Δεν τις αντέχω.

Γι αυτό και αναμεταδίδω από το
Α! μπε μπα Blog τo Μπινελικοδρόμιο...

WE, THE GREEK BLOGGERS & CITIZENS
CONDEMN THE CRIMINAL DISINTEREST
OF THE WORLD POLITICIANS
FOR THE GENOCIDE IN PALESTINE &

We call the Israeli & Egyptian governments for an immediate release of the Gaza Strip embargo in order to permit the entry of the humanitarian missions in the region for the salvation of the children, the women, the patients & all the Palestinians who suffer because they want to have their own mother country just as all people do.
--------------------------------------------------------------------------
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ BLOGGERS ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ
ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΚΑΙ..

Καλούμε τις Κυβερνήσεις του Ισραήλ και της Αιγύπτου να σταματήσουν αμέσως τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας και να επιτρέψουν στις ανθρωπιστικές αποστολές να εισέλθουν στην περιοχή και να σώσουν τα παιδιά, τις γυναίκες, τους ασθενείς και όλους τους Παλαιστίνιους που υποφέρουν, επειδή θέλουν να έχουν τη δική τους πατρίδα, όπως όλοι οι άνθρωποι.

ΥΓ. Όσο και να προσπάθησα να αποφύγω το θέμα (προτιμώ να μην αναφέρω πολιτικά θέματα στο blog) δεν μπορούσα να ξεκολλήσω, να σκεφτώ κάτι άλλο.

Ένα τραγούδι ελπίδας για τους Παλαιστίνιους στη Γάζα, σε
σύνθεση και ερμηνεία του Michael Heart.

Οι στίχοι στα ελληνικά :

Μια εκτυφλωτική λάμψη λευκού φωτός
φώτισε τον ουρανό πάνω από τη Γάζα, απόψε
άνθρωποι τρέχουν να καλυφθούν
αγνοώντας αν ζουν η πέθαναν

Ήρθαν με τα τανκς και τα αεροσκάφη τους
Με ολέθριες πυρώδεις φλόγες
Και τίποτα δεν απομένει
Μόνο μια φωνή που σηκώνεται προς το γεμάτο καπνούς ουρανό.

Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα
Μπορείτε να κάψετε τα τζαμιά μας και τα σπίτια μας και τα σχολεία μας
Αλλά τα πνεύματά μας δεν θα πεθάνουν ποτέ
Δεν θα παραδοθούμε
Στη Γάζα απόψε

Γυναίκες και παιδιά, εξίσου
Δολοφονούνται και κατακρεουργούνται κάθε νύχτα
Κι ενώ οι αποκαλούμενοι ηγέτες των μακρυνών χωρών
Συζητάνε το ποιος έχει δίκιο και άδικο.

Αλλά οι αδύναμες λέξεις τους ήταν μάταιες,
Και οι βόμβες έπεφταν σαν όξινη βροχή
Αλλά μέσα από τα δάκρυα και το αίμα και τον πόνο
Μπορείς ακόμα να ακούσεις εκείνη τη φωνή που σηκώνεται προς το γεμάτο καπνούς ουρανό.

Δεν θα παραδοθούμε
Στη Γάζα απόψε
Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα
Μπορείτε να κάψετε τα τζαμιά μας και τα σπίτια μας και τα σχολεία μας
Αλλά τα πνεύματά μας δεν θα πεθάνουν ποτέ

Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα
Μπορείτε να κάψετε τα τζαμιά μας και τα σπίτια μας και τα σχολεία μας
Αλλά τα πνεύματά μας δεν θα πεθάνουν ποτέ

Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα

Δεν θα παραδοθούμε
Στη Γάζα απόψε.

Αγία Φωτεινή η Ισαπόστολος η Σαμαρείτιδα

2009-01-05T09:40:00.002+02:00

Κάθε χρόνο έχω το ίδιο πρόβλημα. Την ημέρα των Θεοφανίων-Φώτων μού εύχονται Χρόνια Πολλά για τη γιορτή μου. Και ναι μεν οι ευχές είναι πάντα ευπρόσδεκτες, αλλά συγκεκριμένα για την ονομαστική μου εορτή απόκτησα την παραξενιά να γιορτάζω 26 Φεβρουαρίου το ονοματεπώνυμό μου.
Παρακάτω βρήκα και την τεκμηρίωση της άποψης αυτής.

Η Αγία Φωτεινή έζησε στα χρόνια του Χριστού. Ήταν Σαμαρίτισσα στην καταγωγή και διέμενε στην πόλη Συχάρ όπου ζούσε ένα έκλυτο βίο. Ο τρόπος ζωής της ήταν γνωστός στους συμπολίτες της και για αυτόν την είχαν στιγματίσει.
Εκείνο τον καιρό, ο Ιησούς περνούσε από την Συχάρ και στάθηκε σε ένα πηγάδι για να πιει νερό. Εκεί συναντήθηκε με την Αγία Φωτεινή από την οποία ζήτησε να του δώσει νερό. Τότε οι Ιουδαίοι και οι Σαμαρείτες δεν είχαν επαφές και γι’ αυτό παραξενεύτηκε η Αγία που ένας Ιουδαίος της απηύθυνε τον λόγο. Το είπε αυτό στον Ιησού και Εκείνος της αποκρίθηκε ότι αν ήξερε ποιος είναι θα του ζητούσε αυτή νερό που δεν τελειώνει ποτέ και όταν το πιει κάποιος δεν ξαναδιψά, εννοώντας φυσικά τον λόγο του Κυρίου και την Χριστιανική πίστη. Μετά από την συνομιλία με τον Χριστό, η Αγία Φωτεινή πίστεψε σε Αυτόν και κάλεσε τους συμπολίτες της να τρέξουν να Τον συναντήσουν. Ο Χριστός έμεινε δύο ημέρες στη Συχάρ και τους μετέδωσε τον Λόγο και την ευλογία Του.
Η Αγία Φωτεινή βαπτίστηκε από τους Αποστόλους την ημέρα της Πεντηκοστής μετά την Ανάσταση του Κυρίου. Μαζί της βαπτίστηκαν και οι δύο γιοι της καθώς και οι πέντε αδερφές της. Με την συνοδεία των γιων της και των αδερφών της κήρυξε τον λόγο του Χριστού στην Συρία, στην Φοινίκη, στην Παλαιστίνη, στην Αίγυπτο, στην Καρχηδόνα και τελικά στη Ρώμη. Η μεγάλη της αυτή αποστολική δράση είναι ο λόγος για τον οποίο η εκκλησία μας την ονομάζει Ισαπόστολο.
Τα χρόνια περνούσαν και η Αγία κήρυττε τον λόγο του Χριστού με θέρμη σε όσα μέρη την αξίωσε η χάρη Του να ταξιδέψει. Κάποια στιγμή έφτασε και στην Καρθαγένη στην Βόρεια Αφρική. Μαζί της ήταν πάντα οι πέντε αδερφές της (Ανατολή, Φωτώ, Φωτίς, Παρασκευή και Κυριακή) και ο μικρός γιος της ο Ιωσήν.
Ο μεγάλος της γιος Βίκτωρ ήταν στρατιώτης στον Ρωμαϊκό στρατό και έφερε το βαθμό του στρατηλάτη. Ρωμαίος αυτοκράτορας τότε ήταν ο Νέρων, ο οποίος μη γνωρίζοντας ότι ο Βίκτωρ ήταν χριστιανός, του ανέθεσε να διώξει τους Χριστιανούς στην Ιταλία. Ο Βίκτωρ πήγε στην Ιταλία αλλά φυσικά αρνήθηκε να φέρει σε πέρας τις εντολές που είχε λάβει. Ο δούκας Σεβαστιανός, φίλος του Βίκτωρα προσπάθησε να τον μεταπείσει αλλά αντί αυτού και με την χάρη του Ιησού Χριστού, μεταπείστηκε ο ίδιος και βαπτίστηκε χριστιανός.
Ο Νέρων πληροφορήθηκε τα γεγονότα αυτά και κάλεσε στην Ρώμη τόσο τον Βίκτωρα, που είχε εντωμεταξύ λάβει το χριστιανικό όνομα Φωτεινός, και τον Σεβαστιανό, όσο και την Αγία Φωτεινή με τις αδερφές της και τον μικρό της γιο.
Στην προσπάθειά του να τους κάνει να αλλάξουν πίστη, ο Νέρων χρησιμοποίησε όσα δόλια μέσα και όσα βασανιστήρια του ήταν γνωστά. Η Αγία Φωτεινή και οι υπόλοιποι μάρτυρες δεν λύγισαν ούτε στιγμή και συνεχώς δοξολογούσαν τον Ιησού Χριστό.
Κατά τη διάρκεια των φρικτών μαρτυρίων που υπέστησαν, πολλά θαύματα έλαβαν χώρα. Μετά από κάθε μαρτύριο, τόσο η Αγία όσο και οι υπόλοιποι μάρτυρες ήταν ανέπαφοι. Αυτό ήταν κάτι που πείσμωνε τον Νέρωνα αλλά ταυτόχρονα έκανε πολλούς από αυτούς που έβλεπαν τα θαύματα αυτά να πιστέψουν στον Χριστό και να βαπτιστούν χριστιανοί.
Μετά από ατελείωτα μαρτύρια που υπέστει η Αγία Φωτεινή φυλακίστηκε και μέσα στην φυλακή παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο.
Την μνήμη της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος την γιορτάζουμε στις 26 Φεβρουαρίου και την Κυριακή της Σαμαρείτιδος (την πρώτη Κυριακή μετά την Μεσοπεντηκοστή).

Απολυτίκιο της Αγίας Φωτεινής:
Θείω Πνεύματι καταυγασθείσα, και τοις νάμασι, καταρδευθείσα, παρά Χριστού του Σωτήρος, πανεύφημε, της σωτηρίας το ύδωρ κατέπιες, και τοις διψώσι αφθόνως μετέδωσας, Μεγαλομάρτυς και Ισαπόστολε Φωτεινή, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Τα στοιχεία είναι από τη Ματιά

Eυχές για όλους

2009-01-02T17:00:00.003+02:00

Έχω ξαναπεί πως έμεινα χωρίς υπολογιστή όλες αυτές τις μέρες, και πολύ στεναχωριόμουνα που δεν μπορούσα να ανταποδώσω ευχές.
Έλαβα πολλές ευχές, τελικά, μέσω e-mail, SMS, ταχυδρομείο (ναι, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που χρησιμοποιούν το ταχυδρομείο),και e-cards.

Ιδιαίτερα θέλω να θυμάμαι την κόκκινη κάρτα της βαφτιστήρας μου, της Μαρίας.

την κάρτα της Αριστέας (κρητικοπούλα που μένει στη Νορμανδία)

και την e-card με ευχές για καλή χρονιά

Καλά Χριστούγεννα!

2008-12-22T09:24:00.002+02:00

η κάρτα είναι από τα μικρά τερατάκια